ترنج موبایل
کد خبر: ۹۷۰۸۹۸

دردسرهای مرد مرموز برای ترامپ/ صعود و سقوط استیون میلر

دردسرهای مرد مرموز برای ترامپ/ صعود و سقوط استیون میلر

میلر که معاون رئیس دفتر کاخ سفید و مشاور امنیت داخلی بود، معماری اصلی برنامه مهاجرتی دوره دوم ترامپ به حساب می‌آمد. اما تنها چند هفته پس از آغاز سال جدید، ترامپ نیروهای ضربتی سیار گشت مرزی را که میلر از آن‌ها حمایت کرده بود، منحل کرد.

تبلیغات
تبلیغات

تنها چند ساعت پیش از آنکه استیون میلر وارد سالن بزرگ مارالاگو شود، او به یک پیروزی بزرگ دست یافت، هرچند این پیروزی خیلی زود رنگ باخت؛ دفتر گواهی نیروی کار خارجی وزارت کار ایالات متحده اعلام کرد دولت دونالد ترامپ تعداد ویزاهای تأییدشده برای کارگران فصلی را حدود ۵۰ درصد کاهش می‌دهد.

به گزارش شرق، میلر از دوران فعالیتش به‌عنوان دستیار سناتور، سال‌ها تلاش کرده بود وابستگی آمریکا به ویزاهایی را که هر سال به صنایع هتل‌داری، ساخت‌وساز و فضای سبز داده می‌شود، کمتر کند.

آتلانتیک در گزارشی نوشت: اما این برنامه ظرف چند هفته فروپاشید. پس از کشته‌شدن دو معترض در مینیاپولیس، ترامپ در اواخر ژانویه و در قالب عقب‌نشینی از سیاست‌های سخت‌گیرانه میلر، کاهش ویزاها را لغو کرد. به گفته دو فرد مطلع از مذاکرات داخلی، میلر در این تصمیم‌گیری دخالتی نداشت. در عوض، ترامپ این تصمیم را همراه با تام هومن (مشهور به تزار مرزی) و چند مقام دیگر، پس از شنیدن نگرانی‌های کارفرمایان صنعت مهمانداری گرفت. 

کاهش نفوذ مرد مشکوک

این عقب‌نشینی یکی از نخستین نشانه‌های کاهش نفوذ میلر بود. نشانه‌های دیگری هم به‌دنبال آن آمد. میلر که معاون رئیس دفتر کاخ سفید و مشاور امنیت داخلی بود، معماری اصلی برنامه مهاجرتی دوره دوم ترامپ به حساب می‌آمد. اما تنها چند هفته پس از آغاز سال جدید، ترامپ نیروهای ضربتی سیار گشت مرزی را که میلر از آن‌ها حمایت کرده بود، منحل کرد؛ از کریستی نوم که مجری سیاست‌های تهاجمی او بود فاصله گرفت و کنترل برنامه اخراج مهاجران را دوباره به مقام‌های حرفه‌ای اجرای قانون سپرد. افراد نزدیک به کاخ سفید می‌گویند میلر همچنان یکی از مشاوران اصلی رئیس‌جمهور است، رابطه‌ای منحصربه‌فرد با ترامپ دارد و موقعیتش در خطر نیست.

اجرای سخت‌گیرانه قوانین مهاجرتی هنوز هم یکی از محورهای اصلی دولت محسوب می‌شود و قرار است در تبلیغات انتخاباتی میان‌دوره‌ای جمهوری‌خواهان نقشی مهم داشته باشد. به گفته آنان، میلر همیشه خود را کارمندی می‌دانسته که حتی اگر سیاست‌ها تغییر کند، باز هم دیدگاه‌هایش را تابع خواست رئیس‌جمهور می‌کند.

استیون چونگ، مدیر ارتباطات کاخ سفید، در بیانیه‌ای گفت: رئیس‌جمهور عاشق استیون است و کارکنان کاخ سفید احترام زیادی برای او قائل‌اند. اما ترامپ که پیش‌تر شوخی کرده بود احساسات واقعی میلر آن‌قدر افراطی است که نباید علنی شود، در هفته‌های اخیر به اطرافیانش گفته که می‌داند میلر گاهی بیش از حد جلو می‌رود.

مشاوران گفته‌اند ترامپ بلافاصله پس از دومین قتل در مینیاپولیس، یعنی کشته‌شدن معترضی به نام الکس پرتی، فهمید که سیاست‌ها باید تغییر کند و توصیف میلر از پرتی به‌عنوان «تروریست داخلی» را نپذیرفت. حالا پرسش این است که ترامپ تا چه مدت میلر و ایده‌هایش را در فاصله نگه می‌دارد. 

عقب‌گرد میلر

عقب‌گرد میلر از این جهت چشمگیر است که صعود او تا این اندازه خیره‌کننده بود. شاید از زمان دیک چنی در اوایل دهه ۲۰۰۰، هیچ مقام کاخ سفیدی چنین نفوذ مستقیمی بر سیاست‌های دولت آمریکا و چنین قدرت عملیاتی گسترده‌ای در بخش‌های مختلف حکومت نداشته است. میلر در روزهای نخست دوره دوم ترامپ بر تدوین و انتشار فرمان‌های اجرائی نظارت داشت، در تصمیمات مهم امنیت ملی حضور داشت و موتور محرک قانونی بود که ۱۷۵ میلیارد دلار بودجه برای اجرای سیاست‌های مهاجرتی اختصاص داد؛ بودجه‌ای برای افزایش مأموران اداره مهاجرت و گمرک، ساخت بازداشتگاه‌ها و پروازهای اخراج مهاجران.

