یکی از کسانی که با حمله نظامی به ایران مخالف بود، مایکل دی آندریا، رئیس مرکز عملیات ایران در سازمان سیا، است که به دلیل شخصیت مرموزش به «شاهزاده تاریکی» معروف شده است. این وبگاه به نقل از تحلیلگران اطلاعاتی مدعی شد که دی آندریا از گفتگو با سران غیرسپاهی ایران حمایت میکند.
وقتی که محمدجواد ظریف در بازگشت از فرانسه توئیت کرد که «روزهای مهمی در راه است»، کمتر کسی تصور میکرد که شاید منظور او دیدار روسای جمهور ایران و آمریکا باشد. اما خیلی زود معلوم شد که سفر ناگهانی رئیس دستگاه دیپلماسی ایران به بیاریتس برای هماهنگسازی دیدار حسن روحانی و دونالد ترامپ بود. هر چند که نه او و نه هیچکدام از مقامات ایران در این خصوص به طور رسمی اظهارنظر نکردند. البته روحانی اندکی پس از دیدارهای ظریف با مقامات فرانسه، در سخنانی مبهم اعلام کرد که حاضر است برای رفع مشکلات با هر شخصی…
دیدار با ترامپ و به طور کلی مذاکره با آمریکا الزاماتی دارد. تجربه نشان داده است که ایران زمانی با آمریکا وارد مذاکره میشود که اهرمهای کافی برای تحت فشار قرار دادن طرف مقابل را دارد. در دور قبلی مذاکرات، ایران پس از افزایش سطح غنیسازی به حدود ۲۰ درصد، مذاکرات با غرب را آغاز کرد. در حال حاضر، غنیسازی اورانیوم ایران حدود پنج درصد است و چنین سطحی برای امتیازگیری از آمریکا به اندازه کافی کارساز نیست.
آنچه این سناریو را محتملتر میکند، انتقاد تند یک روزنامه اماراتی از اسرائیل در روزهای اخیر است. حبیب الصایغ، سردبیر روزنامه اماراتی «الخلیج» طی یادداشتی در این روزنامه، از روزنامهنگاران سعودی و دیگران که اخیرا به اسرائیل سفر کردهاند و خواستار عادیسازی روابط با اسرائیل شده بودند، به شدت انتقاد کرد. الصایغ نوشت: «اسرائیل دشمن واقعی و طبیعی ماست، همانگونه که دشمن برادران فلسطینی است.»
در منطقه آسیا و اقیانوس آرام، توازن دقیقی میان پیروی از قدرت اقتصادی چین و حمایت امنیتی آمریکا برقرار است. همانطور که اروپا کانون جنگ سرد قبلی بود، آسیا نیز - چه در غرب آن (خاورمیانه و خلیج فارس) و چه در شبه قاره هند (هند پاکستان، بنگلادش، نپال و سریلانکا) و چه در خاور دور- جنگ سرد جدیدی را تجربه میکند.
هدف اصلی راهکار فرانسه، راضی کردن ایران و آمریکا به از سرگیری مذاکرات است. بنابراین، وقتی ترامپ به طور غیردیپلماتیک از تلاشهای شخص ماکرون در این زمینه انتقاد میکند، این میتواند به این معنا باشد که فرانسه بیهوده برای تنشزدایی میان تهران و واشنگتن تلاش نکند. چرا که کاخ سفید تمایلی به این امر ندارد.
مشاور سابق ترامپ نوشت: «واضح است که دولت دونالد ترامپ و مقامات ایران، درگیر یک مسابقه استراتژیک شدهاند که با اعلام خروج واشنگتن از توافق هستهای آغاز شد و پیشبینی میشود که تا انتخابات نوامبر ۲۰۲۰ ادامه خواهد داشت.»
سخنگوی پیشین وزارت امور خارجه با بیان اینکه تحریم وزیر امور خارجه باعث تمسخر سیاست خارجی آمریکا از سوی دیگران شده، گفت: اگر آقای ظریف و سایر مسئولان کشور در گفتگو با رسانهها با بیان دیدگاههای جمهوری اسلامی از منطق قوی و قابل قبولتری در نزد افکار عمومی جهان برخوردارند و این به مانعی بر سر راه سیاستهای آمریکاییها بدل شده، اتفاقاً غلط بودن سیاست خارجی آمریکا را نشان میدهد.
راهکار فرانسه، در واقع بر مهار اقدامات هستهای ایران در ازای کاهش تحریمها متکی است. فرانسویها در هفتههای اخیر، به منظور متقاعد کردن ایران به پایبندی کامل به برجام، از لزوم محدود کردن برنامه موشکی ایران یا نفوذ منطقهای آن سخنی نگفتهاند. از این رو، اظهارات پمپئو درباره مذاکره درباره توان موشکی ایران، میتواند ابتکار عمل فرانسه را به شکست بکشاند. چرا که تنشزدایی با ایران را با موضوعات غیرهستهای مرتبط میکند.
آمریکا با اینکه میگوید رییس دستگاه دیپلماسی احتمالا در تحریم قرار میگیرد تحریم را اعمال نکرده و به تعویق میاندازند تا راه دیپلماسی باز باشد. این نکته ممکن است یک رویداد گفتاری باشد. آمریکاییها با اعلام تحریم از یکسو جهان را متوجه میکنند که میخواهند برخورد بسیار محدود کنندهای علیه ایران داشته باشند، اما بعد با عقبنشینی به افکار عمومی جهان میگویند ما خواهان صلح و راه حل دیپلماتیک برای پایان این بحران هستیم؛ که اگر ایران در وضعیت تقابلی قرار گیرد، مردم جهان اینطور قضاوت کنند که آمریکا…