ناصر ایمانی: بازی‌های جناحی در تضاد با منافع ملی است

ناصر ایمانی، تحلیل‌گر سیاسی، در ارزیابی خود از شکوفایی دستاوردهای جنگ ۴۰ روزه و اینکه ایران پساجنگ از «کشورِ تحریم‌شونده» به «کشورِ تحریم‌کننده» تبدیل خواهد شد، گفت: بحث این است که ما اکنون بیش از ۲۰ سال است تحت تحریم‌های غیرقانونی و ناعادلانه قرار داریم. 

به گزارش ایرنا، این فعال سیاسی ادامه داد: امروز با توجه به توان نظامی کشور و کنترل تنگه هرمز توسط نیروهای ایرانی، می‌توان این موضوع را مطرح کرد که در آینده، اگر تنگه هرمز باز باشد، کشورهایی که در تحریم ایران—از جمله تحریم خرید نفت یا تحریم‌های بانکی—مشارکت کنند، از تردد در این منطقه حذف شوند. 

سیاست فشار نظامی و اختلاف‌افکنی موضوع جدیدی نیست

ایمانی ادامه داد: این سیاست «فشار نظامی و اختلاف‌افکنی» به این شکل بود که نیروی دریایی بریتانیا در قرون شانزدهم، هفدهم و هجدهم به سواحل یک کشور یا منطقه‌ای در آفریقا، آسیا یا دیگر قاره‌ها می‌رفت. کشتی‌های توپدار خود را در ساحل مستقر می‌کرد و آن کشور را تهدید می‌کرد که اگر تسلیم نشوید، به شما حمله می‌کنیم. همزمان، در داخل همان کشور یا منطقه شروع به اختلاف‌افکنی میان حکمرانان می‌کرد یعنی برخی را به تسلیم تشویق و همچنین برخی را تهدبد می‌کرد. 

تحلیلگر سیاسی افزود: فشار نظامی به همراه اختلاف‌افکنی، سیاستی بسیار قدیمی است که ترامپ امروز در حال پیگیری آن است و چیز جدیدی به شمار نمی‌آید. ترامپ از یکسو ادعای محاصره و فشار نظامی را مطرح می‌کند و از طرفدار دیگر در پی دنبال دوگانه‌سازی طرفداران و مخالفان مذاکره است تا با دامن‌زدن به اختلافات، به اهداف خود برسد. 

ایمانی یادآور شد: در حالی که این بار نه آن «قایق توپدار» کارکرد گذشته را دارد و نه این نوع اختلاف‌افکنی او مؤثر است؛ زیرا در داخل کشور، در زمینه مقاومت برابر زورگویی و تجاوز غرب، اختلاف نظری وجود ندارد. اگر هم اختلاف‌نظری وجود داشته باشد مربوط به مسائل داخلی و کاملاً طبیعی است. 

این فعال سیاسی، حفظ منافع ملی در شرایط کنونی را اولویت کشور دانست و گفت: در تمام کشورهای جهان که رقابت‌ها و مبارزات حزبی و جناحی وجود دارد، معمولاً احزاب در یک مقطع، کنار هم قرار می‌گیرند؛ آن هم زمانی است که پای منافع ملی به میان آید. 

ایمانی با بیان اینکه جلوه اصلی منافع ملی در زمان تجاوز خارجی است، عنوان کرد: ممکن است برخی بگویند منافع ملی همان چیزی است که حزب ما می‌گوید یا جناح ما بر آن تأکید دارد، و گروه دیگر نیز برداشت خود را از منافع ملی مطرح کند؛ اما وقتی حمله خارجی به کشور رخ دهد، اختلاف‌نظر – علی‌القاعده – نباید وجود داشته باشد. چون تجاوز خارجی، بحث اشغال کشور و نیز احتمال تجزیه را به میان می‌آورد و بنابراین موضوع، روشن و بدیهی است: «دفاع از کشور» باید در اولویت قرار گیرد. 

بازی‌های جناحی در زمانی که کشور مورد حمله خارجی قرار گرفته در تضاد با منافع ملی است

وی تصریح کرد: منافع ملی در چنین شرایطی کاملاً روشن، آشکار و واضح است اگر هر حزب، جناح یا گروهی از این اصل تخطی کند و به جای دفاع از کشور، به منافع دیگری بیندیشد، در برابر مردم پاسخگو خواهد بود و مردم به‌روشنی می‌توانند او را شناسایی کنند؛ زیرا چنین رفتارهایی در یک برهه بسیار حساس کشور، در واقع خلاف منافع ملی است. بنابراین هرگونه بازی جناحی و سیاسی در زمانی که کشور مورد حمله خارجی قرار گرفته، به‌شدت در تضاد با منافع ملی است. 

فعال سیاسی در ارزیابی خود از ضرورت حفظ و تقویت اتحاد ملی و وحدت مسئولان و اینکه نباید اجازه دهیم خط تفرقه‌افکنی دشمن پیش برود، گفت: اساساً دشمن وقتی ببیند از طریق فشار نظامی نمی‌تواند موفق شود، تلاش می‌کند در داخل کشور نفوذ کند و تفرقه بیندازد تا از این طریق به اهداف خود برسد. این هم سیاست جدیدی نیست، بلکه رویکردی قدیمی و شناخته‌شده است. 

