۱۸۲۷ مطلب
ایمانی، تحلیلگر سیاسی اصولگرا، معتقد است: اگر در مجلس آینده ۲ جناح سیاسی با انرژی کافی در انتخابات شرکت نکنند، شاید افرادی که کمتر هویت مشخص سیاسی دارند، امکان حضور در صندلیهای مجلس را پیدا کنند. در این صورت ما با مجلسی مواجه خواهیم بود که اسمش را میشود مجلس غیرقابل پیشبینی گذاشت و این اصلاً برای نظام خوب نیست.
علی تاجرنیا فعال سیاسی اصلاحطلب گفت: «با توجه به جایگاه مهم روحانیت در کشور و روابطی که مجمع روحانیون مبارز در مناسبات پیدا و پنهان حاکمیت دارد، مجمع از این جایگاه میتواند استفاده کرده و منویات اصلاحطلبان را از این طریق پیگیری و تامین کند.»
ابوالفضل توکلی بینا گفت: پهپادی که زدند را سپاه نزد؛ ارتش زد. هشت نفر از این افسران را برای تشویق به حج برده بودند. همه درجات عالی داشتند. همینها جت ساختند. من در مدینه با پنج نفر از آنها و در مکه با سه نفر دیگر هم اتاق بودم. آقا برای کسی که دکمه را زده بود انگشتر میفرستد. اما به نام سپاه تمام شد.
صادق زیباکلام گفت: «اگر بخواهیم گفتههای سعید حجاریان را تفسیر کنیم، تفریطیها که حامی حفظ وضع موجود هستند، در صورتی به پیروزی میرسند که بدنه فعال اجتماعی اصلاحطلبان که همیشه خواهان تغییر وضع موجود و بهبود اوضاع هستند، دیگر انتخابات شرکت نمیکنند و به نوعی عرصه برای تفریطیها محیا خواهد شد تا به مجلس راه پیدا کنند.»
نگرانی اصلاح طلبان از رویکرد شورای نگهبان نسبت به کاندیداهای این جریان است. از همین روست که برخی معتقدند باید وارد رایزنی با این نهاد نظارتی شد و برخی دیگر به سمت شرط گذاشتن برای شورا پیش میروند.
تئوریسین اصلاحات میگوید کسانی به فکر نجات خود هستند که جریان اصلاحطلبی را به وضعیت امروز رساندهاند، امروز نعش اصلاحطلبی روی دستان ماست.
جامعه روحانیت مبارز در سال ۱۳۵۶ از سوی چهرههایی همچون سید محمد بهشتی، مرتضی مطهری، محمدجواد باهنر، محمدرضا مهدوی کنی، مهدی کروبی، محمد مفتح، ناطق نوری و ... تأسیس شد و در آستانه انتخابات مجلس سوم، شماری از اعضای آن در قالب مجمع روحانیون مبارز انشعاب کردند.
کنشگر سیاسی اصلاحطلب با بیان اینکه عدهای میگویند که این مجلس ضعیف بوده است، گفت من نمیدانم ضعیف و قوی بودن مجلس را چگونه تشخیص میدهند، مگر مجلس ششم چه کاری کردند که آنها نکردند یا اینها چه کار نمیکنند که آن مجلس کرد؟
از ۲ هزار و ۸۳۱ داوطلب احتمالی شناسایی شده، ۲ هزار و ۷۲۸ نفر مرد و ۱۰۳ نفر زن هستند. همچنین هزار و ۱۸۲ نفر گرایش اصولگرایی، ۷۹۳ نفر گرایش اصلاحطلبی و ۸۵۶ نفر گرایش مستقل دارند.
باید اعتراف کرد که به سبب دشوار بودن اصلاحات در ایران و در نتیجه طولانی بودن مسیر آن، بخشهای از اصلاح طلبان به حضور در قدرت عادت کردهاند. این گونه تصور میکنند که نفس حضور در مجلس و داشتن مسؤلیت اجرایی هدف است؛ لذا برخی از آنها برای بقا به زد و بندهای پنهان با باندها و لابیهای قدرت روی آوردهاند. برخی به مسائل مالی آلوده شدهاند. اصلاح طلبان سالم و واقعی باید حساب خود را از این بخشها و افراد جدا کنند. اصلاح طلبان نیاز به یک گفتمان جدید و یک خانه تکانی اساسی دارند.
