فرارو | جنایتی از جنس تجاوز
بورس قیمت دلار سهام عدالت
کد خبر: ۴۵۲۲۲۹
زهرا مینویی، فعال حوزه زنان و وکیل دادگستری گفت: «ما در قانون مجازات اسلامی چیزی به نام تجاوز نداریم. همه روابط مبتنی بر خشونت جنسی، تحت عنوان حدود در قانون مجازات اسلامی دسته‌بندی شده که هرکدام عناوین خاصی دارد و برای اثباتش ادله خاصی نیازمند است. قطعا اثبات تجاوز در همه جای دنیا پیچیدگی دارد. در بسیاری موارد به‌خصوص در کشور ما بار اثبات بر عهده قربانی است و همین کار را سخت می‌کند. اگر قانون مجازات تبعیض مثبتی داشت و نهاد قضائی می‌توانست از آزاردیده حمایت کند و بعد برای طرفین پرونده شخصیت تشکیل بدهد و به پرونده در فضایی دور از تفاوت جنسیتی رسیدگی کند، ما به نتایج بهتری می‌رسیدیم».
تاریخ انتشار: ۰۰:۴۵ - ۰۵ شهريور ۱۳۹۹

«من هم آزار دیده‌ام». «کسی در تاریکی، به بدنم دست زد»، «دوستی که به او اطمینان داشتم در خانه‌اش به من نوشیدنی مسموم خوراند و به من تجاوز کرد». «معلم مدرسه‌ام، در ماشین من را آزار داد». «آقای وکیل خبره و سرشناس، در دفترش دستانش را روی تنم گذاشت». «کسی به من دست‌درازی کرد» و....

به گزارش شرق؛ حالا یک هفته می‌شود که زنان در فضای مجازی به تابوشکنی مشغول هستند و از آزار‌هایی که دیده‌اند، می‌نویسند. زنانی که قربانی قدرت مردانی می‌شوند که لذت‌جویی‌شان حد و مرز ندارد. فارغ از آنکه شاید تشخیص‌دادن روایت‌های واقعی از نادرست کمی سخت به نظر برسد اما نباید فراموش کرد در جامعه‌ای مردسالار مانند ایران که اثبات فرایند آزار امری پیچیده است، فریادزدن و با انگشت نشان‌دادن متجاوز، کمترین اثرش، ترساندن متجاوزانی است که خیال می‌کنند زنان به‌دلیل فرودست‌بودن جرئت روایت آزار را ندارند. در میان کسانی که انگشت اتهام به سمت‌شان نشانه رفته، نام‌های آشنا هم می‌بینیم؛ بازیگر، نقاش، ورزشکار، نویسنده و وکیل که از موقعیت بالادستی‌شان سوءاستفاده کرده‌اند.

حالا برای یکی از آن‌ها حداقل ۴۰ روایت آزار جنسی با خوراندن نوشیدنی مسموم ثبت شده است و خبر‌هایی از دستگیری او منتشر شده که می‌تواند از اثرات مثبت این کارزار باشد. در شرایطی که زنان از دردهایشان می‌نویسند، چیزی که بیشتر از پیش به چشم می‌آید، احساس خلع‌سلاح‌شدن و بی‌کسی زنان آزاردیده است.

ما در این گزارش سعی کرده‌ایم راهنمایی کوچک برای زنان و مردانی تهیه کنیم که قربانی آزار شده‌اند. این گزارش به معنای تصدیق تمامی روایت‌های مطرح‌شده نیست، اما نمی‌توان منکر آن بود که آزار جنسی وجود دارد و زنان باید درباره‌اش بدانند. زهرا مینویی وکیل دادگستری، آسیه جعفری پزشک پزشکی قانونی و علی نیکجو روان‌پزشک، به شما می‌گویند که اگر روزی در معرض آزار جنسی بودید، چه باید بکنید.

جامعه در کسوت هیئت‌منصفه
زهرا مینویی، فعال حوزه زنان و وکیل دادگستری، به سؤال‌هایی درباره واکنش‌های درست به آزار جنسی، و صحبت‌کردن درباره آن در فضای مجازی پاسخ داد. مینویی در پاسخ به این پرسش که آیا تصمیم‌گیری درباره یک اتهام مانند تجاوز و آزار که تشخیص آن در کشور ما پیچیدگی دارد، می‌تواند بر عهده جامعه باشد؟ به بیان دیگر در شرایط فعلی آیا ما باید جرم را اثبات‌شده بدانیم؟ یا باید نتیجه را به دادگاه بسپاریم؟

گفت: «به‌عنوان وکیل باید بگویم تا وقتی حکم قطعی راجع به یک مسئله صادر نشده، جامعه نباید حکم قطعی درباره‌اش صادر کند؛ ولی اگر بخواهم به‌عنوان یک زن و فعال حقوق زنان به این سؤال جواب بدهم، می‌گویم از پیچیدگی‌های اثبات تجاوز در سیستم قضائی آگاهم، به این آگاهم که قربانی همیشه در چه جایگاهی قرار می‌گیرد که حتی خودش را مقصر می‌داند و چه بار نکوهشی همراه خود حمل می‌کند و چقدر این نگاه فرودستانه به زنان قربانی، راه را برای یک زن سخت می‌کند تا شکایت از چنین جنایتی را به دادگاه ببرد.

