ترامپ در دوراهی: توافق با ایران یا گزینه نظامی؟!
بی شک دونالد ترامپ به طور غریزی تمایل دارد که به جای رفتن به بازی تغییر حکومتها، ملتسازی و غرق شدن در جنگهای ابدی خارجی، برنامه هستهای ایران را متوقف کند و روش «حملات گذرا» را ترجیح میدهد.
یک رسانه عربی در مطلبی نوشت که با توجه به شرایط کنونی ایران، رئیس جمهور آمریکا دو راه پیش رو دارد؛ رفتن به سمت توافق یا اتخاذ گزینه نظامی در حمایت از اغتشاشگران؛ اما تمایل غریزی دونالد ترامپ این است که بدون فرو افتادن در باتلاق جنگهای ابدی، برنامه هستهای ایران را متوقف کند.
به گزارش ایرنا به نقل از روزنامه النهار، دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا درحال حاضر تنها از زاویه اعتراضات به ایران نگاه نمیکند بلکه به پیشنهاد ایران برای مذاکره بر سر برنامه هستهای نیز توجه دارد. مساله مذاکره از زمان جنگ۱۲ روزه متوقف شده بود زیرا دولت ایران بازگشت به مذاکرات قبل از دریافت تضمینهای لازم از آمریکا درباره عدم تعرض دوباره به ایران از سوی اسرائیل یا آمریکا و داشتن حق غنی سازی اورانیوم را نمیپذیرد.
بی شک دونالد ترامپ به طور غریزی تمایل دارد که به جای رفتن به بازی تغییر حکومتها، ملتسازی و غرق شدن در جنگهای ابدی خارجی، برنامه هستهای ایران را متوقف کند و روش «حملات گذرا» را ترجیح میدهد.
رئیس جمهور آمریکا همچنین از اعتراضات موجود در داخل ایران به عنوان ابزاری برای امتیازگیری بیشتر از تهران در هرگونه توافق استفاده میکند و در داخل کابینه خود افرادی دارد که او را به این مساله تشویق میکنند که قبل از پایان یافتن راه حلهای دیپلماتیک به سمت گزینه نظامی نرود. در راس این افراد جی دی ونس، معاون وی قرار دارد که حتی در جنگ اخیر علیه ایران و به هنگام بمباران تاسیسات هسته ای فردو، نطنز و اصفهان توسط آمریکا، نسبت به گزینه نظامی ملاحظاتی داشت.
افراد موجود در داخل دولت آمریکا که نسبت به گزینه نظامی ملاحظاتی دارند، معتقدند که ایران از هرگونه حمله آمریکا به عنوان شاهد و مدرکی استفاده می کند که اعتراضات اخیر از سوی آمریکا و اسرائیل اداره می شود و در ادامه جنگ ۱۲ روزه است. آنها این سوال را مطرح می کنند که اگر افراد غیرنظامی در حملات آمریکا کشته شوند، چه اتفاقی رخ خواهد داد؟ آیا این امر منجر به تقویت نظام ایران نخواهد شد؟
اما باید به این مساله توجه کرد که همه دستیاران ترامپ نگاه و رویکرد یکسانی ندارند و برخی معتقدند که مذاکره با تهران در موقعیت کنونی مشروعیت نظام ایران را بیشتر می کند درحالی که این نظام اکنون بعد از جنگ ۱۲ روزه و در شش ماه اخیر در حساس ترین نقطه قرار دارد. آنها می گویند که ایران درحال حاضر تلاش می کند که از طریق بازگشت به مذاکرات بار دیگر زمان بخرد تا بتواند اعتراضات را متوقف کند.
در این راستا، اخیرا کارولین لویت سخنگوی کاخ سفید گفت که ترامپ از گزینه نظامی هراسی ندارد اما به گزینه دیپلماسی اهمیت می دهد.
در واقع دونالد ترامپ اکنون دست بسته نایستاده است و بر هر کشوری که تعامل تجاری با ایران دارد تعرفه گمرکی ۲۵درصدی وضع کرده است که این اقدام می تواند بحران اقتصادی ایران را عمیق تر کند. وی به طور همزمان تهدید به از سرگیری جنگ های تجاری کرد و همین امر باعث شد که چین موضعی اتخاذ کند و بگوید که حق دفاع از خود را دارد.
البته باید به این نکته هم توجه کرد که ترامپ حتی اگر به مذاکرات بازگردد در صورتی که گزینه نظامی را در راستای منافع دیپلماتیک ببیند از حمله به ایران دریغ نخواهد کرد زیرا وی قبل از حمله اش به ایران گفته بود که به مساله دیپلماتیک، زمان دو هفته ای داده است تا با ایران به توافق برسند اما به طور همزمان به جنگ اسرائیل علیه ایران پیوست.
طبق گزارش روزنامه وال استریت ژورنال، دونالد ترامپ قبل از دیدار با ایرانی ها به سمت گزینه نظامی خواهد رفت اما این نگرانی وجود دارد که ایران بار دیگر با انجام مذاکره مخالفت کند و پاسخ نظامی فراگیر علیه پایگاه های آمریکایی و اسرائیل اتخاذ کند زیرا مسوولان ایرانی چنین تهدیدی کرده اند و سید عباس عراقچی وزیر خارجه ایران گفته است که ایران به طور همزمان هم برای دیپلماسی و هم برای جنگ آمادگی دارد.
به گزارش ایرنا، امیرسعید ایروانی سفیر و نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران بهتازگی در نامهای به شورای امنیت و دبیرکل سازمان ملل متحد اعلام کرد: جمهوری اسلامی رفتار مستمر، غیرقانونی و غیرمسوولانه ایالات متحده آمریکا در هماهنگی با رژیم اسرائیل جهت مداخله در امور داخلی ایران از طریق تهدید، تحریک و تشویق عامدانه بیثباتی و خشونت را بهشدت محکوم میکند.
درهمین حال رئیس جمهوری آمریکا که تاکنون چندین بار در مصاحبهها و پیامهای اخیر خود در شبکههای اجتماعی، در امور داخلی ایران دخالت کرده است، چندی پیش مدعی شد که تهران خواهان مذاکره با واشنگتن است.
سیدعباس عراقچی رئیس دستگاه دیپلماسی نیز روز دوشنبه گفت: ما برای مذاکره هم آمادگی داریم، ولی مذاکره منصفانه، شرافتمندانه و از موضع برابر و با احترام متقابل و براساس منافع متقابل. مذاکرهای که جدی و واقعی باشد و نه دستور دادن و دیکته کردن که اخلاق برخی کشورهاست.
