چگونه کودکان لایههای پنهان شخصیت بزرگسالان را کشف میکنند؟
کودکان بسیاری از رفتارها و گفتارهای بزرگسالان را دقیقاً مشاهده و درونی میکنند و این آگاهی ناآگاهانه میتواند روی رشد عاطفی و ارزشهای آنها تأثیرگذار باشد.
فرارو- رفتارها، زبان بدن و شیوه برخورد والدین با خود، دیگران و غذا، بیش از آنچه تصور میشود، توسط کودکان زیر نظر گرفته میشود و به شکلگیری نگرشها و ارزشهای آنها کمک میکند.
به گزارش فرارو به نقل از هاف پست، کودکان اغلب بیشتر از آنچه بزرگسالان تصور میکنند، نکات و جزئیات پیرامون خود را میفهمند و پردازش میکنند. آنها نه تنها به حرفهای مستقیم ما گوش میدهند، بلکه رفتار ما با خود و دیگران، نحوه صحبت ما درباره دیگران و حتی زبان بدنمان را نیز به دقت میسنجند. روانشناسان و کارشناسان رشد کودک تأکید میکنند که بسیاری از رفتارها و گفتارهای بزرگسالان، پیامهای ناخواستهای به ذهن کودک منتقل میکنند که میتواند روی رشد عاطفی، ارزشها و شخصیت او اثرگذار باشد.
در ادامه به شش نکته کلیدی اشاره میکنیم که کودکان به آنها توجه میکنند، حتی اگر والدین اصلاً متوجه نباشند:
۱. احساس شما نسبت به شریک زندگی یا مراقبان دیگر کودک
کودکان بسیار حساس به حالات غیرکلامی والدین هستند. اگر با چشمان گرد شده یا نگاه تند به همسرتان واکنش نشان دهید، آنها متوجه میشوند. روانشناس بالینی، جازمین مککوی، توضیح میدهد که کودکان حتی میتوانند نارضایتی، انتقاد یا طعنههایی که در مورد والد دیگر یا مراقبانشان بیان میکنید را تشخیص دهند، حتی اگر آن را به صورت شوخی یا طنز مطرح کنید.
مککوی توصیه میکند: «سعی کنید حتی وقتی والد در اتاق دیگری است، از او به شکل مثبت صحبت کنید. کودکان احتمالاً میشنوند و این کار به آنها احساس امنیت، اعتمادبهنفس و ارتباط عاطفی قویتر با مراقبانشان میدهد.» مثالهایی از جمله «مامان برنامه یک ماجراجویی هیجانانگیز برای ما ترتیب داده است!» یا «این شام عالی شد، پدر واقعاً آشپز قابلی است!» میتواند پیام مثبتی به کودک منتقل کند.
۲. احساس شما نسبت به بدن خودتان
کودکان به نحوه صحبت ما درباره بدن خود و دیگران بسیار حساس هستند. آلیسا میلر، متخصص تغذیه، میگوید آنها حتی زبان بدن ما را هم میخوانند و از روی رفتار ما در مورد بدن خود نتیجهگیری میکنند: چه چیز خوب و چه چیز بد، چه چیز جذاب و چه چیز نامطلوب است.
کودکان نگاه شما به آینه، رفتار شما هنگام لباس شنا یا اجتناب از عکس گرفتن را زیر نظر دارند. میلر میگوید: «بزرگسالان بهطور مداوم به کودکان میآموزند چگونه بدن خود را ارزیابی کنند. هیچ کودکی به طور طبیعی از بدن خود شرمنده نیست تا وقتی که این پیامها را از بزرگسالان بشنود یا رفتار آنها را مشاهده کند.»
۳. ارزشهای واقعی شما
لورا مارکهام، روانشناس، تأکید میکند که کودکان ارزشها و اولویتهای واقعی والدین خود را از رفتارهایشان میآموزند، نه صرفاً از حرفهایی که میزنند. به عنوان مثال، ممکن است به کودک بگویید ورزش برای یادگیری مهارتها و کار گروهی است، اما وقتی بازی تمام شد اولین پرسشتان این باشد: «چه کسی برد؟»
مارکهام توضیح میدهد: «کودکان با مشاهده رفتار والدین، برداشت خود را از ارزشها شکل میدهند و سیستم ارزشهای شخصی خود را توسعه میدهند. بنابراین ضروری است که بزرگسالان بارها و بارها ارزشهایشان را در عمل و گفتار خود نشان دهند.»
۴. میزان مهربانی و بخشش به خودتان
کودکان از روی رفتار والدین خود در مواجهه با شکست و اشتباه، نحوه برخورد با خود را یاد میگیرند. میلر میگوید: «کودکانی که والدینشان با خود مهربان هستند، انعطافپذیری و یادگیری از اشتباه را بهتر فرا میگیرند. برعکس، والدینی که با خود سختگیر هستند، به کودکان آموزش میدهند که خود را نقد و سرزنش کنند.»
به همین دلیل، اگر میخواهید کودکتان یاد بگیرد که اشتباهات بخشی از یادگیری هستند، باید خودتان هم نمونه خوبی باشید.
۵. رابطه شما با غذا
کودکان رفتار و گفتار بزرگسالان درباره غذا را دقیقاً مشاهده و درونی میکنند. اظهار نظرهایی مانند «اینها خطرناک هستند» یا برچسب زدن غذاها به «خوب» و «بد»، حذف وعدههای غذایی یا ابراز گناه هنگام خوردن، همگی در ذهن کودک شکل میگیرد و میتواند نگرش او به غذا را تحت تأثیر قرار دهد.
میلر میگوید: «کودکان معمولاً همان غذاهایی را میخورند که والدینشان میخورند. بزرگسالان با ایجاد الگوی غذایی سالم و نگرش مثبت نسبت به غذا میتوانند به رشد عادات غذایی سالم و رابطه مثبت با غذا در کودک کمک کنند.»
۶. نحوه صحبت شما درباره کودک با دیگر بزرگسالان
کودکان حتی وقتی تصور میکنید نمیشنوند، به صحبتهای شما درباره خودشان با دیگران توجه میکنند. مککوی توصیه میکند: «وقتی درباره کودک با دوستان، اقوام یا همکار والدین صحبت میکنید، زبان و لحن خود را آگاهانه انتخاب کنید. به جای تمرکز بر اشتباه یا مشکل، بر درس آموخته شده یا نحوه حل مسئله تمرکز کنید.»
این کار نه تنها احترام و اعتماد کودک را حفظ میکند، بلکه به رشد عزت نفس و احساس امنیت او کمک میکند.
این شش نکته به ما یادآوری میکند که کودکان بسیار حساستر از آنچه تصور میکنیم هستند و بسیاری از رفتارهای روزمره ما، پیامهای عمیقی به آنها منتقل میکند. با آگاهی از این نکات، والدین و مراقبان میتوانند محیطی امن، مثبت و الهامبخش برای رشد عاطفی، اجتماعی و شناختی کودکان فراهم کنند.