همه مسائل دیگری که این روز‌ها خیلی درباره آن‌ها حرف زده‌اند، بار سنگینی به‌لحاظ اجتماعی و فرهنگی روی دوش قربانی می‌گذارد. همه این‌ها باعث می‌شود موکول‌کردن همه‌چیز به دادگاه دشوار باشد. اینکه اجتماع هیچ نقشی این وسط نداشته باشد، برای قربانی و آزاردیده دشوار است. برای همین به نظرم جامعه می‌تواند نقش هیئت‌منصفه داشته باشد و همه ادله طرفین را بشنود و با دانسته‌هایش در نهایت بتواند تصمیم بگیرد.

به‌هرحال همه باید بدانیم، وقتی چیزی در فضای مجازی منتشر می‌شود، ما تنها ادله یک نفر را می‌شنویم و همه حقیقت را نمی‌دانیم؛ بنابراین کمی احتیاط بد نیست، اما این به آن معنا نیست که جامعه نمی‌تواند نسبت به یک فرد متجاوز که روایتی درباره او منتشر می‌شود، قضاوتی نداشته باشد».

او در پاسخ به این پرسش که عموما کسی که مورد آزار قرار می‌گیرد، در دعاوی حقوقی ایران چگونه می‌تواند ادعایش را ثبات کند؟ گفت: «در حقوق ایران آزاردیده می‌تواند دعوای کیفری مطرح کند، ولی با او مثل کسی برخورد می‌شود که ممکن است هر ادعای دیگری را مطرح کند؛ یعنی بار اثبات ادعا بر عهده خود اوست.

ما می‌دانیم که قربانی در موقعیتی که مورد آزار قرار گرفته، تحت چه فشاری بوده و چه خشونتی جنسی و روانی- عاطفی را متحمل شده. درعین‌حال می‌دانیم که آگاهی‌بخشی در مسائلی این‌چنینی چقدر در جامعه ما ضعیف است و می‌دانیم قربانی چه باری را با خودش حمل می‌کند که در خیلی از موارد خودش را مقصر می‌داند. می‌دانیم او فشار خانواده‌اش را دارد، حتی دوستانش و همکارانش ممکن است حمایتش نکنند. همه این‌ها باعث می‌شود قربانی از خیر شکایت‌کردن بگذرد، اما اگر هم شکایت بکند، پشتوانه ادله‌اش ضعیف است.

از طرفی این مدل شکایت‌ها حکم شمشیر دولبه را دارد، چون ممکن است اتهام به خودش برگردد و برای همین اثبات ادعا دشوار است. این روز‌ها من دیده‌ام که درباره اینکه اگر مورد تعرض واقع شدیم، چه نکات حقوقی‌ای را باید مدنظر داشته باشیم، در فضای مجازی نکات خوبی نوشته شده؛ مثل اینکه خیلی سریع شکایت کنیم و آثار آزار اتفاق‌افتاده را حفظ کنیم. اگر درباره همه این‌ها حرف زده شود و قربانی به آن آگاه باشد، قربانی شاید بتواند ادله‌اش را اثبات کند. به نظر من این مهم است که بدانیم نباید در برابر آزار سکوت کنیم، حتی اگر در لحظه واکنش نشان دهیم و برای دیگران صحبت کنیم، بعد‌ها به‌عنوان ادله به ما کمک می‌کند».

وی در ادامه افزود: «متأسفانه قوانین ما برای بزه‌دیده آن‌قدر مترقی نیست تا بتوان از طریق دلیل به او کمک کرد، به‌ویژه وقتی بزه‌دیده زن است و آن نگاه جنسیتی و فرودستی به زنان و مقصرپنداشتن که متأسفانه در کلانتری و سیستم قضائی وجود دارد هم سد و مانع است. برای همین خیلی سخت است که حمایتی را در سیستم قضائی داشته باشی تا بتوانی ادعایت را اثبات کنی. شاید تشکیل پرونده جنسی شخصیت و کمک‌گرفتن از یک روان‌شناس و مددکار در پرونده و داشتن ضابط و قضات تحصیل‌کرده که به‌صورت مشخص درباره خشونت جنسی آموزش دیده باشند و نحوه رفتار با قربانی و بزهکار را بدانند، راهگشا باشد که البته ما در‌حال‌حاضر چنین سیستمی را نداریم».

مینویی گفت: «کسی که مورد تعرض قرار می‌گیرد، برای اینکه بتواند در دادگاه جرم را اثبات کند، اولین قدم برایش این است که خودش خودش را مقصر نداند، سعی کند حمایت خانواده و اطرافیان را به دست بیاورد، روایت خود را محکم تعریف کند و آن را تا مدت زیادی پنهان نگه ندارد تا آثار آن اتفاق از بین نرود. مثلا اگر آزار به‌صورت جسمانی باشد، ممکن است در مراحل تحقیقات بتوان از آثاری مثل ساییدگی یا کبودی یا پارگی لباس به‌عنوان ادله استفاده کرد. البته من می‌دانم هر قربانی در این موقعیت فلج می‌شود و شاید توان سروصدا نداشته باشد. اما کلا واکنش‌ها در سیاست جنایی متفاوت است و می‌گوید که نمی‌شود از همه یک واکنش را در برابر تجاوز خواست. نمی‌شود آزاردیده را قضاوت کرد، اما اگر بتواند از دیگران کمک بگیرد، قاعدتا دعوایش مستندتر خواهد بود».

