bato-adv
کد خبر: ۶۳۰۳۰۷
چرا تاج هیمالیا کماکان قربانی می گیرد؟

جاذبه‌ مرگبار جهان!

جاذبه‌ مرگبار جهان!
مرگ یک کوهنورد آمریکایی در مرتفع ترین قله جهان چهارمین حادثه تلخ رخ داده از این دست در فصل جاری بود و خطرات مرتبط با بالارفتن از تاج هیمالیا را برجسته می سازد.
تاریخ انتشار: ۰۱:۰۶ - ۱۶ ارديبهشت ۱۴۰۲

فرارو- مرگ اخیر یک کوهنورد امریکایی در قله اورست که چهارمین حادثه مرگبار از این دست در فصل جاری بوده خطرات صعود به مرتفع ترین قله جهان را در کانون توجه قرار داده است. انتظار می رود تعداد بی سابقه ای از کوهنوردان تقریبا هزار نفر از جمله راهنماهای نپالی که رکن آسیایی این صنعت گردشگری و ورزشی را تشکیل می دهند در هفته های پیش رو صعودی 8849 متری را انجام دهند.

چرا اورست در فهرست اهداف بلندپروازانه هر کوهنوردی قرار دارد؟

به گزارش فرارو به نقل از تی آر تی، اورست که در نپال به نام ساگارماتا و در تبت به نام چومولونگما شناخته می شود از زمانی که به عنوان بلندترین کوه جهان از سطح دریا شناخته شد تخیل کوهنوردان را به خود جلب کرده است. اولین اعزام کوهنورد به آن منطقه در سال 1921 میلادی توسط بریتانیایی ها انجام شد اما 32 سال بعد "تنزینگ نورگای" نپالی و "ادموند هیلاری" نیوزلندی سرانجام به قله آن کوه رسیدند. هفتاد سال پس از آن با تجاری سازی این سفر هیجان انگیز انبوهی از کوهنوردان به آن منطقه آمدند و بیش از 6 هزار نفر به قله آن رسیدند.

اکثر آنان در دو دهه اخیر قله اورست را فتح کرده اند. "جورج مالوری" کوهنورد بریتانیایی در سال 1923 در پاسخ به پرسش خبرنگاری مبنی بر آن که چرا می خواهد به اورست صعود کند گفت:"چون آنجاست". برای سایر کوهنوردان کسب حمایت آشکارتر انگیزه اصلی صعود بوده است.

"هاری بودا ماگار" سرباز سابق ارتش بریتانیا که هر دو پای خود را در جریان جنگ در افغانستان از دست داد برای افزایش آگاهی بخشی در مورد معلولیت ها در حال صعود است. او به خبرگزاری فرانسه گفته است:"اورست بلندترین کوه است و پیام شما از اورست می تواند بیش ترین توجه را به خود جلب کند."

هزینه سفر به اورست چقدر است؟

بسته به خدمات و سطح لوکس بودن هزینه ها از 45000 تا 200000 دلار متغیر است. این هزینه شامل کسب مجوزی 11 هزار دلاری برای کوهنوردان خارجی به علاوه بیمه، کیت و مهم تر از همه راهنمایان است. هزینه ها در سالیان اخیر  توسط کوهنوردانی که خواهان تجربه بهتر صعود هستند افزایش یافته اند. اکنون تفاوت زیادی وجود دارد و شرکت ها باید بر سر ارائه بهترین خدمات به مشتریان با یکدیگر رقابت کنند.

در کمپ اصلی کوهنوردان اکنون می‌توانند از یک صبحانه مقوی و اینترنت وای فای برای ارتباط با عزیزان شان لذت ببرند و عکس‌ هایی را در رسانه ‌های اجتماعی منتشر کنند و برای خود قهوه درست نمایند تمام کارهایی که برای کوهنوردان اولیه غیر قابل تصور به نظر می رسید.

