کارگران معتقدند حقوق و مزایای دریافتی کفاف هزینههای زندگی را نمیدهد و از اینرو آنها مجبور میشوند برخی نیازهای خود را حذف کنند یا به صورت ناقص برنامههای زندگی خود را اجرا کنند؛ همچنین آنها میگویند به دلیل کسری شدید درآمدی ناچاراً برخی نیازهای زندگی خود مانند تفریحات و سفرها را حذف یا به حداقل ممکن رساندهاند و تنها به فکر تأمین نیازهای اصلی زندگی مانند خوراک، پوشاک، مسکن، درمان و مواردی از این دست هستند.