ایمانی یادآور شد: همه افراد، جریان‌ها و احزاب باید به‌شدت توجه داشته باشند که حفظ وحدت بسیار مهم و تعیین‌کننده است. وحدت نیز به این معنا است که تصمیم یا سیاستی که از سوی مسئولان عالی‌رتبه کشور اتخاذ می‌شود، از سوی همه حمایت و تأیید شود. 

وحدت نظر در داخل کشور تا حد امکان باید وجود داشته باشد تا دشمن به طمع نیفتد

وی عنوان کرد: البته اگر کسی دیدگاه خاصی دارد، می‌تواند از مجاری قانونی و مربوط، بدون دامن زدن به تفرقه در داخل کشور، نظر و دیدگاه خود را به مسئولان ذی‌ربط منتقل کند و این راه هیچ‌گاه بسته نیست. با این حال، نکته بسیار حائز اهمیت آن است که در داخل کشور باید تا حد امکان وحدت نظر وجود داشته باشد تا دشمن به طمع نیفتد. 

تحلیلگر سیاسی در ارزیابی خود از نیاز کشور به «جان‌فدایان» در دوران پساجنگ برای بازسازی کشور بیان کرد: از آغاز جنگ تحمیلی سوم، حرکت‌های بسیار خوبی در کشور شکل گرفته است. یکی از این اقدامات، تجمعات خودجوش هر شب مردم و دیگری، طرح «جان‌فدا» است. 

جان‌فدایی فقط مختص دوران جنگ نیست

ایمانی تصریح کرد: باید توجه داشت که جان‌فدایی فقط مختص دوران درگیری نظامی نیست. همان‌طور که در جمعیت هلال احمر جمهوری اسلامی شاهد هستیم، گروهی از داوطلبان آزاد ثبت‌نام کرده‌اند تا هرزمان که نیاز باشد، به کمک بیایند. در همین جنگ ۴۰ روزه گذشته نیز از بسیاری از این افراد بهره گرفته شد؛ افرادی که حتی در هنگام بمباران‌ها، داوطلبانه به یاری هلال احمر آمدند. 

وی ادامه داد: جان‌فداهایی که ثبت‌نام کرده‌اند باید آماده باشند تا در دوران پس از جنگ، و حتی اکنون، در بازسازی بخش‌های آسیب‌دیده کشور مانند منازل، مدارس و مراکز عمومی مشارکت کنند تا باری از دوش کشور برداشته شود. 

این فعال سیاسی خاطرنشان کرد: اگر به یاد داشته باشید، در دوران جنگ تحمیلی حزب بعث علیه ایران در سال ۱۳۵۹، بنیانگذار جمهوری اسلامی، تشکل «بسیج» را پایه‌گذاری کردند. بسیج تا پایان جنگ در جبهه‌ها حضور داشت و پس از آن نیز در عرصه‌های مختلف مردمی نقش‌آفرینی کرد. نمونه‌های آن را در طرح واکسیناسیون سراسری اطفال و همچنین در دوران مقابله با کرونا به‌خوبی دیدیم. 

ایمانی افزود: اکنون نیز در موضوع «جان‌فداها» باید همین الگو دنبال شود تا با هماهنگی مسئولان، از ظرفیت عظیم مردمی آنان به‌طور مؤثر استفاده گردد. 

شهید لاریجانی با جریان‌های مختلف داخل ساختار قدرت ارتباط موثری و سازنده‌ای داشت

وی در ارزیابی خود از ابعاد شخصیتی شهید علی لاریجانی گفت: شهید لاریجانی چهره‌ای کاملاً استثنایی بود؛ فردی باتجربه، بسیار عالم، فهمیده و از نظر سیاسی و شخصیتی متعادل. فقدان وی ضایعه‌ای بزرگ است زیرا می‌توانست در مقاطع دشوار، کمک‌های فراوانی به کشور ارائه دهد. 

وی با بیان اینکه دشمنان همواره افرادی را که می‌توانند در انسجام کشور مؤثر باشند شناسایی کرده و متأسفانه گاه مورد ترور ناجوانمردانه قرار می‌دهد، افزود: شهید لاریجانی نیز از جمله این چهره‌ها بود. اگر شهید لاریجانی امروز در میان ما بود، بی‌تردید می‌توانست در انسجام بیشتر جریان‌ها نقش مهمی ایفا کند. 

این فعال سیاسی با بیان اینکه شهید لاریجانی با جریان‌های مختلف ارتباطی مؤثر و سازنده داشت، خاطرنشان کرد: او برای بسیاری از فرهیختگان کشور شخصیتی قابل احترام و پذیرفتنی بود و می‌توانست در زمینه مذاکره با دشمن و حفظ همگرایی داخلی نقش زیادی ایفا کند اما متأسفانه این ظرفیت ارزشمند را از دست دادیم. 

ایمانی در ارزیابی خود از القای اختلاف‌افکنی میان مسئولان از سوی ترامپ و دستاوردسازیهای وی گفت: اگر تاریخ را مطالعه کنید، می‌بینید این سیاست در چند قرن گذشته، از زمانی که بشر راه‌های دریایی را شناخت، ابتدا توسط انگلستان بکار گرفته شد. بریتانیا که عملاً بخش‌های زیادی از جهان آن عصر را در اختیار داشت، به سیاستی معروف بود که آن را «سیاست دوگانه قایق‌های توپدار و اختلاف‌افکنی» می‌نامیدند.