ویدئوی جدید غروب زمین از لنز دوربین آیفون
ویدئوی فرمانده مأموریت آرتمیس۲ نشان میدهد که زمین به تدریج پشت لبه ماه، چیزی که فضانوردان آن را «لبه ماه» (lunar limb) مینامند، سر میخورد و ناپدید میشود.
فرمانده مأموریت آرتمیس ۲، رید وایزمن، ویدیویی خیرهکننده از «غروب نادر زمین» منتشر کرده است. پدیدهای که در آن، زمین به آرامی پشت ماه ناپدید میشود.
به گزارش ایسنا، این فضانورد این ویدیو را در روز ۶ آوریل سال ۲۰۲۶، در جریان مأموریت آرتمیس ۲، زمانی که فضانوردان در حال عبور از کنار ماه بودند، ثبت کرد. این تصویر با یک آیفون و با بزرگنمایی ۸ برابری از پشت پنجره کپسول اوریون گرفته شده که آن را حتی چشمگیرتر میکند.
این ویدیو نشان میدهد که زمین به تدریج پشت لبه ماه، چیزی که فضانوردان آن را «لبه ماه» (lunar limb) مینامند، سر میخورد و ناپدید میشود. در این ویدیو میتوان بخشهایی از زمین را دید که با ابرهای چرخان پوشیده شدهاند، بهویژه بر فراز استرالیا و اقیانوسیه، پیش از آنکه کاملا از دید خارج شود. در پیشزمینه نیز دهانهای روی سطح ماه دیده میشود که به عظمت این لحظه میافزاید.
وایزمن این صحنه را اینگونه توصیف کرد: مثل تماشای غروب خورشید در ساحل است، اما از ناآشناترین صندلی در جهان. این اتفاق زمانی رخ داد که آنها در دورترین فاصله خود از زمین بودند که رکورد جدیدی برای پروازهای فضایی سرنشیندار ثبت کرد.
او هنگام انتشار این ویدیو نوشت: فقط یکبار زندگی رخ میدهد. مثل تماشای غروب از ساحل، اما از غریبترین صندلی در کیهان. نتوانستم در برابر گرفتن یک ویدیوی موبایلی از غروب زمین مقاومت کنم. او افزود: بهسختی میتوانستم ماه را از پنجره دریچه اتصال ببینم، اما آیفون اندازهای عالی داشت تا این منظره را ثبت کند و این ویدیو بدون برش و ویرایش و با زوم ۸ برابری است که تقریبا با آنچه چشم انسان میبیند قابل مقایسه است. لذت ببرید.
در حالی که وایزمن این لحظه را با تلفن همراه خود ثبت کرد تا نمایی مشابه چشم انسان ارائه دهد، فضانورد دیگر، کریستیانا کوخ، از یک دوربین حرفهای با لنز بلند برای گرفتن تصاویر با وضوح بالا از همین صحنه استفاده کرد.
قابل توجه است که چنین نمایی فوقالعاده نادر است. از دوران ماموریتهای آپولو بیش از ۵۰ سال میگذرد و در این مدت، انسانها بهندرت «غروب زمین» را از این زاویه دیدهاند. فضانوردان این صحنه را زمانی دیدند که در سمت پنهان ماه پرواز میکردند؛ جایی که برای بخشی از مسیر، زمین قابل مشاهده نیست.