امروز سالروز تولید شخصیتی پر نفوذ و در عین حال تا حدود زیادی عجیب و غریب و البته مرموز در جهان است.
۸۵۴ مطلب
امروز سالروز تولید شخصیتی پر نفوذ و در عین حال تا حدود زیادی عجیب و غریب و البته مرموز در جهان است.
گزارش فارنافرز نشان میدهد با وجود سقوط بشار اسد و رویکارآمدن احمد الشرع، روسیه توانسته حضور نظامی و نفوذ خود را در سوریه حفظ و حتی بازتعریف کند. کرملین با رویکردی عملگرایانه، روابطش را با دولت جدید، نیروهای کرد و بازیگران منطقهای چون ترکیه و اسرائیل متوازن کرده تا جای پای خود را در طرطوس و حمیمیم تثبیت کند. هرچند نفوذش به دوران اوج بازنمیگردد، اما همچنان بازیگری مؤثر باقی میماند؛ درحالیکه غرب بهجای تقابل، بر بازسازی سوریه باید تمرکز کند.
کاخ سفید در حال بررسی ارسال موشکهای دوربرد تامهاوک به اوکراین است؛ اقدامی که پوتین آن را «مرحلهای تازه در تشدید تنشها» خوانده است. این موشکها میتوانند توان حملات اوکراین به تأسیسات نفتی روسیه را چند برابر کنند، بیآنکه ذخایر تسلیحاتی آمریکا را بهطور محسوس کاهش دهند. با وجود مزایای عملیاتی و انبوه ذخایر، مخالفت پنتاگون و نیاز آمریکا به این سلاحها برای مهار چین، تصمیم را دشوار کرده است. چالش فنی پرتاب زمینی و واکنش روسیه نیز موانع کلیدی این سیاستاند.
روند اخیر نشان میدهد چین و کرهشمالی پس از سالها سردی بار دیگر به هم نزدیک شدهاند؛ بازسازی گذرگاههای مرزی و رشد تجارت، از ازسرگیری تعامل حکایت دارد. چین بزرگترین شریک اقتصادی پیونگیانگ است اما قادر به کنترل کامل آن نیست، در حالی که پیونگیانگ مناسبات نظامی و دفاعی خود را با روسیه تقویت کرده است. پکن نگران تکامل زرادخانهٔ هستهای کرهشمالی و پیامدهای ژئوپولیتیک منطقهای است. بنابراین پکن میان اهرم اقتصادی و جلوگیری از فروپاشی رژیم توازن برقرار میکند.
دونالد ترامپ پس از دیدار با زلنسکی موضع خود را تغییر داد و اعلام کرد اوکراین میتواند سراسر خاکش را بازپس گیرد؛ چرخشی که تنها پنج هفته پس از تاکید او بر واگذاری بخشی از سرزمین اوکراین به روسیه رخ داد. این موضع تازه با تردید مشاوران و متحدان اروپایی روبهرو شد و حتی وزیر خارجهاش آن را نقض کرد. ترامپ در سازمان ملل پوتین را به دلیل طولانی شدن جنگ و بحران اقتصادی روسیه «ببر کاغذی» نامید، اما استراتژی مشخصی برای حمایت نظامی از اوکراین و تعهد به ناتو ارائه نکرد.
کاخ کرملین به سخنان اخیر ترامپ علیه ارتش روسیه پاسخ داد.
روسیه با موجهای انبوه پهپادهای ارزانقیمت، الگوی نبرد را به جنگی فرسایشی تبدیل کرده است. حمله ۸۶۰ فروندی سپتامبر و نفوذ پهپادها به لهستان و رومانی، دامنه تهدید را فرامنطقهای کرده است. برتری هزینهای پهپادهای ۲۰ تا ۵۰ هزار دلاری در برابر رهگیریهای میلیوندلاری، توازن را برهم زده است. اوکراین با ارتش پهپادها و سامانههای نوین دفاعی واکنش نشان داده است. غرب ناگزیر به بازنگری دفاع هوایی و بازتعریف سازوکارهای اقتصادی–نظامی شده است.
نشست کمسابقه ترامپ با رهبران ارمنستان و آذربایجان در کاخ سفید به امضای توافقی موقت برای پرهیز از درگیری و پروژهای راهبردی با نام «جاده صلح و شکوفایی ترامپ» انجامید؛ مسیری که باکو را به نخجوان متصل میکند و نماد فاصله گرفتن دو کشور از روسیه است. باکو با دست بالا پس از پیروزیهای نظامی و ایروان در جستوجوی رهایی از وابستگی به مسکو، هر دو به سمت غرب چرخیدهاند. اما بیاعتمادی تاریخی، شرطهای علیاف و موانع داخلی، صلح را همچنان شکننده نگه داشته است.
سفر اخیر به اوکراین نشان میدهد که این کشور زیر سایه حملات بیوقفه روسیه و آژیرهای شبانه، میان سرزندگی روزمره و اضطراب مداوم گرفتار است. با وجود عزم مردم، فشارها افزایش یافته است. همزمان، پیشنهادهای صلح غرب و امتیازدهیهای آمریکا، نهتنها پوتین را نرم نکرد، بلکه به تهاجمات تازه او دامن زد. روسیه حتی لهستان و مراکز غربی در کییف را هدف قرار داده است، درحالیکه واکنش واشنگتن مبهم و ناکافی توصیف میشود.
نشستهای اخیر کاخ سفید با حضور ترامپ، زلنسکی و رهبران اروپایی نشان میدهد جنگ اوکراین به مرحله فرسایشی رسیده و هیچیک از طرفها پیروزی قاطعی در دست ندارند. ترامپ با مواضع متناقض میان فشار بر پوتین و امتیازدهی به روسیه، دیپلماسی آمریکا را بیثبات کرده است. در این شرایط، کییف با بازترسیم مرزهای داخلی و تثبیت خطوط جبهه تلاش می کند دست بالاتری در مذاکرات داشته باشد. الگوی فنلاندی و عضویت در اتحادیه اروپا میتواند راهی واقعگرایانه برای بازدارندگی، صلح نسبی و حفظ استقلال اوکراین باشد.
