فارین پالیسی: چرا ایران عقبنشینی نکرده است؟
فارین پالیسی نوشت: هزینه سنگین این محاصره را متحدان عرب آمریکا میپردازند که مجبور به تعطیلی بیش از ۱۱ میلیون بشکه تولید روزانه خود شدهاند
فرارو- بنبست کنونی میان ایران و آمریکا بیش از آنکه یک رویارویی نظامی صرف باشد، به یک رقابت تمامعیار بر سر ظرفیت ذخیرهسازی نفت تبدیل شده است.، دولت ترامپ از ۱۳ آوریل ۲۰۲۶ (۲۴ فروردین ۱۴۰۵) محاصره دریایی تنگه هرمز را آغاز کرده تا با قطع صادرات و پر کردن مخازن خشکی و شناور ایران، تهران را مجبور به تعطیلی چاههای نفت کند
به گزارش فرارو به نقل از فارین پالیسی، اما ایران همچنان مقاومت میکند و «بر هم نمیزند». چرا؟
تهران در سالهای ۲۰۱۲ و ۲۰۱۹ هم تحت تحریمهای شدید قرار گرفته بود. در آن زمان هم صادرات نفت ایران تقریباً قطع شد و تولید نفت کاهش پیدا کرد. اما ایران بدون اینکه آسیب جدی به میادین نفتیاش وارد شود، از آن بحرانها عبور کرد.
با وجود محاصره، نفتکشها هنوز از جزیره خارگ رفتوآمد میکنند. ایران از نفتکشهای قدیمی به عنوان انبار شناور استفاده میکند و دنبال مخازن ذخیرهسازی جدید هم میگردد.
یک تحلیلگر ارشد میگوید: «هنوز اثری از تعطیلی اجباری تولید ایران دیده نمیشود. نفتکشها هنوز در حال رفتوآمدند.» ایران دارد با همین ترفندها وقت میخرد و فشار آمریکا را خنثی میکند.
متحدان آمریکا آسیب میبینند
بزرگترین ضعف استراتژی آمریکا این است که هزینه محاصره را متحدان خودش دارند میپردازند. عراق، عربستان، امارات، کویت و قطر مجموعاً بیش از ۱۱ میلیون بشکه در روز تولید نفت خود را تعطیل کردهاند. عراق بهشدت آسیب دیده و احتمالاً تا سال ۲۰۲۸ نمیتواند به تولید قبل از جنگ برگردد.
در کوتاهمدت، سرنوشت این بحران به ظرفیت ذخیرهسازی نفت ایران بستگی دارد. اما مهمتر از آن، ساختار قدرت در تهران است. تا وقتی ساختار که در برابر فشارها مقاوم است، قدرت را در دست دارد، و تا وقتی متحدان آمریکا دارند بیشتر از ایران هزینه میدهند، تهران دلیلی برای تسلیم شدن ندارد. به زبان ساده: ایران نه ترفندهای فنی را بلد است، نه اراده سیاسی برای کوتاه آمدن را کم دارد.