این وکیل دادگستری در پاسخ به این سؤال که آیا رفتن به منزل آزارگر به‌خودی‌خود جرم است می‌گوید: «خیر. رفتن به منزل متعرض جرم نیست؛ چراکه در روابط اجتماعی، انسانی و کاری روابط این‌چنینی وجود دارد. بار‌ها و بار‌ها هر کدام از ما برای روابط اجتماعی و کاری به منزل یکدیگر رفته‌ایم و اتفاقی هم نیفتاده. لزوما رفتن به خانه دیگری نمی‌تواند دلیلی بر رضایت قربانی مبنی بر تعرض باشد».

وی همچنین در پاسخ به این سؤال که به‌عنوان یک وکیل فکر می‌کنید باید همراه جنبش اجتماعی اخیر در ایران شد؟ می‌گوید: «چیزی که واضح است این است که کمترین نتیجه این روایت‌کردن، جنبه بازدارندگی آن است. من توییتی دیدم که کسی نوشته بود بعد از اتفاقات اخیر چندین متعرض از او معذرت‌خواهی و اظهار ندامت کردند و خواسته‌اند که نامشان را فاش نکند. این نشانه خوبی است و نشان می‌دهد که این روایت‌ها مؤثر است. اما به نظرم ما همچنان باید جنبه احتیاط را رعایت کنیم و این مهم است که به خودمان یادآوری کنیم ما همه حقیقت را نمی‌دانیم، از نیت همه خبر نداریم. کمی احتیاط به‌جای واکنش‌های هیجانی در این فضا نتایج بهتری دارد».

مینویی در پایان تأکید کرد: «ما در قانون مجازات اسلامی چیزی به نام تجاوز نداریم. همه روابط مبتنی بر خشونت جنسی، تحت عنوان حدود در قانون مجازات اسلامی دسته‌بندی شده که هرکدام عناوین خاصی دارد و برای اثباتش ادله خاصی نیازمند است. قطعا اثبات تجاوز در همه جای دنیا پیچیدگی دارد. در بسیاری موارد به‌خصوص در کشور ما بار اثبات بر عهده قربانی است و همین کار را سخت می‌کند. اگر قانون مجازات تبعیض مثبتی داشت و نهاد قضائی می‌توانست از آزاردیده حمایت کند و بعد برای طرفین پرونده شخصیت تشکیل بدهد و به پرونده در فضایی دور از تفاوت جنسیتی رسیدگی کند، ما به نتایج بهتری می‌رسیدیم».

صدور حکم درباره تجاوز با پزشکی قانونی نیست
دکتر آسیه جعفری، کارشناس بالینی سازمان پزشکی قانونی، درباره نحوه رسیدگی به ادعای تجاوز در سازمان پزشکی قانونی توضیحاتی را ارائه کرد. وی گفت: «فرد مدعی باید اول در مراجع قضائی شکایت خودش را ثبت کند. هر مرجعی اجازه رسیدگی به این موضوع را ندارد و فقط دادگاه مرجع ذی‌صلاح برای بررسی این نوع پرونده‌هاست. در صورت صدور دستور بررسی از طرف مرجع قضائی، سازمان پزشکی قانونی کلیه بررسی‌های لازم را انجام می‌دهد».

او تأکید کرد «امکان مراجعه مستقیم به سازمان پزشکی قانونی وجود ندارد و بررسی این موارد منوط به ارجاع فرد آزاردیده از سوی مرجع قضائی به سازمان پزشکی قانونی است».

وی با بیان اینکه برای تشخیص تجاوز، زمان بسیار حائز اهمیت است، تصریح کرد: «اگر فردی مورد آزار قرار بگیرد، زمان مشخصی فرصت هست تا در پزشکی قانونی با نمونه‌برداری، دی‌ان‌ای فرد متجاوز از روی ترشحات موجود روی بدن قربانی استخراج شود. برای نمونه‌برداری‌ها محدوده زمانی مشخصی وجود دارد بنابراین مهم است که قربانی قبل از شست‌وشو یا هر اقدام دیگری که موجب ازبین‌رفتن نمونه‌های به‌جامانده شود، در اولین فرصت برای بررسی و اخذ نمونه مراجعه کند».

وی گفت: «اگر یک فرد مؤنث سابقه ارتباط جنسی قبل از آزار ندارد، وقتی مورد آزار قرار می‌گیرد، بسته به خصوصیات فیزیکی بدن قربانی و شدت خشونت به‌کاررفته ممکن است آثار ظاهری ناشی از تجاوز باقی بماند یا نماند. وقتی آزار مقعدی رخ می‌دهد بسته به مقاومت قربانی ممکن است در اطرف مقعد جرحی ایجاد بشود یا نشود؛ بنابراین برای همه قربانیان آزار جنسی نمی‌توان انتظار بروز علائم یکسان داشت. اما به‌صورت کلی می‌توان گفت اگر کسی رابطه جنسی قبلی نداشته باشد، احتمال برجاماندن آثار تجاوز بیشتر است. اگر سایر نقاط بدن نیز مورد ضربه قرار گیرد مثل جای بستن با طناب، نیشگون‌گرفتن یا سیلی، این آثار هم در گزارش پزشکی قانونی درج می‌شود. البته وجود یا نبود آثار، نه رد‌کننده آزار جنسی است و نه احرازکننده آن، زیرا برای اثبات آزار جنسی باید عدم رضایت احراز شود. یعنی فرد بدون رضایت وارد رابطه جنسی شده باشد».

