۹۱۸۳ مطلب
ترامپ با وجود تمایل به پایان جنگ اوکراین، به دلیل نادانی نسبت به ماهیت واقعی پوتین و بیاعتمادی عمیق به ناتو و اروپا، درک درستی از بحران ندارد. او ساختارهای امنیتی آمریکا را تضعیف کرده و با اتکا به چاپلوسی و توهمات، گرفتار خودبزرگبینی و ضدغربگرایی شده است. در حالیکه پوتین نه بهدنبال صلح، بلکه بهدنبال سلطه کامل بر اوکراین است. تنها راه پایدار توقف جنگ، تجهیز گسترده اوکراین و تعهد جدی غرب است.
پس از دیدار ترامپ و پوتین، واشنگتن نشانههایی از عقبنشینی در اعمال فشار بر روسیه نشان داده است. در مقابل، اروپا با نمایش اتحاد رهبرانش در کنار زلنسکی تلاش دارد جای خالی قاطعیت آمریکا را پر کند. گزینههای اروپا شامل تشدید تحریمها علیه «ناوگان سایه» نفتی روسیه، محدودسازی مسیرهای دریایی و حتی مصادره ذخایر ارزی مسکو است. با این حال، نگرانی از تبعات اقتصادی و انرژی مانع اصلی بوده و اروپا ناچار است برای حفظ امنیت خود نقش پررنگتری بپذیرد.
پوتین همچنان بر این هدف اصرار دارد که اوکراین را به یک دولت دستنشانده و ضعیف تبدیل کند، کشوری منزوی از متحدان غربیاش. در چنین فضایی، «صلح» بیشتر شبیه بازتنظیم موازنه به سود کرملین است تا توافقی پایدار. شاید به همین دلیل باشد که ترامپ، اگرچه مشتاق است خود را معمار صلح معرفی کند، برای دریافت جایزه نوبل باید بیش از اینها صبر کند.
دولت روسیه اعلام کرد که از ۱۰ شهریور به بعد همهٔ گوشیها و تبلتهایی که در این کشور فروخته میشوند باید پیامرسانی داخلی به نام «مکس» و فروشگاه اپلیکیشن بومی روسیه یعنی «رواستور» را بهطور پیشفرض نصب داشته باشند.
رایزنی وزیر خارجه آمریکا با اروپاییها درباره تضمین امنیتی اوکراین، تعیین مواضع مذاکراتی مسکو و کییف، تمایل اوکراینیها به امتیازدهی ارضی برای صلح با روسیه و عدمتمایل آلمان، لهستان و یونان به اعزام نیرو به اوکراین، از رویدادهای منطقه هستند.
«نمایش نقش صلحساز جهانی- ترامپ با وعده «پایان سریع جنگ» در کمپین انتخاباتی، نیاز به دستاورد ملموس داشت، اما به گفته تحلیلگران، خوشبینی او به توافق با پوتین، ناشی از «سادهانگاری در تحلیل پیچیدگیهای اوکراین» و تمایل به دریافت جایزه صلح نوبل است.»
الهه کولایی، استاد دانشگاه تهران و تحلیلگر حوزه روسیه گفت: کتابم در مورد روابط روسیه و اسرائیل را در دهه هشتاد خمیر کردند. حاصل پژوهش یک معلم دانشگاه به زباله دان در کنار بقیه کاغذهای باطله دانشکده سپرده شد تا خمیر شود. این بدین خاطر بود که تحلیل و دیدگاه من را جریانی که در دوران احمدینژاد حاکم بود قبول نداشتند.
آناتولی ویکتوروف، سفیر روسیه در تلآویو، گفت: «روسیه آماده است در صورت علاقهمندی طرفها، همهجانبه در یافتن راهکارهای مذاکرهای همکاری کند. ما ابتکاراتی داریم که آنها را هم به مقامات اسرائیلی و هم با مقامات تهران در میان خواهیم گذاشت.»
نشست آلاسکا میان ترامپ و پوتین نه دستاوردی برای واشنگتن داشت و نه به آتشبس در اوکراین انجامید. ترامپ پس از تهدیدهای اولیه، از مطالبه آتشبس عقب نشست و توافق کرد مذاکرات مستقیم برای «توافق صلح» آغاز شود؛ اقدامی که فشار را از دوش پوتین برداشت. رهبر کرملین با مهارت همیشگی توانست بار دیگر ابتکار عمل را در دست گیرد. هرچند ترامپ تلویحاً به تضمین امنیتی برای اوکراین اشاره کرده است.
در نشست آلاسکا، نمایش قدرت هستهای آمریکا پیام روشنی به پوتین داد: تهدید هستهای تنها ابزار او نخواهد بود. در حالیکه بایدن بهدلیل هراس از تشدید بحران، حمایت از اوکراین را محدود کرد، ترامپ با رویکردی تهاجمیتر به «بازی هستهای» وارد شده است. او تهدید میکند که در صورت تداوم جنگ، زرادخانه آمریکا در اروپا گسترش یافته، پیمان استارت نو کنار گذاشته و فشار بر خریداران انرژی روسیه افزایش خواهد یافت؛ راهبردی که هدفش کشاندن مسکو به میز مذاکره است.
