شمس الواعظین: بیطرفی در جنگ خیانت است
شمسالواعظین گفت: روزنامهنگار نمیتواند در جنگ بگوید من بیطرفم. بیطرفی خیانت است.
ماشاالله شمسالواعظین روزنامه نگار و عضو شورای اطلاعرسانی دولت در نشست «از مقاومت تا مذاکره» که در دفتر توسعه آموزش رسانه برگزار شد، گفت: «در روزنامهنگاری جنگ نمیتوان بیطرف بود. در جنگ، پاسخ به این سوال که چه کسی آغازگر جنگ است، مطرح نیست؛ یک کشور به کشور دیگر حمله کرده و کشور دوم در مقام دفاع از خود است. کشور متجاوز بهانههای مختلفی مانند توسعهطلبی، گسترش مرزهای جغرافیایی یا دفع خطر دارد؛ که مهم نیست.»
وی در ادامه افزود: « متأسفانه سواد روزنامهنگاری جنگ و به تبع آن روزنامهنگاری بحران در ایران بسیار ضعیف است. درحالی که ما همیشه در بحران بودهایم اما روزنامهنگاران ما در این حوزه آموزش لازم را ندیدند. این ضعف تا بدان حد است که صدا و سیما به عنوان رسانه ملی، در جنگ ۱۲ روزه پس از سه روز به جدی بودن ماجرا پی برد.»
شمس الواعظین گفت: «روز اول جنگ به مسئولان مربوطه اطلاع دادم که اسرائیل صداوسیما را بمباران خواهد کرد و باید موضوع را جدی گرفت، اما متأسفانه نه باور کردند و نه توجه لازم صورت گرفت.در روزنامهنگاری جنگ، تحریریهها باید ستاد جنگ داشته باشند. باید اعداد را آنالیز کنند. باید اخبار را کنترل و راستیآزمایی کنند. باید کشتهها و تلفات و خسارات را بررسی کنند. اما می بینیم که چنین نیست.»
وی اظهار کرد: «نه فقط خبرنگاران، که حتی شهروندخبرنگاران نیز نباید تصاویر اماکن بمباران شده را منتشر کنند. دیدیم که عکس ساختمانی که بمباران شده را منتشر میکنند و میگویند اسراییل این ساختمان را ساعتی پیش مورد هدف قرار داد درحالیکه آن خبرنگار یا شهروند، مطلع نیست که ناخواسته در حال اطلاعات دادن به دشمن است که موشک تو به هدف خورد یا نخورد. انتشار این عکسها و خبرها، خطرآفرین است. در اسرائیل اعلام شد انتشار تصاویر محل اصابت موشکها، شش ماه زندان دارد. این حتی نیازی به برگزاری دادگاه ندارد. هر کسی عکسی از مکان بمباران شده منفجر کند، اتوماتیک بازداشت و روانه زندان میشود بدون برگزاری دادگاه.»
وی درباره زمانی که در دوران جنگ سردبیر کیهان بود بیان کرد: « زمانی که سردبیر روزنامه کیهان بودم، به محض آغاز موشکباران دزفول، گفتم حملات فراتر رفته و سراسر ایران را در بر خواهد گرفت؛ بنابراین ستاد بحران در تحریریه کیهان روزنامهنگاری شکل گرفت و بعدتر این تحریریه به بخش زیرزمینی روزنامه منتقل شد.»
او در پایان بیان کرد: « در جنگهای میهنی، روزنامهنگار باید «ادبیات جنگ» را رعایت میکند. ادبیات جنگ، ادبیاتی جانبدارانه است. روزنامهنگار بر اساس وظیفه و اخلاق حرفهای، مکلف است که در جنگهای میهنی، کنار دولت و ملت خود بایستد. او نمیتواند بگوید که من بیطرف هستم. بیطرفی در جنگ امری خیانتکارانه است.»