او با بیان اینکه احراز رضایت وظیفه پزشکی قانونی نیست، گفت: «گاهی ارتباط جنسی به دلیل قول‌و‌قرار‌هایی بین افراد اتفاق می‌افتد. ممکن است مرد قولش را انجام ندهد و زن برای تلافی ادعای تجاوز بکند. در این موارد در واقع تجاوزی اتفاق نیفتاده، چون فرد رضایت به ارتباط داشته است. پس همه شکایت‌ها آزار جنسی واقعی نیست. اما وقتی ادعای آزار جنسی مطرح می‌شود، کارشناس سازمان پزشکی قانونی فارغ از رضایت یا عدم رضایت طرفین موظف به انجام بررسی‌ها به‌طور کامل است. علاوه بر معاینه سراسر بدن از نظر وجود آثار ضرب‌و‌جرح، اشیای ارائه‌شده نظیر البسه، ملحفه و... که احتمال آلوده‌بودن آن‌ها به ترشحات متجاوز وجود داشته باشد، مورد بررسی قرار می‌گیرند. نمونه‌برداری و بررسی‌های آزمایشگاهی به این منظور است که مقداری هرچند اندک از ترشحات متجاوز را روی بدن یا درون حفره‌های بدن فرد آزار‌دیده، پیدا کنیم.

در‌عین‌حال معاینات جسمانی و معاینات جنسی را انجام می‌دهیم تا بتوانیم هرگونه آثار ظاهری را یافته و ثبت کنیم. در نهایت مجموع این یافته‌ها به مقام قضائی اعلام می‌شود. البته نتیجه ارزیابی‌های آزمایشگاهی دیرتر آماده می‌شود و در مجموع مقام قضائی با تحقیقات محلی انجام‌شده و مصاحبه با فرد مدعی و فرد متهم به تجاوز و لحاظ کارشناسی‌های ارائه‌شده توسط پزشکی قانونی به نتیجه می‌رسد که آیا آزار محرز می‌شود یا نه».

این پزشک با بیان اینکه پیچیدگی تشخیص آزار جنسی در همه دنیا وجود دارد، گفت: «در همه دنیا هم این بحث وجود دارد، حتی در کشور‌هایی مثل انگلستان، درصد بسیار زیادی از ادعا‌های آزار جنسی، به محکومیت متهم ختم نمی‌شود؛ چراکه اثبات آن بسیار دشوار است. چنانچه آزاردیده با تأخیر مراجعه کند شواهد جسمانی از بین می‌رود و امکان انجام ارزیابی‌های آزمایشگاهی نیز وجود نخواهد داشت».

وی در پاسخ به این سؤال که آزاردیده چه نکاتی را باید پس از آزار در ذهن داشته باشد، گفت: «مهم‌ترین نکته درخصوص زنانی که مورد آزار جنسی قرار می‌گیرند، این است که از حاملگی جلوگیری شود و همچنین از ابتلا به بیماری‌هایی که از طریق جنسی منتقل می‌شود (STD) جلوگیری شود. در این خصوص، راهنمای بالینی توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تدوین شده و لازم است کلیه پرسنل بهداشتی درمانی از آن مطلع باشند تا بتوانند افرادی که آن‌ها را مورد مشورت قرار می‌دهند، راهنمایی کنند.

فرد آزاردیده باید به «مراکز مشاوره بیماری‌های رفتاری» ارجاع شود، چون دارو‌هایی که در پروتکل کشوری برای افراد آزاردیده در نظر گرفته شده فقط در این مراکز وجود دارد. این مراکز در برخی بیمارستان‌ها و مراکز بهداشتی درمانی مستقر هستند و برخی از آن‌ها به‌صورت ۲۴ ساعته ارائه خدمت می‌کنند. همه مراکز بهداشتی درمانی از جمله پزشکان و ماما‌ها موظف هستند به این افراد آموزش‌های لازم را ارائه دهند.

اگر آزاردیده می‌خواهد شکایت کند، نباید خودش را بشوید. از طرفی به خاطر رعایت بهداشت و جلوگیری از بیماری باید خودش را هرچه سریع‌تر بشوید و از طرف دیگر برای افزایش احتمال پاسخ مثبت در نمونه‌برداری‌ها نباید بدنش را بشوید؛ بنابراین بهتراست هرچه سریع‌تر از طرف مرجع قضائی به سازمان پزشکی قانونی ارجاع شود تا نمونه‌برداری‌های لازم انجام شود».

رنج آزاردیده را تقلیل ندهیم
دکتر علی نیکجو، روان‌پزشک، با بیان اینکه در پرداختن روان‌کاوانه به مسئله آزار جنسی، باید نکات زیادی را مد نظر قرار داد، می‌گوید: «نکته اول این است که در رخداد آزار جنسی، نکته اولی که ممکن است به ذهن متبادر شود، این است که اگر چنین اتفاقی افتاده امری یک‌طرفه است؟

در هر حادثه‌ای ممکن است دو طرف نقشی داشته باشند، اما قطعا و حتما نقش دو طرف با یکدیگر قابل قیاس نیست. مخصوصا وقتی چنین اتفاقی به‌صورت کاملا تصادفی حادث می‌شود؛ بنابراین در مسئله تجاوز پرداختن به سهم فرد آزاردیده، کاری فوق‌العاده غیراخلاقی و غیرانسانی است که می‌تواند درد او را چند‌برابر کند. شاید قربانی بخواهد روزی در محیطی امن و حرفه‌ای، درباره وجوه مختلف این رویداد صحبت کند، اما این هیچ ربطی به بی‌تعهدی و بی‌مسئولیتی فرد متجاوز ندارد».

