از رزها تا نورنبرنگ، فیلمهایی که باید تماشا کرد
تماشای فیلم به تنهایی یا در کنار عزیزان میتواند بهترین اتفاق روزهای پایانی هفته باشد. از گریم مردانه الناز شاکردوست در «کج پیله» و بازی خوب لیلا حاتمی در «جدایی نادر از سیمین» گرفته تا فیلمهایی مانند «رزها» و «نورنبرگ» از سینمای جهان.
فرارو- روزهای پایانی هفته و اوقات فراغت بهترین فرصت تا از اوقات فراغت لذت ببرید. نیاز به کار خاصی نیست. تماشای فیلم میتواند در این لحظات تجربهای لذتبخش باشد.
به گزارش فرارو، در ادامه نگاهی به برخی از فیلمهای سینمای ایران و جهان خواهیم داشت که میتوانید در روزهای آخر هفته تماشا کنید. از کمدی گرفته تا سیاسی.
فیلم سینمایی «کج پیله»
این فیلم درباره زنی به نام سیماست که به مرور تبدیل به یکی از مهمترین بازیگران سینما شده است. با این حال او در زندگی آرامش ندارد و به همسر خود مشکوک است. ماجرا از جایی آغاز میشود که یک اتفاق ناگهانی مسیر زندگی او را تغییر میدهد. سیما یک روز صبح بیدار میشود و میبیند به یک مرد تبدیل شده است.
از «کج پیله» اصلا نباید انتظار کیفیت بالا داشت اما گریم مردانه الناز شاکردوست باعث جذابیت داستان شده است. چرا که در سینمای ایران این مردها بودند که برای عبور از موانع تبدیل به زن میشدند. اگر برای لذت بردن از آخر هفته به دنبال فیلمی خندهدار و شبیه به آثار دهه ۸۰ هستید «کج پیله» میتواند گزینه مناسبی باشد.
فیلم سینمایی «رزها»
این فیلم داستان زوجی را روایت میکند که روزی نماد خوشبختی بودند اما حالا درگیر یک رابطه سمی و ویرانگر شدهاند. «تئو رز» یک معمار موفق که با حادثهای ناخواسته تمام اعتبار خود را از دست میدهد. در مقابل همسرش «آیووی» درست در همین زمان به موفقیت عجیب میرسد. این جابهجایی موقعیت آتش اختلافات قدیمی را شعلهور میکند و عشق جای خود را به نفرت میدهد.
«رزها» با تکیه روی روابط خانوادگی و نمایش آن به ویژه در مهمانی شام آرام آرام لایههای پنهان این تنش را آشکار میکند. بازی خوب «بندیکت کامبریج» و داستانی جذاب این فیلم را تبدیل به روایتی عمیق با لحنی کمدی از عشق کرده، اثری که تماشایش در آخر هفته به نظر میرسد لذتبخش باشد.
فیلم سینمایی «نورنبرگ»
داستان بر اساس کتاب «نازی و روانپزشک» نوشته «جک الهای» ساخته شده و محور آن رابطه میان «هرمان گورینگ» دست راست هیتلر و دکتر «جک کلی» روانشناس آمریکایی است. روایت با دستگیری گورینگ آغاز میشود و مخاطب شاهد تلاش آمریکا و متفقین برای برگزاری دادگاههای نورنبرگ است، اما جذابیت اصلی در تعامل پیچیده او و «کلی» نهفته است؛ رابطهای که پرسشهای اساسی درباره ماهیت بشر، اخلاق و وسوسه قدرت را پیش چشم تماشاگر میگذارد.
فضاسازی کلاسیک و ویرانههای بمبارانشده به خوبی حس تلخی واقعیت تاریخ را منتقل میکند. در عین حال «نورنبرگ» مخاطب را وادارد میکند که از خود بپرسد اگر جای هر یک از کاراکترها بودیم چه تصمیمی میگرفتیم و این سوال را بیجواب میگذارد که آیا جنایتکاران مجازات میشوند؟ تجربهای تلخ و ایدهآل که میتواند برای تماشا در آخر هفته مناسب باشد.
