درخواست اهدای زمین به عنوان پاداش؛ چه کسی وزیر را عصبانی کرد؟
به جرات میتوان گفت طی بیش از یک سالی که احمد دنیامالی به عنوان وزیر ورزش منصوب شده او برای نخستینبار موضعی منفی علیه کشتی اتخاذ کرده است.
رابطه علیرضا دبیر و دولت و مخصوصا احمد دنیامالی وزیر ورزش طی مدتی که دولت چهاردهم سر کار آمده همیشه خوب بوده است. حتی برخی رسانهها مدعی شده بودند دبیر یکی از کسانی بوده که از انتخاب دنیامالی به عنوان وزیر ورزش حمایت کرده بود. در تمام طول این مدت دنیامالی هم حسابی هوای دبیر را داشته و برای عناوین کشتی در سطح بینالمللی سنگتمام گذاشته است. پیامهای تبریک پروپیمان و معرفی دبیر به عنوان مدیر و رییس فدراسیونی موفق که دیگران باید از او الگو بگیرند بخشی از این فرآیند بوده است. برای همین وقتی روز گذشته وزیر ورزش علیه برخی کشتیگیران موضع منفی گرفت، همه متعجب شدند. چرا که انتظار میرفت اگر گلایهای مربوط به این رشته ورزشی وجود دارد در خفا و از طریق رییس فدراسیون برطرف شود. اما گویا ماجرا آنقدر ذهن وزیر را به هم ریخته است که او تصمیم گرفت به صورت علنی در مورد آن حرف بزند.
در جریان بیست و پنجمین مجمع عمومی کمیته ملی پارالمپیک که دیروز (دوشنبه ٢٩دی) در محل این کمیته برگزار شد، احمد دنیامالی، وزیر ورزش بعد از اظهاراتی پیرامون حوادث اخیر با اشاره به حمایتهای دولت از ورزش قهرمانی گفت: «جزو معدود کشورهایی هستیم که دولت از ورزش قهرمانی حمایت میکند، رییس فدراسیون در مجمع انتخاب میشود که دنبال منابع مالی و اسپانسر باشد، اما چند درصد این اتفاق میافتد؟» او سپس در اظهاراتی خبرساز و غیر منتظره روی صحبتش را به سمت کشتیگیران گرفت و گفت: «انتظار دارند هر حرکتی میکنند باید هورا بکشند و این آفت ورزش است، اتفاقا من رییس باید بیشترین نقد را از خودم داشته باشم، اما طوری برخورد شده که حتی وقتی ورزشکار مدال نمیگیرد، انتقاد میکند در حالی که ما مدیران باید ورزشکار را با تدابیرمان در مسیر قرار بدهیم. کشتیگیری داشتیم که به عنوان فنیترین کشتیگیر جهان انتخاب شد، اما کاری کردیم که او فکر کرده شقالقمر کرده و هر جا میرود باید به او زمین بدهند! باید واقعبین بود؛ منابع کشور محدود است و باید از آنها درست استفاده شود که در این صورت میتوانیم از همین منابع محدود ٤٠ - ٣٠ درصد بهرهبرداری کنیم.» او حتی بعد از اینکه دوباره به اتفاقات اخیر اشاره داشت بار دیگر به موضوع قبلی گریز زد و گفت: «با لفاظی که کار انجام نمیشود. باید منابع انسانی را به عنوان سرمایه دید و برخی منابع را ویژهتر دید، آدمهای نزدیک من بداخلاقیهای من را دیدهاند، من هیچ وقت راضی نمیشوم، آدم راضی میخواهد فقط برایش هورا بکشند.»
از آنجایی که چندی پیش سه کشتیگیر ایران در ردهبندی اتحادیه جهانی کشتی یکی از عناوین «ترین» به دست آوردند برخی رسانهها گمانهزنی کردند منظور دنیامالی یکی از این سه کشتیگیر بوده؛ رحمان عموزاد، کشتیگیر وزن 65 کیلوگرم آزاد که در سال 2025 عنوان مقتدرترین کشتیگیر را به دست آورد، سعید اسماعیلی، کشتیگیر وزن 67 کیلوگرم فرنگی که عنوان مقتدرترین کشتیگیر را کسب کرد و غلامرضا فرخی که در فرنگی پدیده نوظهور و فنیترین کشتیگیر لقب گرفت. هرچند مشخص نیست مخاطب جمله وزیر که گفت «کاری کردیم که او فکر میکند شقالقمر کرده» چه کسی است؟ مدیران میانی وزارت ورزش؟ فدراسیون کشتی یا رسانهها؟
از سویی دیگر بعد از مسابقات کشتی قهرمانی جهان که در پاییز امسال برگزار شد مدیرکل راه و شهرسازی خوزستان از آمادگی برای واگذاری زمین با کاربری ورزشی به مدالآوران کشتی استان خبر داده بود. روحالله عمادی آبانماه در جلسه شورای ورزش خوزستان بیان کرده بود: «هماهنگیهای لازم صورت گرفته تا زمین با کاربری ورزشی به مدالآوران رشته کشتی در شهر اهواز یا مناطق خودشان بدون فراخوان و تشریفات واگذار شود. اما مساله زمینهای مسکونی به هیات دولت رفته و نیازمند مجوز هیات وزیران است.»مدیرکل راه و شهرسازی خوزستان گفت: «شرایط واگذاری زمینهای ۹۹ساله به این ورزشکاران در شهرهای خودشان و با شرایط خاص خودش وجود دارد که شرط تأهل برای ورزشکاران حذف شده است. با توجه به اینکه مقرر شد در اهواز به هر سه ورزشکار یک زمین اختصاص داده شود تلاش میکنیم تا متراژ آن را افزایش بدهیم.»
