bato-adv
bato-adv
کد خبر: ۴۲۲۸۱۹
سروش زادعلی

پژوهش محور توسعه

تاریخ انتشار: ۱۳:۰۲ - ۰۷ دی ۱۳۹۸
سروش زادعلی؛ آموزش و پژوهش در سده گذشته به عنوان دو محور اصلی توسعه شناخته شده است. در کشور ما نیز بخش‌‏های پژوهشی مختلفی در ادارات، سازمان‏ها و وزارت‏خانه‌‏ها با عنوان بخش‌‏های پژوهش اجتماعی، فرهنگی، صنعتی و سیاسی وجود دارد، اما همواره نگاه مثبت و تاثیرگذاری به موضوع پژوهش بدلیل عدم شناخت اثرات مثبت پژوهش و پژوهش محور بودن در بین مدیران بخش‏های کلان، میانه و خرد نبوده است و کار‌ها و امور در تمامی نظام‌‏های اقتصادی، سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و صنعتی بر پایه سنوات گذشته و بدون پویایی و تغییرات رو به جلو انجام گرفته است. حتی بودجه‌‏های تعیین شده جهت انجام کار‌های پژوهشی توسط بسیاری از مدیران مربوطه در زمینه دیگری صرف شده است.

با نگاهی به تمامی سیستم‏‌های اقتصادی اجتماعی کشور متوجه ایستایی و عدم پویایی در سیستم‌‏های اقتصادی اجتماعی کشور خواهیم شد که این امر از عدم توجه مدیران به موضوع پژوهش نشات می‌گیرد، پژوهش موجب بروز رسانی در چرخه انجام کار‌ها می‌گردد و امور از حالت تکرار و یکنواختی خارج می‌‏گردد.

مدیران در سطوح مختلف از اهمیت کار پژوهشی بدلیل عدم آشنایی با روش‏های تحقیق و مباحث پژوهشی و این‌که کار پژوهشی تا چه اندازه موجب شناخت علل و عوامل معضلات و کژکارکردی در سیستم و چاره سازی (راهکار) برای حل مسئله می‏گردد غافل هستند.

پژوهش محور بودن موجب تولید فکر و محتوا در سیستم اقتصادی اجتماعی، صنعتی کشور می‏‌گردد و به تبع آن امور اجرایی و عملیاتی از حالت تکرار، عدم پیچیدگی و سادگی در سیستم اقتصادی اجتماعی خارج و ایستایی جای خود را به پویایی در سیستم می‌‏دهد. در چنین سیستم پویایی افراد غیرمتخصص که متاسفانه در حال حاضر به دلیل سادگی و عدم پیچیدگی و پژوهش محور نبودن، بسیاری از امور سطوح مختلف را در اختیار دارند جایی نخواهند داشت و شایسته سالاری و اخلاق‏‌مداری حاکم می‏‌گردد.

توجه به پژوهش با استفاده از متخصصان در نظام اجتماعی فرهنگی موجب شناخت علل و عوامل مشکلات و معضلات اجتماعی و تدبیر در بکارگیری راه‏کار درست برای حل مسئله اعم از فقر، فحشا، تبعیض، فاصله طبقاتی، طلاق و سایر مسائل اجتماعی می‏‌گردد. همچنین پژوهش‌محور بودن در بخش صنعت موجب مهندسی ساخت تجهیزات، مواد و مصالح مختلف بدست مهندسان داخلی می‏‌گردد که در نهایت منتج به شکل‏‌گیری صنعت نوین داخلی و برون رفت از صنعت فرسوده و تکراری خواهد شدکه توسط مهندسان و صنعت‌گران داخلی بوجود می‌‏آید که بصورت بالقوه آمادگی جهت شکل دادن و بالفعل نمودن صنعت بومی را دارند، اما بدلیل بی‌توجهی مسئولان بخش زیادی از این متخصصان بیکار، دلسرد و یا مهاجرت در چنین وضعیتی را بهترین گزینه می‏‌بینند. پژوهش‌محور بودن در نظام اقتصادی هم موجب شناخت علل و عوامل کاهش بهره‌‏وری و رشد اقتصادی و شناخت راه‏کار برای ارتقاء بهره‌‏وری و رشد می‏‌گردد.

نهاد‌های پژوهشی که در زمینه اجتماعی فرهنگی فعایت می‏‌کنند و اسم پژوهشگاه‏‌های اجتماعی و فرهنگی را یدک می‏‌کشند اکثرا افراد غیرمتخصص هستند که حتی مدیران ارشد آن‌ها نیز تحصیلات آکادمیک غیرمرتبط با مسائل پژوهشی را دارند و با روش‏‌های تحقیق و پژوهش ناآشنا هستند و بجای این‌که در زمینه حل مسائل و مشکلات اجتماعی خروجی مثبتی ارائه دهند بر موضوعات فرهنگی طیف خاصی از جامعه که مغایر با اتفاقاتی هست که در کف جامعه اتفاق می‏‌افتد آن هم با روش‌‏های سطحی تحقیق، کار‌های پژوهشی انجام می‌‏دهند.
 
