اداره قوه مجریه در زمان جنگ نیازمند تجدیدنظر در سازوکارهای اداری است که میتوان از آن به «حقوق اداری جنگ» نام برد. سبک اداره قوه مجریه در زمان جنگ نیازمند تفویض اختیارات عمودی و افقی است. دولت پزشکیان در روندی آشکار به دولتی پشتیبانیکننده از خدمات عمومی و به دولتی غیرسیاسی تبدیل شده است. بنا بر طبیعت جنگ، «تصمیم حکومتی»، کمتر سیاسی و بیشتر نظامی-سیاسی است.