نیکجو در ادامه افزود: «دوم اینکه اگر فضا به‌گونه‌ای باشد که متجاوز در وضعیت father figure، وضعیت بزرگی و اتوریته قرار بگیرد (مثل اینکه متجاوز مشهور باشد یا صاحب قدرت و ثروت و مکنت باشد، مدیر یک مجموعه باشد، استاد دانشگاه یا آموزشگاهی باشد، تراپیست یا پزشک باشد) یا هرکسی که در فضایی قرار بگیرد که بتواند به زیردستش تعرض کند، همین که حتی به او پیشنهاد بدهد، با توجه به موقعیت کاملا غیرمساوی که بین او و آزاردیده وجود دارد، خود این پیشنهاد یک پیش‌تجاوز محسوب می‌شود. برای اینکه این دو طرف در وضعیت مشابه قرار ندارند و همین قربانی را در وضعیت خلع سلاح قرار می‌دهد».

این روان‌پزشک با اشاره به اینکه مسئله بعدی کرختی آزاردیده حین تجاوز است، بیان کرد: «قربانی ممکن است حین تجاوز دچار سرشدگی، یا کرختی هیجانی یا رخوت حسی شود و نتواند مقاومت کند. این امر به‌هیچ‌وجه نشانه رضایت او یا حتی رضایت نسبی او در حادثه ایجادشده نیست. این مسئله به‌هیچ‌وجه نشانه عدم جسارت و شجاعت او در ممانعت از فضای ترسناکی که برای او ایجاد شده نیست. بلکه، آخرین راهکار قربانی برای نجات‌یافتن از فضای فوق‌اعلاده دهشتناکی است که در آن گرفتار شده؛ او از طریق جداکردن فضای جسمانی مورد تجاوز، با فضای ذهنی خودش، می‌خواهد خودش را نجات دهد تا بتواند به‌صورت ناخودآگاه فضای جسمی و ذهنی‌اش را جدا کند و آسیب کمتری ببیند و این امر به‌هیچ‌وجه شماتت‌آمیز نیست. وقتی چنین حادثه‌ای اتفاق می‌افتد، قربانی میل شدیدی به پاک‌کردن آثار تجاوز دارد. این کاملا قابل درک است، اما باید بداند که پزشکی قانونی به این شواهد متقن نیازمند است و برای همین باید خودش را کنترل کند.

بنابراین در اولین فرصت باید بتواند به یک رابطه امن از پیش تشکیل‌شده‌ای که در خانواده شکل گرفته، تکیه کرده و با آن‌ها تماس گرفته و از آن‌ها کمک بگیرد. یا با دوستی معتمد تماس بگیرد و در این مسیر تنها نباشد. پس از رسیدن به فضای امن، به پزشک مراجعه کند تا مورد معاینه قرار گرفته و بتواند با گرفتن گواهی به پزشکی قانونی مراجعه کند».

نیکجو گفت: «مراجعه به پزشک و پزشکی قانونی برای آزاردیده، با یک ناگریز انجام می‌شود. این ناگریز همان حرف‌زدن و تبدیل احساسات سنگین و صعب به کلمات است. او به‌هر‌حال باید درباره این دقایقی که بر او گذشته حرف بزند. این در‌عین‌حال که بسیار سخت است، مهم است. ما باید مسائلی مهم را در رویکرد پزشک و خانواده در نظر بگیریم. خانواده آزاردیده، نباید اتفاق حادث‌شده را به فاجعه جبران‌ناپذیر بدل کنند. یعنی پدر و مادر و برادر قربانی، نباید به نحوی برخورد کنند که گویی فاجعه‌ای جبران‌ناپذیر حادث شده است. از طرفی هم نه پزشک و هرکس دیگری به بهانه ایجاد آرامش برای قربانی، نباید اتفاق بزرگی که برای او افتاده را تقلیل دهد. این کار باعث کلافگی قربانی می‌شود و او فکر می‌کند درک نشده است».

او در پایان خاطرنشان کرد: «در طول مراجعات به پزشکی قربانی و همچنین مراجعه به جلسات تراپی و همین‌طور در صورت لزوم مصرف دارو، حمایت جسمانی و فیزیکی و همراهی فرد آسیب‌دیده از سوی خانواده یا دوستان معتمد برای او امنیت‌بخش و کمک‌کننده است. مراجعه زودهنگام به درمانگر متعهد و حرفه‌ای، نقش جدی در درمان زودهنگام تخریب روانی واردشده خواهد داشت.