در همان مقطع و در استان خراسان یک قطعه زمین به احمد محمدنژاد جوان که موفق شد کشتی خراسان را پس از ۲۳ سال صاحب مدال جهانی کند، اهدا شد. پس از کسب مدال نقره جهان توسط جوان، جواد رایینی رییس هیات کشتی مشهد اعلام کرد در مراسمی که توسط این هیات و با حضور استاندار خراسان رضوی، فرماندار مشهد، مدیرکل ورزش و جوانان خراسان رضوی و رییس تربیتبدنی آستان قدس رضوی برگزار شد، یک باغ ۶۰۰ متری و یک قطعه زمین ۲۰۰ متری از سوی رییس هیات کشتی مشهد و همایونفر به این کشتیگیر تیم ملی اهدا شد.
بعید نیست بعد از اهدای زمین به کشتیگیران در خوزستان و خراسان سایر کشتیگیران در استانهای دیگر هم چنین درخواستهایی از اداره ورزش و جوانان استان خودشان کرده باشند. اهدای زمین به قهرمانان مخصوصا کشتیگیران سابقه طولانی دارد. البته برخی از این زمینها روی کاغذ اهدا میشد و هرگز رنگ واقعیت به خود نمیگرفت یعنی صرفا جنبه تبلیغاتی و رسانهای داشت. مثلا مهدی مهدویکیا ستاره سابق تیم ملی اخیرا در مصاحبهای گفته بود بعد از موفقیت تیم ملی در سال 1998 و صعود به جام جهانی و شکست امریکا وعده پاداش یک دستگاه آپارتمان در نواب به بازیکنان داده شد که «یک کاغذ بیارزش بدون مهر و امضا» بیش نبود. گاهی اوقات هم خود ورزشکاران هدیه را یا به دلایل شخصی یا بیتوجهی نمیپذیرفتند. امیررضا خادم عنواندار سابق جهان و المپیک دو سال پیش و بعد از جنجالهای به وجود آمده در رابطه با پاداش حواله خودرو به فوتبالیستها و نارضایتی سایر ورزشکاران مخصوصا کشتیگیرها به روزنامه اعتماد گفته بود: «در یک دوره یک زمینی را در مشهد وزارت جهاد کشاورزی مصوب کرد که بدهند به قهرمانان. قرار شد زمین بزرگی در جای خوب به ما بدهند. در همان جاده شاندیز. منطقهای که الان شده جزو مشهد. جای بزرگ و خوبی بود و مصوب کردند به ما بدهند. این اتفاق خوبی بود ولی ما چون توی این فازها نبودیم اصلا دنبالش هم نرفتیم و دریافت هم نکردیم. الان متوجه شدیم که چه اشتباهی کردیم ولی آن زمینها از دست رفت و نمیدانیم چه شد (باخنده) . اگر هم پیگیری کنیم مطمئنا دیگر خبری از آن زمینها نیست.»
ماجرای پاداش به ورزشکاران مدتهاست که تبدیل به چالشی برای مدیران ورزش کشور شده است. اغلب ورزشکاران با توجه به پاداشهای خوبی که فوتبالیستها میگیرند در مصاحبههای خود به عناوین مختلف نسبت به تفاوت پاداشهای دریافتی خودشان با بازیکنان تیم ملی فوتبال انتقاداتی را مطرح میکنند. با این حال طی سالهای گذشته و از زمان ریاست علیرضا دبیر بر فدراسیون کشتی موازی با بهبود امکانات کشتیگیران پاداشهای آنها هم افزایش چشمگیری داشته است. امسال طبق گفته فدراسیون کشتی در مجموع 34میلیارد تومان پاداش با فرمول زیر به کشتیگیران مدالآور اهدا شده است که ارقام قابل توجهی به حساب میآیند. مدال طلا: ۳میلیارد تومان نقدی + ۱۰۰میلیون تومان حقوق ماهانه به مدت یک سال، مدال نقره: ۷۰۰میلیون تومان نقدی + ۳۰میلیون تومان حقوق ماهانه، مدال برنز: ۵۰۰ میلیون تومان نقدی + ۲۰میلیون تومان حقوق ماهانه.
با همه این تفاسیر به نظر میرسد برخی کشتیگیران همچنان به دنبال دریافت پاداشهایی نظیر زمین بودهاند که ناراحتی وزیر ورزش را به دنبال داشته است. هرچند چنین درخواستی حداقل در رسانهها از سوی ورزشکاران به شکل واضح مطرح نشده است.حال باید دید آیا این موضع سفت و سخت وزیر ورزش که بیشتر کشتیگیران را مورد عتاب قرار داده واکنش ورزشکاران و رییس فدراسیون کشتی را که همیشه به دنبال دریافت بیشترین منابع مالی و امکانات برای کشتیگیران بوده است به دنبال دارد یا خیر؟
در عین حال باید پذیرفت که بحث پاداش ورزشکاران و چالشهای آن باید یک بار برای همیشه حل شود. راهاندازی یک سیستم جامع و توجه به دخلوخرجهای دولت - همانطور که وزیر ورزش به درستی اشاره کرده است - میتواند کلید حل این مشکل باشد.
