ترند اول دنیای مد در سال ۲۰۲۶

فرارو- ترند جدید دنیای مد نشان می‌دهد چگونه هنر و تاریخ می‌توانند در دنیای امروز به شکلی شیک و معنادار در قالب جواهرات متجلی شوند و روایت‌های کهن را به زندگی مدرن پیوند دهند.

به گزارش فرارو به نقل از نیویورک تایمز، در سال‌های اخیر، طراحان جواهر به سراغ اشیای باستانی و تاریخی رفته‌اند و آن‌ها را به جواهراتی تبدیل می‌کنند که هم قابل پوشیدن هستند و هم ارزش فرهنگی و تاریخی خود را حفظ کرده‌اند. این روند نه تنها زیبایی و ظرافت آثار قدیمی را برجسته می‌کند، بلکه داستان‌ها و روایت‌های پشت هر شیء را به زندگی امروز پیوند می‌دهد و تجربه‌ای متفاوت از جواهرات مدرن ارائه می‌دهد.

ربکا راو، طراح جواهر ساکن نیویورک، سال گذشته هنگام مرور کاتالوگ یک خانه حراج، با یک تعویذ برنزی از منطقه باستانی باختر (Bactria) در آسیای مرکزی مواجه شد که بلافاصله توجه او را جلب کرد. این قطعه کوچک به شکل یک چرخ چهار پره طراحی شده بود و سطح آن با پتینه سبز ملایمی پوشیده شده بود. قدمت آن به حدود ۱۲۰۰ تا ۸۰۰ پیش از میلاد بازمی‌گشت و راو می‌گوید انگار این اثر باستانی به او می‌گفت: «من را تنها نگذار.»

او توضیح می‌دهد که چنین اشیایی اغلب توسط کلکسیونرها نادیده گرفته می‌شوند، زیرا آن‌ها آن‌قدر کوچک‌اند که به‌تنهایی به چشم نمی‌آیند. اما همین کوچکی و ظرافت، فرصتی عالی برای بازآفرینی است. راو برای این تعویذ باستانی، زندگی دومی تصور کرد: آن را با اسپینل‌ها و یاقوت‌های صورتی، روبلایت قرمز و یک مروارید باروک دریای جنوب ترکیب کرد و بر زنجیر طلای ۱۴ عیار ویکتوریایی آویخت. نتیجه، گردنبند «کریس-کراس» شد، که بخشی از مجموعه «آن‌گاه و اکنون» اوست؛ مجموعه‌ای شامل جواهراتی که اشیایی از ۱۲۰۰ پیش از میلاد تا اواخر قرن نوزدهم را در خود جای داده و نوامبر گذشته معرفی شد. راو درباره هدف خود می‌گوید: «من در حال جمع‌کردن لایه‌هایی از دوره‌ها و داستان‌های مختلف هستم، با این امید که چیزی خلق شود که هم قابل دسترسی و هم جذاب برای مخاطب امروز باشد.»

جنبشی در حال رشد

تعداد بیشتری از طراحان جواهر در سال‌های اخیر به بازآفرینی اشیای باستانی روی آورده‌اند و جواهراتی تولید می‌کنند که هم منحصر به فرد و هم مخاطب‌پسند است. هرچند این سبک جدید نیست، اما نمونه‌های اخیر جسورانه‌تر و چشمگیرتر از گذشته‌اند.

برای مثال، گلن اسپایرو، جواهرساز لندنی، کاشی‌های طلای قدیمی ساخته‌شده توسط قوم بائوله در ساحل عاج آفریقا را با الماس‌هایی بیش از ۱۰ قیراط در گردنبندها و گوشواره‌ها ترکیب کرده است. هم‌زمان، برند آلمانی همِرله، گردنبندی از مهره‌های عقیق قدیمی را با پلاک کامئوی قرن نوزدهمی خلق کرده است.

برای ربکا راو، یافتن زیبایی و جذابیت در آثار باستانی طبیعی است. او از خانواده‌ای با سابقه طولانی در زمینه عتیقه و هنرهای زیبا می‌آید؛ پدربزرگ پدری او در سال ۱۹۱۲ شرکت M.S. Rau را در نیواورلئان تأسیس کرد که هنوز به فروش آثار عتیقه و جواهرات فاخر مشغول است. راو از کودکی همراه پدرش به نمایشگاه‌های عتیقه، گالری‌ها و حراجی‌های جهانی می‌رفت و پس از تحصیل تاریخ هنر در دانشگاه نیویورک و دریافت مدرک کارشناسی ارشد از مؤسسه ساتبیز در لندن، در سال ۲۰۱۶ به نیواورلئان بازگشت و شروع به آزمایش و ترکیب آثار تاریخی در طراحی جواهر کرد.

