ترنج

عباس کیارستمی

۱۳۱ مطلب

  • آرمان خوانساریان کارگردان و نویسنده، تجربیات و احساسات شخصی خود از دوران دانشجویی و پس از آن را به عنوان پایه‌ای برای فیلمنامه‌اش انتخاب کرده است. او با همکاری بازیگران برجسته‌ای همچون میر سعید مولویان و سارا بهرامی، موفق به خلق اثری متفاوت شده است. مصطفی مستور، نویسنده و پژوهشگر، درباره فیلم «جنگل پرتقال» می‌گوید: «پایان این فیلم یک پایان سینمایی خوب است که شخصیت اصلی، راهی ممنوعه را در جاده‌های شمال برای خود هموار می‌کند.»

  • اسکورسیزی وقتی می‌خواهد تصمیم بگیرد انرژی‌اش را صرف چه‌کاری کند، توصیه فیلم‌ساز بزرگ ایرانی عباس کیارستمی را به یاد می‌آورد

  • عباس کیارستمی به تئو آنجلوپولوس در نوزدهمین دوره جشنواره فجر سال ۱۳۷۹ جایزه داد.

  • در زمانه‌ای که تعزیه‌خوان‌های حرفه‌ای از تحریف‌ این هنر ثبت جهانی شده‌ی ایرانی انتقاد می‌کنند، ۲۰ سال قبل یک کارگردان مشهور سینما، نمایشی را در اروپا اجرا کرد که سبب معرفی و تحسین تعزیه در رسانه‌های خارجی شد.

  • به مناسبت درگذشت احمدرضا احمدی شاعر و نویسنده، صحبت‌های مرحوم عباس کیارستمی در مورد دوستی‌اش با وی بازنشر شده است.

  • ای‌کاش مرگ و رنج قبل از مرگ کیارستمی چراغی شود در نگاه هریک از ما، نه به کالبد و خطای دیگری؛ بلکه نگاهی سخت به وجود هریک از «خود» مان از پزشک و غیرپزشک. این بی‌تردید مهم‌ترین پیام کار و زندگی هنرمند است که این‌بار با مرگ خود ارسال می‌کند.

  • شادی‌زاده افزود: این جایزه در بخش «نگاه نو» به عکاسی برتر چه داخلی و چه خارجی اهدا می‌شود که در این بخش خود عمل عکاسی مهم نیست بلکه مفهوم، خلاقیت و فتومونتاژ حرف اول را می‌زند. همچنین این جایزه یکی از جایزه‌های ماندگار و مهم این جشنواره خواهد بود.

  • گمشده امروز ما و همین‌طور پوراحمد و دیگران این است که نه‌تنها حق انتخاب آزاد از ما سلب شده، بلکه فشار برای حذف ما سال‌هاست که آغاز شده و اکنون به اوج خود رسیده و همچنین به دلیل رابطه هنرمند و مردم، چه در تعریف هنر متعهد و چه هنر مردمی و گسترده، هر اثر هنری بدون واکنش مردم فاقد اعتبار است.

  • عباس کیارستمی سینماگر درگذشته ایرانی بالاتر از سینماگران بزرگی، چون «چارلی چاپلین»، «فریتز لانگ»، «لوئیس بونوئل»، «میکل‌آنجلو آنتونیونی»، «روبرتو روسلینی» و «کنجی میزوگوچی» رتبه ۲۵ را به خود اختصاص داده است.

  • «خانه دوست كجاست؟» را اولين بار در هفده سالگى ديدم، عصر جمعه در تلويزيون و آن احساس را هيچگاه فراموش نمى‌كنم. جهانى از نوعى سينماى ديگر، برايم باز شد كه شاعرانه، انسانى و به شدت متفاوت بود.

تبلیغات