شهرام شرفی
کرونا؛ چاره کار چیست؟
کووید ۱۹ (کرونا) الان به یک اپیدمی جهانی تبدیل شده است؛ حالا هر کشوری تلاش میکند اولین باشد؛ اولین در تهیه و تولید واکسن یا داروی درمان قطعی کرونا.
علم در خدمت بشر؛ علم در خدمت مسائل و چالشهای بشر؛ علم جامعهگرا و جامعهمحور؛ علم کاربردی و عملیاتی. مثلاً استرالیا اعلام کرده است داروی درمان کرونا را فعلاً روی یک بیمار آزمایش کرده است؛ اما اینها فعلاً شروع کار و شروع تحقیقات و پژوهشهای کاربردی است.
یک واکسن یا یک دارو باید به مرحله تأیید نهایی و مرحله تولید انبوه برسد تا بشود گفت کدام کشور، اولین در ساخت واکسن یا داروی این بیماری واگیردار بوده است. اینجاست که اهمیت مراکز تحقیقاتی و پژوهشی مشخص میشود.
این مراکز از نوع فانتزی نیستند؛ بلکه در بزنگاههای حساس میتوانند جان بشر را نجات بدهند. تحقیق و پژوهشهای کاربردی باعث پیشرفت جامعه میشوند.
وقوع بلاها یا بحرانهایی همچون شیوع جهانی و گسترده ویروس کووید ۱۹ برای همه ما یک تلنگر است؛ از مراکز تحقیقاتی، پژوهشی و فناوری کشور در هر زمینهای که فعالیت میکنند بیش از پیش باید حمایت کرد. تحقیقات و پژوهشهای کاربردی است که علم را به جلو میبرد و علم را مرحله به مرحله در خدمت به بشر، موفق میکند.
این، نه آتشزدن کتابهای علمی بلکه بهاء دادن به فرهنگ کتابخوانی و اهمیت دادن به فرهنگ تحقیق و پژوهش کاربردی و عملیاتی و مسئلهمحور است که به بشر خدمت کرده است.
این، نه آتشزدن کتاب و نتایج تحقیقات علمی، بلکه تعامل دانشمندان دنیا با همدیگر و استفاده از یافتههای همدیگر و روند دیالکتیک علمی (اثرگذاشتن و تأثیرپذیرفتن) است که باعث خدمت علم به بشر و نجات جان انسانها در بزنگاههای بحران میشود.
شیوع ویروس کووید ۱۹ (کرونا) بار دیگر به همه تلنگر زد و یادآوری کرد که باید به تحقیقات و پژوهشهای کاربردی علمی بشریت، احترام گذاشت و آنها را در راه خدمت به انسانیت حمایت کرد.