مسلما روان‌درمانی باید در یک محیط امن اتفاق بیفتد و در ترمیم جراحت بسیار مهم است. خانواده و روان‌درمانگر باید مراقب علائم باشند. فلاش‌بک مکرر به جرم حادث‌شده، خشم فراوان، بی‌خوابی، افت شدید عملکرد، رفتار‌های آسیب‌زننده به خود مثل تیغ‌زدن و افکار خودکشی و اقدام و پناه به مواد مخدر و الکل از آثار آزار جنسی است و در صورت وقوع این آثار، باید به‌طور اورژانسی به متخصص مراجعه شود. قربانی گاه تلاش می‌کند که موضوع را برای سال‌ها فراموش کند. تلاش می‌کند که طوری با ذهنش برخورد کند که انگار اساسا اتفاقی حادث نشده و این باعث می‌شود فرایند سوگ در او به تعویق بیفتد و همین امر باعث بیماری‌های مختلفی در وی می‌شود. باعث وسواس شدید و خشم زیاد به هم‌جنس و غیرهم‌جنس و خانواده می‌شود و دلهره و اضطراب را به او تزریق می‌کند.

آزاردیده در این شرایط اعتمادبه‌نفسش را از دست می‌دهد و احساس گناه و عذاب وجدان دائمی می‌گیرد. خود را کثیف می‌بیند، حتی گاه تمایل به تغییر جنسیت و تشکیک در هویت خود دارد تا از همه این راه‌ها بتواند راهی پیدا کند تا فشار کمتری را تجربه کند. بازخوانی و بازسازی عزت نفس و حرمت نفس و اعتماد به خود و احساس کنترل بر خود و محیط و پیداکردن فضای امن برای برقراری رابطه احتیاج به زمان بیشتر در جلسات سایکوتراپی دارد و این امر در یک رابطه دونفره داینامیک امن حرفه‌ای با تراپیست مسلما میسر می‌شود».

برچسب ها: تجاوز آرار جنسی
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۸:۰۴ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۶
وقتي بحث تجاوز به زن ها مطرح ميشه جامعه مردسالار ايران ميگه كرم از خود درخته اما چند وقت پيش در يك گروه دوستانه يكى از آقايان گروه از تجاوز و دستمالي شدن توسط مربي باشگاهشون در زمان مدرسه سخن گفت كه پشت سر اون بقيه آقايان هم از اتفاقاى بدى كه براشون در سنين مدرسه براشون اتفاق افتاده بود گفتند و مشخص شد اين گونه تجاوزات مختص خانمها نيست بلكه اين ذهنيت كه قرباني رو مقصر ميدونه براي آقايان هم صدق مي كنه و اين دوستان اكثرا نتونسته بودند در اون سن موضوع را به خانواده ها بگن چون فكر مي كردن خودشون مقصر هستن
كلا كشور ما براى متجاوزان و مجرمان امن تر هست چون هم جامعه با پيش داوري هاي اينچنيني كه كرم از خود درخته ازشون حمايت ميكنه و هم در سيستم قضايي شما بايد به عنوان مدعى دنبال اثبات جرم باشي و از كار و زندگى بيفتى و پله هاى دادگاه و پاسگاه رو بالا و پايين بري در حاليكه متجاوز و مجرم در خونه گرم و نرم خودش نشسته و هر چند وقت يكبار اگر براش احضاريه بياد ميره و چند تا جواب مبهم و سربالا ميده و اين دور باطل ادامه داره
و اين وسط افرادي كه با قضاوت و پيش داوري كه كرم از خود درخته بيشترين نقش را در حمايت از متجاوزان دارن و خود متجاوزان هم اين رو مي دونن
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۷:۴۹ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۶
مقاله خوبي بود اما تعريفش از تجاوز رابطه جنسي بود در حاليكه بيشتر خانمها در خيابان و تاكسى و فضاهاي عمومي در معرض متلك پراني و يا دستمالى هستن و اين تجاوزات حداقل كل روز يك زن را به گند مي كشند حالا سوالي كه مطرح هست آيا واقعا ميشه از اين آقايان به دادگاهى در ايران شكايت كرد آيا در سيستم قضايي كسى به حرف تو گوش مي دهد؟خودم دلم ميخواست يك اسحله داشتم و خودم عدالت را در صحنه جرم اجرا ميكردم و شايد هم جامعه مردسالار ايران اينگونه تجاوزات رو حق مسلم يك مرد مي داند در پاسخ به كساني كه اين موضوع رو به پوشش خانمها ربط مي دهند بايد بگويم اصلا ربطي ندارد به عنوان يك زن شاغل بارها با مقنعه و ماتنو و پوشش اداري مورد اينگونه تعرضات واقع شدم و خشم فروخورده اي كه هيچ راهى براى تسلي اون وجود ندارد
