از گاف گوردن براون تا ادبیات محمد علی رامین
شفاف نوشت:
ادبیات موسوم به کوچه بازاری مدتهاست که بین برخی دولتیها رواج دارد و در موقعیتهای مختلف ،ورد زبان برخی از مسئولان و مدیران دولتی است.
هنوز اظهارات حاجیبابایی وزیر آموزش و پرورش دولت دهم که در پاسخ به سوال یکی از خبرنگاران از محل هزینه افطاری آن وزارتخانه گفته بود: «از قبر جنابعالی»،از یاد نرفته است که محمد علی رامین در یک گفتگوی زنده رادیویی خطاب به مجری برنامه که از وی درباره اظهاراتش درباره روحانیت و مساجد سوال کرد، به تندی گفت: "قبل از پاسخ به سلام شما باید بگویم شما چرا این اراجیف را مطرح می کنید. شما غلط می کنی که اینها را مطرح می کنی!"
رامین در این مصاحبه زنده رادیویی که در شامگاه چهارشنبه دو هفته قبل و بهصورت تلفنی با رادیو گفتگو انجام داده در محضر شنوندگان، چندین بار به مجری و دستاندرکاران این برنامه و رسانههایی که سخنان وی را منتشر کردهاند توهین میکند و هر چه مجری نگون بخت تلاش می کند قضیه را به قول معروف ماست مالی کند موفق نمی شود و آماج حملات لفظی محمد علی رامین،معاون مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد قرار می گیرد.
این در حالی است که قطعاً باید تا کنون آقای محمد علی رامین از بابت به کار بردن ادبیات زننده اش از مردم با فرهنگ و مسلمان ایران عذرخواهی می کرد . مگر آقای رامین باید چه ادبیاتی به کار می برد که از بابت آن عذرخواهی می کرد؟
اصولا در تمام کشورهای جهان،حتی بالاترین مقامات نیز وقتی مرتکب اشتباهات فاحش می شوند استعفا می کنند و از سمت خود کناره گیری می کنند تا به نوعی از مردم دلجویی کرده باشند و مسئولیت کار خود را بپذیرند .نمونه های بارزی از موارد .استعفای مسئولان کشورهای جهان به خاطر انواع اشتباهات وجود دارد
در نمونه اخیری که به یاد مردم مانده است ماجرای ادبیات بد گوردن براون نخست وزیر پیشین انگلیس در برنامه های انتخاباتی است . گوردون براون در جریان مبارزات انتخاباتی در شمال انگلستان و پس از پاسخ دادن به سوالات یک زن سالخورده در مورد مسایل مربوط به مهاجرت، با خوشرویی از وی خداحافظی کرد و سوار ماشینش شد، اما یادش رفت که میکروفن شبکه اسکای که همراه وی بود، هنوز روشن است.
بنابراین گزارش، براون که صحبت های وی برای بیرون در حال پخش بود، پس از سوار شدن به ماشین زن سالخورده را به تمسخر گرفت و او را " یکدنده و متعصب" خواند.
این جمله " یکدنده و متعصب " تاریخی ترین گاف حزب کارگر نیز نامیده شد و باعث شد که ساعتی بعد وی در رادیو حاضر شود و در حالی که بسیار ناراحت به نظر می رسید عذرخواهی کند. براون برای کاستن از عواقب انتخاباتی گاف خود، دوساعت بعد به منزل پیرزن رفت و بار دیگر عذرخواهی کرد و با لبخند اعلام کرد که عذرخواهی او پذیرفته شده است.
این در حالی است که این کشور نه مسلمان است و نه ادعایی در این زمینه دارد ولی به کار بردن واژه " یکدنده و متعصب " درباره یک شهروند انگلیسی از سوی نامزد حزب حاکم از سوی رسانه ها به عنوان گاف تاریخی حزب خوانده می شود و برغم عذرخواهی چندباره وی بازهم رسانه ها و مردم از وی ابراز نارضایتی می کنند که چرا سیاستمدار ما باید از چنین ادبیاتی استفاده کند . اما ما کشوری مسلمان هستیم با تمدنی کهن و دیرینه که همواره به فرهنگ و ادبیات ملتمان بالیده ایم و حق هم داریم توقعمان از مسئولین کشور این باشد که ادبیاتی شایسته ملت مسلمان و متمدن ایران زمین استفاده کنند . بدیهی ترین توقع از یک مسئول در نظام جمهوری اسلامی پیروی از ادبیات رهبر معظم انقلاب است که انصافاً در طول بیست یک سال زعامتشان کموچکترین واژه نامانوسی حتی درباره دشمنان نظام و انقلاب به کار نبرده اند . حتی در برابر کسانی که به ایشان ظلم کرده اند نیز هیچگاه ادبیاتی متفاوت با ادبیات همیشگی معظم له ندیده ایم.
بی ترید پست معاونت مطبوعاتی ،با اهمیت تر از مقام نخست وزیری یک کشور نیست و ادبیات بد محمد علی رامین نیز به عنوان یک شخص مسئول فرهنگی،موضوع کوچکی نیست که به همین سادگی از اذهان مردم پاک شود.پس چگونه است که محمد علی رامین حتی از مردم عذر خواهی شفاهی هم نمی کند؟
آنچه مسلم است ،وزارت فرهنگ و ارشاد ،بر اساس شرح وظایفش درقانون نقش کلیدی در نهادینه کردن فرهنگ اسلامی در جامعه را بر عهده دارد.اگر ادبیات یک مسئول فرهنگی چنین باشد آیا می توان از مردم عادی توقع بهتر از این را داشت؟ آیا بهتر نیست اگر آقای رامین احساس می کند که این پست نیازمند حضور وی هست، لااقل از مردم بابت به کار بردن این ادبیات عذرخواهی کند؟