آیا میزان خطر کوهنوردی با تغییر آب و هوا تغییر می کند؟

براساس اطلاعات پایگاه داده هیمالیا اورست همواره خطرناک بوده و از زمان آغاز صعود به آنجا بیش از 300 نفر جان شان را از دست داده اند. در سال 2014 میلادی یک دیوار عظیم و در حال سقوط از برف، یخ و سنگ 16 راهنمای نپالی را در آبشار یخی خومبو در یکی از مرگبارترین حوادث در هیمالیا به کام مرگ فرستاد.

فصل جاری با حادثه ای غم انگیز آغاز شد: با مرگ سه راهنمای نپالی پس از سقوط تکه ای از یخ حاصل از یخبندان که باعث شد آنان در شکاف عمیقی فرو بروند. "جاناتان شوگارمن" کوهنورد 69 ساله امریکایی روز دوشنبه هفته جاری چهارمین فردی بود که پس از احساس ناخوشی در "کمپ 2" جان اش را از دست داد.

اگرچه هیچ تحقیق گسترده ای در مورد بحران آب و هوا و خطرات کوهنوردی در هیمالیا انجام نشده کوهنوردان شکاف های گسترده، آب جاری در دامنه های پیش تر برفی و افزایش تشکیل دریاچه های یخچالی را گزارش کرده اند.

در نتیجه مطالعه ای صورت گرفته در سال 2019 میلادی هشدار داده شده بود که یخچال های هیمالیا دو برابر سریع تر از قرن گذشته در حال ذوب شدن هستند. تنوع خطر در حال افزایش است. در دراز مدت دماهای گرم تر کوه ها را ناپایدار می کنند و این موضوع خطر را برای فرآیندهای مرتبط با گرانش مانند سقوط سنگ، ریزش یخ، بهمن افزایش می دهد.

در مورد ازدحام بیش از حد وضعیت چگونه است؟

کارشناسان می گویند که یک عامل خطر اصلی نیز تعداد زیاد کوهنوردان است و برخی از آنان کوهنوردانی غیر حرفه ای و با آمادگی ناکافی هستند که صرفا از سر هیجان وارد این عرصه شده اند. در سال 2019 میلادی ترافیکی عظیم در اورست تیم های کوهنوردی را مجبور ساخت تا چندین ساعت در دمای انجماد منتظر باقی بمانند و سطح  اکسیژن تخلیه‌ شده را کاهش دهند امری که می‌تواند منجر به بیماری و خستگی شود.

دست کم چهار مورد از 11 مورد مرگ در آن سال به دلیل ازدحام بیش از حد بودند. نپال تاکنون 466 مجوز برای کوهنوردان خارجی صادر کرده و از آنجایی که بخش عمده آنان به راهنما نیاز دارند بیش از 900 نفر در فصل جاری که تا اوایل ژوئن ادامه دارد تلاش خواهند کرد تا به قله صعود کنند. این موضوع می تواند بار دیگر منجر به ترافیک سنگین و تنگناهایی در مسیر قله شود به خصوص اگر به دلیل آب و هوای نامساعد اصطلاحا پنجره (بازه زمانی) کوهنوردی کوتاه تری وجود داشته باشد.

نقش نپالی ها چگونه تغییر می کند؟

راهنماهای نپالی معمولا افراد بومی "شرپا" از دره های مجاور هستند که رکن اصلی آن صنعت چند میلیون دلاری محسوب می شوند. آنان خطرات زیادی را برای حمل تجهیزات و مواد غذایی، تعمیر طناب ها و تعمیر نردبان ها متحمل می شوند. کوهنوردان نپالی مدت‌ها زیر سایه کوهنوردان خارجی که از آنان حمایت می‌کنند کم کم در جایگاه خود برسمیت شناخته می شوند. رکوردهای برتر در قله های هیمالیا در اختیار نپالی ها قرار دارد. "آنگ تشرینگ شرپا" رئیس سابق انجمن کوهنوردی نپال می گوید:"نپالی ها در ابتدا برای بقا صعود می کردند اما با کسب تجربه و آموزش نسل بعدی این روند در حال تغییر است".

منبع: تی آر تی

مجله خواندنی ها
مجله فرارو
bato-adv
bato-adv
bato-adv
پرطرفدارترین عناوین