حاج محمود
Iran, Islamic Republic of
۱۴:۵۲ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۶
متاسفانه بی حجابی بیداد می کند اگر قدرت آن را داشتم در عرض یک هفته ریشه بی حجابی و فسق و فجور را در ایران میخشکاندم از بدنساز گرفته تا....
ناشناس
United States
۲۲:۰۳ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۶
تو خودت یه پای فسق و فجوری
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۰۹:۴۶ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۶
همینقدر که افشای تجاوز، تابو است ولی تجاوز نه نشان میدهدمثل نُرم جاری کشور است افشای اختلاس مجازات دارد نه اختلاس!
سلام
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۵۱ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
با سلام
اصلا مقوله آزار در دادگاههای ما قابلیت بررسی دارن
مثلا همسایه ای که مطلقه شده و هر روز به اشکال مختلف وارد زندگی آدم میشه و چون زن هستش اغلب آقایون مسئول میگن بی عرضگی شماست اون گرمه و....
یا هر روز مهمان داشته باشن و معلوم نیست خودی اند یا غریبه.
آقا شاید باورتون نشه پس از یکسال فهمیدم خاله یعنی چی؟؟؟
اینا آزار نیست؟؟
لباس زیر طرف بیفته تو بالکن شما آزار نیست؟
متشکرم
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۸:۴۴ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
به چه زبانی نوشته ای؟!!!!!
شاید من مشکل فهم دارم
مجله خواندنی ها
انتشار یافته: ۴۵
ناشناس
Netherlands
۰۱:۱۵ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
ای کاش از این اشخاص بیشتر در دستگاه قضائی داشتیم ، دستمریزاد یه این طرز فکر
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۰۲:۲۸ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
گاهی وقت ها آقایون هم در محیط کار بواسطه رئیسشون که خانوم هست (برحی از مجرده های قطعی) مورد سوئ استفاده جنسی قرار می گیرند. به این صورت که اگر با اون خانوم وارد روابط نشی همه جوره باعث اذیت و ازارت میشه وحتی ممکنه زیرابتو بزنه تا اخراج بشی، و معمولا در این گونه موارد بعضی از این افراد با مظلوم نمایی باعث جلب حمایت سایرین میشن و این فشار روانی زیادی برای فرد ایجاد میکنه، در کل نباید فکر کرد که همیشه خانوم قربانی تجاوز یه اقا قرار گرفته تجاوز حتما لازم نیست ناشی از رابطه جنسی باشه و حتی اگر باشه در برخی موارد مظلوم نمایی قربانی نباید منجر به قضاوت غلط بشه، کسی که با یه فرد تنها به خونه میره در این گوشه دنیا و از دید بسیاری از خرده فرهنگها قضاوتی غیر از تمایل فرد به برقراری روابط نزدیک تر نمیشه ازش داشت البته بیهوش کردن فرد واقعا تجاوزه
ناشناس
United Kingdom
۱۱:۱۶ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
بله ولی چنین موردی بسیار نادره! و مشکل جامعه نیست.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۴:۵۲ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
اونم اسمش آزار و تجاوزه . مواردی هست که مثلا خانم سن بالا یه نوجوان رو اغفال و سو استفاده می کنه
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۵:۲۸ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
آخر توهمی
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۰۲:۵۴ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
مرگ بر اسراغیل
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۰۲:۵۶ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
جنایت دیگه هم اینه
اینکه دختری که سوار تاکسی شده و بعد ربوده و بهش تجاوز میشه
با دختر دیگری که با پسری معاشرت داره آزادانه به منزل پسر میره و اونجا آزار میبینه را دریک جایگاه قربانی ببینیم.

