تصاویر؛ «پامنار» زیستگاه جغد ماهیخوار
یکی از مهمترین ویژگیهای روستای پامنار، حضور گونه ارزشمند و نسبتاً کمیاب «جغد ماهیخوار» است؛ پرندهای کمنظیر که مشاهده آن برای پرندهنگرها و عکاسان حیاتوحش اهمیت ویژهای دارد.
روستای پامنار در ۲۵ کیلومتری شهر دزفول و در منطقه تاریخی شهیون، در حاشیه دریاچه سد دز و میان رشتهکوههای زاگرس قرار دارد؛ روستایی با طبیعت بکر، پیشینه تاریخی و فرهنگ بومی که امروز به یکی از متفاوتترین مقاصد گردشگری طبیعی جنوب کشور تبدیل شده است.
پامنار پیش از ساخت سد دز در دهه ۴۰ خورشیدی، یکی از آبادترین مناطق شمال خوزستان به شمار میرفت. وجود رودخانه دز، زمینهای حاصلخیز، باغهای خرما، چشمههای فراوان و موقعیت جغرافیایی ویژه، شرایط مناسبی برای زندگی و کشاورزی مردم منطقه فراهم کرده بود.
با آبگیری سد دز بخش زیادی از روستاها و اراضی منطقه زیر آب رفت و بسیاری از ساکنان ناچار به مهاجرت شدند، اما بخشی از مردم با ساخت روستای جدید پامنار، زندگی و فرهنگ بومی خود را حفظ کردند.امروز چشمانداز دریاچه سد دز، پوشش گیاهی متنوع، حیاتوحش ارزشمند و جاذبههایی مانند قلعه شاداب و آسیابهای قدیمی، پامنار را به یکی از زیستگاههای مهم طبیعی کشور تبدیل کرده است.
یکی از مهمترین ویژگیهای این منطقه، حضور گونه ارزشمند و نسبتاً کمیاب «جغد ماهیخوار» است؛ پرندهای کمنظیر که مشاهده آن برای پرندهنگرها و عکاسان حیاتوحش اهمیت ویژهای دارد و هر سال علاقهمندانی از سراسر ایران و حتی چند کشور جهان برای دیدن و ثبت تصاویر این گونه به پامنار سفر میکنند.
در کنار جغد ماهیخوار، گونههای متنوع دیگری از پرندگان نیز در اطراف دریاچه سد دز و ارتفاعات منطقه مشاهده شدهاند که همین تنوع پرندگان، پامنار را به یکی از مناطق جذاب برای پرندهنگری در جنوب کشور تبدیل کرده است. همچنین گونههایی مانند کل و بز نیز در ارتفاعات اطراف این روستا مشاهده شدهاند که بر اهمیت محیطزیستی و طبیعی منطقه افزوده است.
حضور این گونههای جانوری، نشانهای از سلامت اکوسیستم و غنای زیستی پامنار به شمار میرود.در کنار ظرفیتهای طبیعی، هنر سنتی «کپوبافی» مهمترین شاخص فرهنگی و اقتصادی این روستا محسوب میشود. زنان روستا با استفاده از گیاهان محلی، محصولاتی مانند سفره، زنبیل و ظروف سنتی تولید میکنند که امروزه علاوه بر بازارهای داخلی، به خارج از کشور نیز صادر میشود.
حفظ این هنر بومی در کنار مهماننوازی مردم و توسعه اقامتگاههای بومی، از مهمترین ویژگیهای فرهنگی پامنار به شمار میرود. وجود طبیعت بکر، تنوع زیستی، زیستگاه گونههای ارزشمند، ظرفیت بالای پرندهنگری، پیشینه تاریخی، فرهنگ بومی، صنایعدستی ریشهدار و توسعه گردشگری طبیعی، از مهمترین دلایلی است که روستای پامنار را به یکی از گزینههای مطرح برای ثبت جهانی روستاهای گردشگری تبدیل کرده است.
