هشدار سیانان: ذخایر تسلیحاتی آمریکا رو به اتمام است
کارشناسان میگویند مشکل این نیست که ذخایر تسلیحاتی آمریکا به پایان رسیده، بلکه مسئله این است که جایگزینی و تأمین مجدد برخی از پیشرفتهترین موشکهای این کشور ممکن است سالها به طول انجامد.
فرارو- ایالات متحده پس از ماهها عملیات نظامی علیه ایران که منجر به مصرف حجم بالایی از موشکهای هدایتشونده دقیق و موشکهای رهگیر پدافند هوایی شده است، با نگرانیهای فزایندهای درباره ذخایر تسلیحات پیشرفته خود روبروست.
به گزارش فرارو به نقل از سیانان، تحلیلگران دفاعی هشدار میدهند که اگر درگیری با همین روند ادامه یابد، این فشار میتواند بر توانایی واشنگتن برای واکنش به یک جنگ بزرگ دیگر، بهویژه در منطقه هند-اقیانوس آرام، تأثیر بگذارد.
کارشناسان میگویند مشکل این نیست که ذخایر تسلیحاتی آمریکا به پایان رسیده، بلکه مسئله این است که جایگزینی و تأمین مجدد برخی از پیشرفتهترین موشکهای این کشور ممکن است سالها به طول انجامد. این موضوع بحثهای تازهای را در واشنگتن پیرامون آمادگی نظامی، تولیدات دفاعی و برنامهریزی راهبردی بلندمدت برانگیخته است.
کدام تسلیحات با کمبود مواجه هستند؟
در جریان تنشها با ایران، استفاده گستردهای از برخی پیشرفتهترین سامانههای موشکی پنتاگون صورت گرفته است. این تسلیحات شامل موشکهای کروز «تامهاوک» (که برای حملات دوربرد به کار میروند) و موشکهای رهگیر «پاتریوت» میشوند.
کارشناسان نظامی میگویند جایگزینی این تسلیحات بههیچوجه کار سادهای نیست. نرخ فعلی تولید همچنان نسبتاً پایین است و پنتاگون هر ماه تنها تعداد محدودی موشک جدید دریافت میکند.
مارک کنسیان، سرهنگ بازنشسته تفنگداران دریایی و تحلیلگر دفاعی در اندیشکده CSIS، اظهار داشت که تداوم درگیریها میتواند سطح ریسک را برای آمادگی نظامی ایالات متحده در منطقه هند-آرام افزایش دهد.
جان فراری، متخصص خرید نظامی نیز تاکید کرد که از زمان شروع جنگ علیه ایران «حتی یک دلار هم توسط کنگره برای جایگزینی یک موشک اختصاص داده نشده است و فقط روند عادی و کند سالانه زمان صلح» باقی مانده است.
این اظهارات از سوی کارشناسان و تحلیلگران نظامی درحالی مطرح شده که در هفتههای اخیر، کاخ سفید رسما از قانونگذاران درخواست بودجه تکمیلی برای پوشش هزینههای جنگ علیه ایران کرده است، اما این اقدام با مسیر سختی در کنگره روبرو شده است.
یک مقام پنتاگون نیز گفت که این وزارتخانه «متعهد به گسترش سریع پایگاه صنعتی نظامی» است. ترامپ در ماه ژوئن قانون تولید نظامی را برای حذف بروکراسی نظارتی و سرعت بخشیدن به تولید موشک به کار گرفت و وزارت جنگ قراردادهایی را با تولیدکنندگان برای گسترش خطوط تولید آنها امضا کرده است.
این مقام پنتاگون گفت: «این وزارتخانه به شدت در حال پیگیری و ادغام نوآوریهای آمریکایی، در هر کجا که باشد، برای ارائه تولید در مقیاس بزرگ و ایجاد تابآوری در سراسر زنجیرههای تامین است.»
بر اساس تحلیلی از «مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی» (CSIS) که توسط منابع آگاه از ارزیابیهای پنتاگون نیز تأیید شده است، ایالات متحده در مراحل اولیه درگیری با ایران، دستکم نیمی از موشکهای رهگیر سامانه «تاد» (THAAD)، نزدیک به نیمی از موشکهای رهگیر سامانه «پاتریوت» و حدود ۳۰ درصد از ذخایر موشکهای «تامهاوک» خود را به کار گرفته بود. با توجه به تشدید مجدد درگیریها، انتظار میرود که این ذخایر تحت فشار بیشتری قرار گیرند.
پیامدها برای درگیریهای آینده
این نگرانی فراتر از خاورمیانه است. برنامهریزان دفاعی ایالات متحده مدتهاست که چین را به عنوان چالش اصلی نظامی و بلندمدت این کشور میبینند. هرگونه درگیری احتمالی در منطقه هند-آرام، احتمالاً نیازمند تعداد زیادی از همان تسلیحات دوربرد و دقیق خواهد بود که اکنون علیه ایران به کار گرفته میشوند.
تحلیلگران میگویند تداوم عملیات در یک جبهه میتواند انعطافپذیری آمریکا برای واکنش سریع در سایر نقاط را کاهش دهد، بهویژه اگر بحران دیگری در ارتباط با چین یا کره شمالی بروز کند. این بدان معنا نیست که ایالات متحده فاقد توانایی ادامه عملیات علیه ایران است، اما دامنه مانور برای مدیریت همزمان چندین وضعیت اضطراری بزرگ را محدود میسازد.
وزارت دفاع پیشتر همکاری با تولیدکنندگان را برای افزایش تولید موشک، بهویژه موشکهای رهگیر «پاتریوت» و سایر سامانههای پرتقاضا، آغاز کرده است. با این حال، گسترش ظرفیت صنعتی به دلیل پیچیدگی زنجیرههای تأمین، نیاز به قطعات تخصصی و ضرورت بهرهگیری از نیروی کار ماهر، زمانبر است.
این مسئله همچنین موجب طرح مجدد درخواستهایی در واشنگتن برای تقویت پایگاه صنعتی-دفاعی ایالات متحده شده است؛ آن هم پس از سالهایی که روند تولید بیشتر معطوف به تقاضای دوران صلح بود تا نیازهای ناشی از جنگهای طولانیمدت و شدید. بر اساس تحلیل اخیر مرکز مطالعات استراتژیک و بینالمللی (CSIS)، اگر ایالات متحده قصد دارد ضمن تداوم حمایت از متحدان و آمادگی برای درگیریهای آتی، ذخایر تسلیحاتی خود را نیز احیا کند، افزایش ظرفیت تولید امری حیاتی خواهد بود.