اینهم قطعن جنایتی زشت و غیرعادلانه است.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۰۳:۱۵ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
صیغه راه نجات
ناشناس
Germany
۰۷:۵۸ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
نفرین بر بلهوسان تنوع طلب
یعنی چی هر گلی یه بویی و....
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۰۸:۲۶ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
کلاشی زنان بعد مهریه این شیوه جدید است
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۰۹:۲۸ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
نمیشه صیغه رو همه جا و برای همه و در هر حالتی و تحت هر شرایطی تجویز کرد.
گاندی
Iran, Islamic Republic of
۰۷:۰۴ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
متجاوز مانند دزد است و آسیب دیده تجاوز مانند ماشین!!!!
دزد(متجاوز) در هر صورت محکوم است اما اگر در ماشین را باز بگذاری یا سوییچ را روی ماشین بگذاری و بروی( رفتن به خانه متجاوز یا پوشش بسیار نامناسب) احتمال دزدی ( تجاوز) بالا میرود. اگر سوییچ رو به دست دزد بدی(مشروبات الکلی) که دیگه هیچی!!!!
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۰۷:۱۴ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
رفته بودند نماز جماعت بخوانند که اشتباها به جای چای مشروبات الکلی زهر مار کردند و ناغافل و بی خبر، تجاوز صورت گرفت، اینکه بعضی ها مخاطب را درازگوش فرض کنند خنده دار است.
رعنا
Iran, Islamic Republic of
۰۷:۲۱ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
تا یک دختر پیش یک پسر یا آقا شل نیاد هیچ مردی جسارت دستدرازی به نامحرم را پیدا نخواهد کرد
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۳۸ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
این همه تجاوز در سطح شهر هم لابد کار نامردهاست ...
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۱۳ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
جدی؟!! پس این همه که دزدیده میشن و مورد تجاوز و حتی قتل قرار می گیرن شل اومدن؟؟
ناشناس
United Kingdom
۱۱:۱۷ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
نه واقعا اینطور نیس همیشه.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۸:۵۱ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
بعضی موارد که با زور و نقشه قبلی اتفاق میفته به کنار اما در اکثر موارد از عدم آگاهی و روی خوش نشان دادن و اعتماد بی مورد به طرف اینگونه مسایل اتفاق می افتند. تا نباشد خریدار اجناس بد را هیچ فردی نخواهد خرید
ترنم
Iran, Islamic Republic of
۲۳:۰۵ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۶
مثلا خود شما هم دختری نظرت اینه شایدم نیستی ولی اینو بدون همیشه کسی که تجاوز میکنه کیه؟؟؟؟؟مرد وکسی که اسیب میبینه کیه؟؟؟؟؟دختر باهمین تفکراته که زن در این جامعه کوچیک شمرده میشه وقتی ما خانوم ها باهم نباشیم و بر ضد هم باشیم معلومه که یه عده از خدا بیخبر میان همه چی رو گردن زنا میندازن
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۰۸:۰۵ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
خوبه دیگه تا حالا زنها با مهریه مردا رو می چزوندن از حالا به بعد با تهمت تجاوز!!!
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۳۶ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
اگه این اتفاق برای بستگان خودت اتفاق می‌افتاد هم این حرف رو می‌زدی؟ یک طرفه به قاضی نرو. اینهایی که در موردشان اینقدر راحت نظر میدهی، انسانهایی هستند که مورد هتک حرمت انسانی قرار گرفته‌اند.
ناشناس
United Kingdom
۱۱:۱۴ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
حقوق رو واقعا برابر کنن (که زمانبره) و مهریه رو وردارن. این بهترین راهه.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۰۸:۲۴ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
اشكال. مدرن و سنتی و مذهبی فمینیسم پدر جامعه رو در اورده
به یك جنبش برابری خواهانه برای ما آقایون نیاز داریم
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۰۹:۲۶ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
در خیلی از موارد از جمله مورد آقای ک.ا کرم از خود درخت بوده
رضا
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۳۵ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
براي چنين نگاهي متاسفم. آرزو نمي كنم برايت پيش آيد كه بسيار دردناك است
ناشناس
United Kingdom
۱۱:۱۲ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
این تفکر ینی هر کی امار داد رو حق داری ببری به بدترین شکل بهش تجاوز کنی!
این درست نیست!
احسان
Iran, Islamic Republic of
۰۹:۳۵ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
جامعه ایی که فقیر میشود ازار حنسی افزایش بیدا میکند
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۰۹:۳۵ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
چرا وقتی که من نوعی به تنهایی و بدون اطلاع کسی یا حتی اصلا با اطلاع میرم خونه یه مرد غریبه و بهم تجاوز میشه خودمو مقصر ندونم!
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۴۱ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
به همون دلیلی که وقتی میتونی یه بچه رو بزنی نباید بزنی به همون دلیلی که وقتی قدرت یه کارو داری ازش سو استفاده نمیکنه این فرق ادمو حیونه حالا شما رو نمیدونم میتونی مقصر باشی میتونی پشیمون نباشی هر جور راحتی
ناشناس
United Kingdom
۱۱:۱۰ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
بله اما این جرم نیست.
و بی احتیاطی قربانی الزاما ارتکاب جرم مجرم رو توجیه نمیکنه.
مساله اینه که این نوع تفکر به مشکل 《قربانی مجرم 》 دامن میزنه.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۵:۲۳ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
ناشناس 10:41 حیوون هم وقتی خطر رو احساس میکنه سمت اون مکان نمیره. البته حیوانات مثل انسانها از شنیدن کلمه امل و دهاتی خجالت نمیکشن.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۲۳:۱۹ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
چون جامعه باغ وحش نیست و ما انسانیم
ناشناس
United States
۱۰:۳۶ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
جامعه ما دچار افراط و تفریطه ، میخوای ازدواج کنی مهریه بالا، خونه مستقل، شغل آبرومند و ... ازت میخوان وقتی هم فراهم میکنی مهرشون رو ازت طلب میکنند، الان هم میخوان اینو جا بندازند که هر زنی که خودش به مکان رفت قربانی تجاوز شده. قربانی تجاوز اونی هست که به زور مورد سو استفاده قرار گرفته نه اونی که به مکان میره احتمالا بی حجاب هم میشه و مشروب هم صرف میکنه و شاید در صرف مشروب زیاده روی میکنه و از حال میره و . . .
ناشناس
Germany
۱۲:۴۹ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
با پرچم آمریکا و طرز فکر داعش!
ناشناس
United States
۱۰:۵۹ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
اگر شخصی بدون انکه بداند توسط دارو حل شده در نوشیدنی ولو الکلی بیهوش شود و.... منطق می گوید ان فرد مورد تجاوز واقع شده است حتی اگر دوست دانشگاه یا همکلاسی یا استاد و وکیلش ان نوشیدنی را به او داده باشد. این دیگر خیلی ساده است. فقط کافیست ثابت شود یا چند نفر شهادت دهند که توسط مواد بیهوش کننده در نوشیدنی بیهوش شدند. ضمن اینکه نوشیدن الکل و نوشیدنی های الکلی غیر ممکن است که فرد را بیهوش کند مگر اینکه در مصرف ان بسیار زیاده روی افراطی شده باشد که قطعا در این جا اتفاق نیافتاده بوده است.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۱۳ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
انشالله خدا برای هیچکس نیاره
ولی وقتی میری لونه مار انتظار داری با شربت و شیرینی ازت پذیرائی کنن؟
با عقل کی جور در میادش؟
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۲۳:۱۵ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
یعنی آقایون مار هستن؟ عجببب؟؟؟ عقل و شعور و اراده و درک و فهم ندارن فقط غریزه دارن؟؟؟ متاسفم که شان مردان رو تا این حد نازل میدونی.
علی
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۴۸ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
مشکل اصلی در نا آگاهی و عدم آموزش والدین و فرزندان است.
پاک کردن صورت مسئله هم فقط مشکلات را بیشتر می کنه و مخفی تر.
به فرزندانمان کمی روابط اجتماعی و معاشرتی را بیاموزیم.
عناوین برگزیده
پرطرفدارترین عناوین
پاورقی