بلومبرگ: سلطه ایران بر تنگه هرمز قویتر از همیشه است
بلومبرگ گزارش داده است که ایران با اتکا به موقعیت ژئوپلیتیک خود، توانسته در جریان جنگ، نفوذ و کنترل خود بر یکی از حیاتیترین مسیرهای انرژی جهان را افزایش دهد و از این اهرم برای تأثیرگذاری بر معادلات اقتصادی و سیاسی بهره بگیرد.
نشریه «بلومبرگ» در مقالهای اذعان کرده است که پس از یک ماه جنگ، ایران توانسته کنترل خود بر تنگه هرمز را بهطور قابلتوجهی تقویت کند؛ مسیری راهبردی که شریان اصلی انتقال انرژی جهان محسوب میشود.
به گزارش ایسنا، بر اساس دادههای کشتیرانی، در ماه مارس بهطور میانگین تنها حدود ۶ کشتی در روز از این گذرگاه عبور کردهاند، در حالی که در شرایط عادی این رقم حدود ۱۳۵ کشتی در روز بوده است. همچنین حدود ۸۰ درصد نفتکشهایی که موفق به خروج از تنگه شدهاند، یا متعلق به ایران بودهاند یا به کشورهایی تعلق داشتهاند که روابط نزدیکی با تهران دارند.
این گزارش تأکید میکند که عملاً تمامی کشتیهایی که اکنون از تنگه عبور میکنند، در مسیرهایی حرکت میکنند که مورد تأیید ایران است؛ اغلب در نزدیکی سواحل این کشور و نه در مسیرهای معمول. بسیاری از این عبورها نیز پس از هماهنگی برای دریافت مجوز عبور ایمن انجام میشود.
در همین حال، ایران در حال آمادهسازی قانونی برای دریافت عوارض از کشتیهای عبوری است که بر اساس آن، شناورها باید اطلاعات دقیق محموله و خدمه خود را ارائه داده و هزینههایی پرداخت کنند.
کنترل ایران بر این گذرگاه، تأثیرات گستردهای بر بازار جهانی انرژی گذاشته است. قیمت نفت برنت در این مدت نزدیک به ۶۰ درصد افزایش یافته و بسیاری از کشورها برای عبور نفتکشهای خود ناچار به تعامل با تهران شدهاند. کشورهایی مانند هند، ترکیه، پاکستان و تایلند برای عبور کشتیهای خود و کاهش فشار انرژی، بهدنبال جلب موافقت ایران بودهاند.
در مقابل، صادرات برخی تولیدکنندگان منطقه بهشدت کاهش یافته است. صادرات عراق بیش از ۸۰ درصد افت کرده و صادرات عربستان نیز نسبت به میانگین سال گذشته کاهش قابلتوجهی داشته است. این در حالی است که صادرات نفت ایران نهتنها ادامه یافته، بلکه به حدود ۱.۸ میلیون بشکه در روز رسیده که نسبت به میانگین سال قبل افزایش داشته است.
این گزارش همچنین تأکید میکند که بستن عملی تنگه هرمز از طریق تهدید و حملات، بهعنوان یک ابزار نامتقارن، به ایران امکان داده تا مستقیماً بر بازار جهانی انرژی اثر بگذارد و فشار اقتصادی قابلتوجهی ایجاد کند؛ موضوعی که آمریکا با وجود گزینههایی مانند اسکورت دریایی یا حمایت بیمهای، در مهار آن با چالش مواجه شده است.
