![چرا زندگی آقازادههای ایرانی در خارج، جنجالبرانگیز است؟ چرا زندگی آقازادههای ایرانی در خارج، جنجالبرانگیز است؟](https://cdn.fararu.com/files/fa/news/1403/5/30/2171136_566.jpg)
هم میهن نوشت: با «تمجید» رهبری از دولت کنونی که آن را یک پله بالاتر از حمایتهای معمول از همه دولتها قرار دادند، جریان حامی دولت تیغی را که تیم قالیباف به روی آنها کشیده بود، به خودشان بازگرداند.
در ادامه این مطلب آمده است: کمتر از سه ماه قبل بود که رهبری در دیدار با نمایندگان مجلس از «کلیت مجلس» دفاع کردند و آن را «انقلابی» خواندند. این موضوع دستاویزی برای تیم قالیباف شد که با آن جریان حامی دولت (خصوصاً جبههپایداری و جریان تازهتاسیس «شریان» متشکل از نیروهای رادیکال نزدیک به دولت) را با عنوان «تخریب مجلس»، به چالش بکشند و ذیل عنوان «سوپرانقلابیون علیه ولی» بنویسند: «بیانات واضح و بیسابقه رهبر معظم انقلاب در دفاع از مجلسی که بیشتر از هر مجلس دیگری تخریب شده است و عدم قبول آن توسط برخی به اصطلاح انقلابی، نشان از آن دارد که برخی واقعاً، ولی فقیه را واجد شرایط ولایت فقیه نمیدانند. اگر کسی ایشان را بیاطلاع، بدون تحلیل، بریده از شاخصهای انقلابی، زیادی منفعتگرا و دیگر عناوینی که این سوپرانقلابیها میگویند، تصور کند، اصلاً میتواند به ولایت ایشان معتقد باشد؟!»
کانال منتسب به قالیباف که با عنوان «نواصولگرایی» فعالیت میکند و مواضعش با انتشار پستهای آن توسط کانال رسمی قالیباف مورد تایید قرار گرفت، تعریف و تمجید رهبری از مجلس را نوعی فصلالخطاب دانسته بود که باید «سوپرانقلابیها» آن را بفهمند: «ظاهراً سوپرانقلابیها از کارنامه رئیس و نمایندگان مجلس یازدهم بهقدری برآشفتهاند که، برخلاف ادعاهای ولایتمداریشان، تعریف و تمجیدهای صریح حضرت آقا را از مجلس یازدهم، آنهم در سال آخر فعالیت که بسیار معنیدار است، برنتابیدهاند... این مواضع روشن، بهرغم تلاش همه خناسان و حاشیهسازان، برای مجلس یازدهم یک مدال افتخار و فصلالخطاب محسوب میشود»؛ حالا، اما نوبت طرف مقابل بود که پاسخ دهد.
بلافاصله بعد از سخنرانی رهبری در جمع اعضای هیئتدولت، رئیس ستاد انتخاباتی «شریان» با اشاره به تمجید بیسابقه رهبری از دولت رئیسی خطاب به رئیس مجلس نوشت: «جناب قالیباف و نمایندگان حق انتقاد از دولت را ندارید. شما از این پس حق انتقاد، سوال، استیضاح و تذکر نسبت به دولت آقای رئیسی را ندارید و اگر این اقدامات را انجام دهید، به معنی آن است که مواضعتان با رهبر انقلاب زاویه دارد!» این فرد استدلال جریان قالیباف را بر سر خودشان کوبید و نوشت: «از این حرفم تعجب نکنید و آزرده نشوید. این سخن مطابق منطق خودتان و رسانههای حامیتان و برخی از نمایندگان مجلس است. همانطور که تا کسی از مجلس انتقاد میکند، میگویید، چون رهبری فرمودهاند مجلس انقلابی هیچکس حق انتقاد از ما را ندارد و اگر کسی انتقاد کرد، معلوم میشود که با مواضع رهبر انقلاب مشکل دارد و شایسته سرزنش است! خودکرده را تدبیر نیست. این منطق شماست یا بپذیرید که استدلالتان در برابر منتقدان مجلس آبکی است یا بپذیرید که در صورت هر انتقاد، سوال یا... از دولت، با رهبری انقلاب زاویه دارید!»
به نظر میرسد استفاده هر دو جریان از تمجید رهبری از رؤسای دو قوه به منظور منکوب کردن طرف مقابل، ابعاد وسیعتری هم خواهد یافت. شاید بیدلیل نبود که یکی از مهمترین توصیههای رهبری در نماز عیدفطر و درست در اولین روزهای سال توصیه به وحدت در میان مسئولان بود. حالا هر دو طرف یا باید بپذیرند که رهبری از هر دو رئیس قوه تعریف و تمجید کرده و دست از خط و نشان برای همدیگر بردارند یا آنکه هر دو آزادانه به نقد دیگری بپردازند و ضعفها را بیان کنند.
این البته با نگاهی که جریان قالیباف به پایداری دارد، دور از انتظار است. تیم قالیباف، جریانی که در دو گروه «پایداری و شریان» گرد آمدند را «غده سرطانی» میدانند.
