سندروم پیش از قاعدگی؛ کابوسی با هزار علامت و چند راه تسکین
سندروم پیش از قاعدگی حالتی است که روی احساسات، رفتار و سلامت جسم بانوان در روزهای خاصی از چرخه طبیعی قاعدگی ماهانه تأثیرگذار است. علائم این سندروم بیش از ۹۰درصد از زنان را در این دوران درگیر میکند
به گزارش فرارو، سندروم پیش از قاعدگی یا Premenstrual syndrome (PMS) شرایطی است که بر روی احساسات، سلامت جسمی و رفتار یک خانم در طی روزهای خاصی از چرخه قاعدگی و عموماً در قبل از شروع قاعدگی ماهانه تأثیر میگذارد.
PMS یک شرایط بسیار شایع است. علائم آن بیش از ۹۰ درصد از زنان را که در دوران قاعدگی هستند، تحت تأثیر قرار میدهد. علائم آن ۵ تا ۱۱ روز قبل از چرخه شروع می شود و به طور معمول با اولین روز شروع قاعدگی از بین میروند.
علت پدید آمدن آن هنوز ناشناخته است؛ اما بسیاری از محققان معتقدند که شرایط مربوط به تغییر در هر دو سطح هورمونهای جنسی و سروتونین در ابتدای چرخه قاعدگی است. سطح استروژن و پروژسترون در زمان-های معینی از ماه افزایش مییابد. افزایش این هورمونها میتواند باعث نوسانات خلقی، اضطراب و تحریکپذیری شود. استروئیدهای تخمدان بخشهایی را از مغز که مرتبط با علائم PMS هستند، تحتتأثیر خود قرار میدهند.
بازیگر دیگر در این شرایط هورمون سروتونین است. سروتونینیک ماده شیمیایی در مغز و روده شماست که بر خلق و خو، احساسات و افکار تأثیر میگذارد.
برخی موارد که باعث تشدید سندروم پیش از قاعدگی میشوند، شامل موارد زیر است:
• سابقه خانوادگی PMS
• سابقه خانوادگی افسردگی
• خشونت خانگی
• سوء مصرف مواد
• آسیبهای جسمی
• آسیبهای عاطفی
نشانههای PMS چیست؟
• تقریباً ۸۰درصد از خانمها یک یا چند علامت را گزارش میکنند که به طور قابل ملاحظه بر عملکرد روزانه تأثیر نمیگذارد.
• ۲۰ تا ۳۲درصد از زنان علائم متوسط تا شدید را نشان میدهند که بر برخی جنبههای زندگی تأثیر میگذارد.
• ۳ تا ۸درصد موارد و علائم بسیار شدیدتر را گزارش میکنند که در طبقهبندی جدید به این حالت PMDD یا اختلالات ناخوشی پیش از قاعدگی اطلاق میشود.
علائم PMS میتواند شامل موارد زیر باشد:
کرامپهای شکمی
سینه درد
آکنه
هوس غذا، مخصوصاً برای شیرینیها
یبوست
اسهال
سردردها
حساسیت به نور یا صدا
خستگی
تحریکپذیری
تغییرات در الگوهای خواب
اضطراب
افسردگی
غمگینی
طغیانهای عاطفی و روحی
چه زمان باید به دکتر مراجعه کرد؟
برای تشخیص PMS یا اختلال ناخوشی پیش از قاعدگی نیازی به آزمایش خون ندارید. ممکن است برای غربالگری و تشخیص سایر بیماریها مثل کمخونی که باعث ایجاد احساس خستگی مفرط میشوند، از آزمایش شمارش گلبولهای خون استفاده شود.
تست عملکرد تیروئید نیز کمکاری تیروئید (هیپوتیروئیدیسم) یا پرکاری تیروئید (هایپرتیروئیدیسم) را تشخیص میدهد. علائم و نشانههای این دو اختلال مشابه سندرم قبل از قاعدگی و اختلال ناخوشی پیش از قاعدگی است.
پزشک باید علل دیگری را نیز رد کند، از جمله:
• کمخونی
• آندومتریوز (Endometriosis)
• بیماری تیرویید
• سندرم روده تحریکپذیر (IBS)
• سندرم خستگی مزمن (Chronic Fatigue Syndrome)
• بیماریهای روماتولوژیک یا بافت همبند
برای پیگیری علائم و عادت ماهانه خود از یک تقویم استفاده کنید. اگر علائم شما در زمانهای مشابهی در ماه تکرار میشود، PMS علت محتمل است.
PMS با PMDD چه تفاوتی دارد؟
برای تسکین علائم PMS راهکارهای زیر را امتحان کنید
نوشیدن مایعات فراوان برای کاهش نفخ شکم
خوردن یک رژیم متعادل برای بهبود سطح کلی سلامتی و انرژی به معنای خوردن مقدار زیادی میوه و سبزیجات و کاهش مصرف قند، نمک، کافئین و الکل
مصرف مکملهایی مانند اسید فولیک، ویتامین B۶، کلسیم و منیزیم برای کاهش گرفتگی و نوسانات خلقی
مصرف ویتامین D برای کاهش علائم
حداقل ۸ ساعت در شب بخوابید تا خستگی را کاهش بدهید.
برای کاهش نفخ و بهبود سلامت روان خود ورزش کنید.
کاهش استرس مانند ورزش و مطالعه
با ۷ تغییر در رژیم غذایی به جنگ PMS بروید!
۱. نمک را کاهش دهید.
۲ . سبزی و میوه را فراموش نکنید.
موز منبع کاملی از پتاسیم است و یکی از قویترین تسکین دهندههای التهاب و نفخ به شمار میرود. مصرف آن در این دوره توصیه میشود.
اسیدهای چراب امگا ۶ در کاهش علائم PMS نقش دارند. مصرف دانه کنجد، کدو حلوایی و دانههای آفتابگردان در هفته قبل از پریود بسیار مفید است. این دانهها سرشار از اسیدهای چرب امگا۶ هستند که به کنترل موثر علائم متعدد قاعدگی، کمک میکنند.
۳. جو دوسر را به رژیم غذایی خود اضافه کنید
۴. مصرف چربی را کاهش دهید.
۵. وعدههای غذایی بیشتر، اما کوچک داشته باشید
۶. فلفل سیاه، کاهنده درد PMS
۷. چای سبز تسکین دهنده علائم پیش از قاعدگی
سندروم پیش از قاعدگی درمانی ندارد و متأسفانه هر ماه نیز تکرار میشود؛ اما با برخی روشهای گفته شده قابل تسکین است. درک شرایطی که فرد در آن قرار دارد، جلوگیری از ایجاد تنش، بحث و جدلهای بیمورد شاید موثرتر از تمام موارد گفته شده باشد. خانواده نقش بسیار پررنگی در این دوره برای فردی که دچار این علائم است، ایفا میکند.