در زمینه صنعت نیز رخوت و یک‏نواختی در بخش‏‌های پژوهشی (البته در صنعت نفت در سال‏‌های گذشته کار‌هایی صورت گرفته است، اما با توجه به گستردگی و پیچیدگی این صنعت کار‌های بزرگتر و کار در تمامی صنایع را می‏‌طلبد) باعث شده تا صنعت یکنواخت و وابسته داشته باشیم و اگر کار‌های کلانی هم صورت می‏‌گیرد بخش مهم کار، تکنولوژی، مواد و مصالح آن وارداتی است که این مسئله یکی از دلایل مختلف خروج ارز و کم شدن ارزش پول ملی است. قطعا اگر صنعت بومی شده بر پایه ساخت داخل و وابستگی اندک داشته باشیم زمینه برای اشتغال جوانان (در کشور‌های مختلف بخش عمده نیروی کار در بخش صنعت مشغول بکار هستند) و توسعه کشور مهیا می‏‌گردد.

ورود پژوهشگران آشنا به امر پژوهش در نهاد‌های اجتماعی فرهنگی موجب شناخت علل و عوامل و در نهایت شناخت راهکار در جهت حل مسئله می‌‏گردد تا یک جامعه بهنجار، اخلاق‌‏مدار و شایسته‌‏سالار با سطح فرهنگی بالا داشته باشیم که این مهم یکی از مولفه‌‏های توسعه در هر کشوری است یعنی نیروی انسانی مسئولیت‏‌پذیر و دلسوز.

در زمینه اقتصادی ورود پژوهشگران آشنا به امور باعث می‏‌شود تا علل و عوامل کژکارکردی در نهاد‌های اقتصادی مشخص گردد و در امتداد آن جلوی فساد‌های اقتصادی از جمله (اختلاس، رانت، کارچاق‌کنی، پولشویی و ....) گرفته شود و سطح رفاهی اقتصادی شهروندان ارتقا یابد.

مدیران ارشد کشور می‌‏بایست بجای این‌که مبنای تصمیم‏گیری‏‌های خود را که تاثیرگذار بر زندگی و آینده شهروندان در همه زمینه‏‌ها چه به عنوان شهروند عادی چه با هر عنوان (کارگر، کارمند، مهندس، معلم و ..) دیگری است را نه صرفا برپایه گزارشات سطوح پایین دستی در سیستم بوراکراسی (اداری) که متاسفانه از وجود افراد متملق و بدون وجدان‏‌ کاری که بواسطه زد و بند و سایر تخلفات اداری بدلیل عدم تخصص‌‏گرایی، عدم نظارت متمرکز دستگاه‌‏های نظارتی و حراستی و جابجا شدن ارزش‌‏ها (یعنی افرادی که بر اخلاق‏مداری، وجدان‏ کاری، دلسوزی و تخصص تاکید دارند کنار گذاشته می‏‌شوند و افرادی که اهل زد و بند، باندبازی بر پایه دوستی، پایمال کردن حقوق دیگران، نگاه از بالا به پایین، جلوگیری از رشد وارتقاء دلسوزان جای آن‌ها را می‌‏گیرند) پر شده است، بلکه بر پایه پژوهش و پژوهش محور بودن تصمیات را اتخاذ کنند، زیرا در کار پژوهشی تمامی زوایای ریز و درشت مسائل و آنچه در کف جامعه و خیابان‌‏ها، ادارات و شرکت‌‏ها اتفاق می‌‏افتد روشن می‏‌گردد و تصمیات بهتری می‌‏توان اتخاذ کرد.

خط‌مشی و سیاست‌‏های شکل گرفته شده در زمینه نظامی و امنیتی کشور در راستای وظایف نهاد‌های مربوطه و در سایه راهنمایی‏‌های مقام معظم رهبری موجب شده است تا دست طمع ایادی استکبار که طی دهه‏‌ها و صد‌ها قبل دست به غارت و چپاول کشور می‌‏زدند و موجب عقب‌افتادگی کشور می‌‏شدند قطع گردد و کشور بجایی برسد که هیچ تهدید داخلی و خارجی نتواند استقلال کشور که از مولفه‏‌های توسعه است را از بین ببرد که این مهم دست آورد بزرگی است که بعد از دهه‏‌ها و صد‌ها متمادی اتفاق افتاده است.
 
امید است در زمینه اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و صنعتی نیز که متاسفانه بدلیل غفلت مسئولین مشکلاتی بوجود آمده است با تعیین بودجه‌‏های مناسب و درخور و بها دادن به پژوهشگران ممتاز در تمامی نظام‌ها (اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و صنعتی) مشکلات بوجود آمده رفع گردد تا شاهد خوشبینی هر چه بیشتر سرمایه اجتماعی (شهرواندان) و هم‏‌گرایی مردم نسبت به نظام و آرمان‏‌های انقلاب اسلامی باشیم.
مجله خواندنی ها
مجله فرارو
پرطرفدارترین عناوین