۳۱اردیبهشتماه در آستانه ورود به سال چهارم مجلس کانال متعلق به تیم قالیباف وقتی قصد داشت به کارنامه قالیباف در مجلس بپردازد، طیف جبهه پایداری را «غده سرطانی» خواند که حذف خواهد شد: «خلاصه باید این غده سرطانی که بالاجبار در لیست تهران قرار گرفتند را جدا از کلیت مجلس انقلابی دانست. اینان فقط هزینه میسازند که انشاءالله در دوره بعد با آگاهی عمومی شکل گرفته دیگر در مجلس حضور نخواهند داشت.»
البته این تنها جبهه پایداری و شریان نیستند که از داخل «جریان انقلابی» به قالیباف انتقاد میکنند. براساس گزارشهای جریان قالیباف تیم سایبری متعلق به یک «منبری» که ماه گذشته هشتک «این بار فرق میکند» را در فضای مجازی بازتاب داده بود هم جزو کسانی هستند که ولایتپذیری لازم را ندارند. قالیباف و نزدیکانش که از حذف شدن نگران هستند در پاسخ به انتقادها نوشته بودند: «خلاف آنچه رهبر انقلاب در سال آخر عملکرد مجلس را با ذکر جزئیات تایید کردند و اصرار کردند مجلس انقلابی است، این حلقه مشترک با هشتک «اینبار فرق میکند» و تصریح بر دادن لیست انتخاباتی و رای ندادن به نمایندگان فعلی، پروژه عدم تکرار مجلس فعلی را علنی کردند. هنگامی هم که دیدند مقابل آقا قرار میگیرند، مجلس انقلابیتر را مطرح کردند که معنی دیگری جز تقابل با نگاه رهبری نداشت.»
همین تیم هشتک دیگری را عملیاتی کرد که در آن مدعی بود این بار دیگر مانند گذشته رای نمیدهند و آنها خود را «سربازآقا» میدانند. در پاسخ، اما تیم قالیباف از آنها میپرسید: «سوال ما این است که آیا چنین قصدی با بیان رهبری در تایید کلیت این مجلس و انقلابی نامیدن آن، در تناقض نیست؟ این چطور «سرباز آقا» یی است که در حال عملیات سیاسی-رسانهای علیه بیانات متعدد و صریح رهبری است. دقت کنید که دربارهی کلیت مجلس سخن میگوییم.»
در این شرایط تیم قالیباف بر سر یک دوراهی سخت باقی مانده است. آنها یا باید بپذیرند که دیگر نباید به تعریف رهبری از قالیباف اتکا کنند و با این حربه مخالفانشان را ساکت کنند، و یا در صورتی که بار دیگر به آن متوسل شوند، با پاسخ تیم دولت روبهرو خواهند بود. آنها همان سوالاتی را از تیم قالیباف میپرسند که پیشتر خود قالیبافیها به آن متمسک شده بودند. مهدی محمدی که نقش مشاور راهبردی قالیباف را دارد، بلافاصله بعد از حمایت رهبری از قالیباف و مجلس در یادداشتی معتقد بود که این رفتار «حمله به نظام با اسم رمز حمله به مجلس انقلابی» است.
او نوشته بود: «تنها مجلسی است که در سال آخر خود دفاعی درخشان از رهبر انقلاب دریافت کرده و بهرغم انکار منکران بارها به صفت انقلابی ستوده شده است. صحنه انتخابات مجلس بیش از هر چیز شبیه نوعی انتقام کشیدن از رهبری شده است. میگویند ایشان گفته مجلس انقلابی است، اما ما میخواهیم انقلابیترش کنیم!»
تمام اختلافات اخیر میان تیم قالیباف و حامیان دولت و یا گروه «مصاف» (به سرکردگی رائفیپور) سهمخواهی بر سر لیست تهران در مجلس است. قالیباف ناگزیر است بار دیگر همه رقیبان داخلی را به نفع سرلیستی خود حذف کند و مانع از بیرون آمدن لیستهای جدید شود. نکته اینجاست که آنها به بهانه حمایت رهبری از قالیباف هر مخالفی را با سلاح «مخالفت با رهبری» روبهرو کرده بودند. همچنان که مشاور راهبردی قالیباف نوشته بود: «شخصی که مشخص نیست بودجه گسترده سازمان ذیل خود را از کجا میآورد، به اسم انقلاب و رهبری با سخن رهبر معظم انقلاب مخالفت و مقابله میکند. بهنظر میرسد جمعیت پای منبر او، وی را در این توهم فروبرده که میتواند جریانی خلاف دو جریان سنتی را در کشور ایجاد کند. فعلاً مهمترین دال این جریان نه در مخالفت با اصولگرایان یا اصلاحطلبان که در مخالفت با رهبری معنا پیدا میکند.» حالا قالیباف در تلهای گرفتار آمده که خود ساخته بود. تیم او که تلاش میکرد با نقد به دولت نگاهی به انتخابات داشته باشد، با همان تیغی روبهرو میشود که خود بر کشیده بود؛ تیغی با عنوان «مخالفت با مواضع رهبری.»