این میلر بود که هدف سه هزار بازداشت روزانه توسط اداره مهاجرت و گمرک آمریکا را تعیین کرد تا به هدف خود، یعنی اخراج سالانه یک میلیون نفر برسد. او حتی به مأموران دستور داده بود برای بازداشت مهاجران به پارکینگ فروشگاه‌ها بروند. زمانی که درگیری‌های خیابانی بر سر این سیاست‌ها آغاز شد، میلر علنا اعلام کرد مأموران فدرال در حین انجام وظیفه مصونیت فدرال دارند.

او همچنین در تدوین یادداشت امنیت ملی‌ای نقش داشت که به نیروهای انتظامی توصیه می‌کرد حتی اعتراضات مسالمت‌آمیز ضد اخراج مهاجران یا انتشار اطلاعات شخصی مقام‌های دولتی را نشانه‌هایی از تروریسم داخلی تلقی کنند. اما اکنون سال دوم دولت ترامپ توسط تیم جدیدی در حوزه مهاجرت اداره می‌شود. مارک‌وین مالین، سناتور سابق اوکلاهما، در اواخر مارس به‌عنوان وزیر جدید امنیت داخلی منصوب شد تا وزارتخانه را به رویکردهای سنتی‌تر بازگرداند. مقام‌هایی که در دوران کریستی نوم کنار گذاشته شده بودند، مانند رادنی اسکات، رئیس اداره گمرک و حفاظت مرزی، دوباره قدرت گرفتند.

برخی مدیران برکنارشده نیز بازگردانده شدند. اندرو بلاک، متحد نزدیک میلر و مشاور ارشد حقوقی اداره گمرک و حفاظت مرزی نیز از سمتش کنار گذاشته شد. در پسِ همه این تغییرات، بازگشت به شیوه سنتی «اجرای هدفمند» سیاست‌های مهاجرتی قرار داشت؛ یعنی تمرکز بر مهاجرانی که سابقه کیفری دارند یا حکم اخراج برایشان صادر شده و تلاش برای انجام بازداشت‌ها بدون نمایش و جنجال زیاد.

این تغییر در آمارها هم دیده می‌شود. اداره مهاجرت و گمرک در ماه مارس حدود ۳۰ هزار نفر را بازداشت کرد، در حالی که این رقم در ژانویه ۳۶ هزار نفر بود؛ بسیار پایین‌تر از هدف میلر یعنی سه هزار بازداشت در روز. این کاهش در حالی رخ داد که پاییز گذشته، به فشار میلر، ۱۲ هزار مأمور جدید استخدام شده بودند. تعداد بازداشت‌شدگان در مراکز نگهداری نیز از حدود ۷۰ هزار نفر در اواخر ژانویه به حدود ۶۰ هزار نفر کاهش یافته است. 

تام هومن کیست؟ 

تام هومن که سال‌ها در ساختار فدرال فعالیت کرده، اکنون نقش پررنگ‌تری پیدا کرده است. او در کنفرانس امنیت مرزی در فینیکس گفت برنامه اخراج گسترده مهاجران همچنان ادامه دارد و خطاب به حاضران گفت: هنوز چیزی ندیده‌اید. این حرف تشویق گسترده حاضران را به دنبال داشت. 

میلر حالا تمرکزش را روی کارگروهی جدید گذاشته که مأمور کشف «تقلب» در جوامع مهاجر است. او همچنان در شبکه‌های اجتماعی درباره جرائم خشونت‌آمیز مهاجران غیرقانونی مطلب منتشر می‌کند، اما دیگر مثل گذشته درباره «تهدید تروریسم داخلی» از سوی فعالان لیبرال حرف نمی‌زند. با این حال، استراتژی جدید ضدتروریسم دولت هنوز «افراط‌گرایان خشن چپ‌گرا» را در کنار کارتل‌های مواد مخدر و گروه‌های اسلام‌گرا به‌عنوان تهدید معرفی می‌کند، بدون آنکه اشاره‌ای مشابه به افراط‌گرایان راست‌گرا داشته باشد.

او همچنین به دنبال تغییرات رادیکال در تقسیم حوزه‌های انتخاباتی کنگره است و استدلال می‌کند جمهوری‌خواهان می‌توانند با تغییر در سرشماری و حذف مهاجران فاقد مدارک از آمار جمعیتی، بیش از ۴۰ کرسی جدید به دست آورند. 

دردسرهای میلر

این نخستین بار نیست که سیاست‌های سخت‌گیرانه میلر برای ترامپ دردسر سیاسی ایجاد می‌کند. در سال ۲۰۱۸، میلر از سیاست جداسازی کودکان مهاجر از والدینشان در مرز دفاع می‌کرد و آن را راهی مؤثر برای بازدارندگی مهاجران می‌دانست. اما واکنش عمومی آن‌قدر شدید بود که ترامپ ظرف چند هفته مجبور شد عقب‌نشینی کند. همان ماجرا بعدها به یکی از بزرگ‌ترین اشتباهات دوره اول ریاست‌جمهوری ترامپ تبدیل شد و به پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای کمک کرد.

تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
خط داغ
تبلیغات
تبلیغات