او می‌گوید: «در این قطعات کوچک باستانی نوعی غنا و صمیمیت نهفته است. نگه‌داشتن چیزی باستانی در دست و توانایی پوشیدن آن روی بدن، حس قدرت خاصی دارد.» راو در سال ۲۰۲۴ به نیویورک نقل مکان کرد و اکنون با جواهرسازان محلی همکاری می‌کند. قیمت آثار او از ۱۰ هزار دلار آغاز می‌شود.

یکی از آثار اخیر او، «گردنبند شیشه درخشان» است؛ ظرف شیشه‌ای قرن چهاردهمی که در اروپا ساخته شده و برای پر کردن با آب متبرک توسط روحانیان و دوخت بر روی لباس‌ها استفاده می‌شد. راو این شیشه تاریخی را روی آویز طلای ۲۴ عیار سوار کرده و آن را به زنجیر مدرن طلای سبک گیره کاغذ آویخته است.

جواهرات و آگاهی

طراحانی که با اشیای باستانی کار می‌کنند، معتقدند منشأ تاریخی آن‌ها باعث می‌شود جواهرات ارزشمند باشند، اما نه به شکلی که تنها با درخشش الماس‌های بزرگ قابل تشخیص باشد؛ بلکه ارزش آن‌ها بیشتر فرهنگی و تاریخی است.

مارک اوکلر، جواهرساز فرانسوی، می‌گوید مشتریانش این قطعات را «به‌طرز استثنایی پوشیدنی» می‌دانند، زیرا بیشتر مردم نمی‌دانند با چه چیزی روبه‌رو هستند. او می‌افزاید: «این آثار برای اهل فن صحبت می‌کنند. ارزش آن‌ها صرفاً مادی نیست، بلکه فرهنگی است.» مجموعه او که قیمت آن از ۵ هزار تا ۲۰ هزار یورو متغیر است، شامل سکه‌ها، مهره‌ها و سنگ‌های حکاکی‌شده است. نمونه شاخص او، گوشواره‌هایی است که ترکیبی از نیمه کامئوهای قرن هجدهم و نیمه‌ای بازسازی‌شده از طلا هستند.

روایتگری از طریق طراحی

سیلویا فورمانوویچ، طراح برزیلی، از علاقه دیرینه خود به فرهنگ‌های باستانی الهام می‌گیرد. سفرهای سالانه او به ژاپن، مصر، ازبکستان و دیگر مناطق، با بازگشت به سائوپائولو و آوردن اشیای تاریخی و صنایع دستی خاص همراه است. او می‌گوید: «همیشه دنبال چیزهای غیرمعمول و قطعاتی هستم که داستانی برای گفتن دارند و سعی می‌کنم به آن‌ها زندگی تازه‌ای بدهم.»

او در طول سال‌ها، بطری‌های توتون چینی دوران سلسه چینگ را به گوشواره‌هایی با الماس و سنگ‌های قیمتی تبدیل کرده، پاپیروس‌های هزارساله مصری را به گوشواره بدل کرده و ظروف لاکی ژاپنی موسوم به اینرو را به گردنبند و گوشواره بازآفرینی کرده است. قیمت آثار او از حدود ۹ هزار دلار آغاز می‌شود.

طراحانی مانند لورن نیکول از لس‌آنجلس نیز با استفاده از فرم و پتینه آثار، سن و قدمت آن‌ها را به نمایش می‌گذارند. برای نمونه، گردنبند «فلش لاریات» او شامل یک تیر برنزی باستانی ایرانی است که با الماس‌های شامپاینی روی زنجیر طلای دست‌باف ترکیب شده و قیمت آن ۶۳ هزار دلار است. به گفته نیکول، شکل تیر استفاده در جواهر را دشوار کرده بود، اما او موفق شد قطعه‌ای چندمنظوره و راحت خلق کند که همچنان حس جهت‌گیری تیر را حفظ کند.

چه خریدار به ارزش موزه‌ای یک قطعه پی ببرد، چه نه، طراحان معتقدند که همه به زیبایی‌شناسی و فرم آن جذب می‌شوند. فورمانوویچ می‌گوید: «زمانی که منشأ و داستان قطعه را توضیح می‌دهیم، زیبایی آن برای مشتریان دوچندان می‌شود.» در جهانی که زندگی روزمره اغلب با شتاب و گذر زمان تعریف می‌شود، این جواهرات یادآور آن هستند که تاریخ هنوز می‌تواند بخشی زنده و معنادار از زندگی امروز باشد.