ارزیابی کیهان از اختلالات پروازی در امریکا: زیرساختهایشان در حال فروپاشی است
«وقتی آسمان آمریکا در اثر پوسیدگی روترهای دهه ۱۹۸۰ میلادی متوقف میشود، در حقیقت این صدای خرد شدن استخوانهای ساختاری امپراتوری را به نمایش میگذارد که اولویتهایش را فدای هژمونیطلبی شکستخورده کرده است.»
حسن رشوند در کیهان نوشت: عصر جمعه ۱۳ نوامبر ۲۰۲۶ (۲۲ آبان) تنها پس از گذشت ۱۰ روز از انتخابات میاندورهای کنگره و شکست سخت جمهوریخواهان در این انتخابات، آسمان آمریکا شاهد رویدادی کمسابقه بود؛ رویدادی که پس از فاجعه یازدهم سپتامبر ۲۰۰۱ و بحران ژانویه ۲۰۲۳ که به دلیل اختلال در پروازها، ۷۰۰۰ پرواز با تأخیر چندساعته مواجه شد، این سومین بار است که چنین اتفاقی در تاریخ هوانوردی این کشور رخ میدهد.
در ادامه این یادداشت آمده است: وقتی کشوری که ادعای رهبری جهان را دارد، حتی در اداره سادهترین امور داخلی خود یعنی «آسمان و پروازهای داخلی» فلج میشود و وزیر کابینهاش ناچار میشود به ناتوانی تکنولوژی کشور در این زمینه اعتراف کند، معنایی جز آغاز فصل جدیدی از زوال ساختاری در این کشور نیست. پیوند زدن بحرانهای فرسایش داخلی آمریکا با سیاست خارجی تهاجمی دولت ترامپ، تصویری روشن از یک تناقض بنیادین ارائه میدهد. چراکه دولت ترامپ بهجای تمرکز بر بازسازی اقتصاد بیمار، کسری بودجه سرسامآور و زیرساختهای در حال فروپاشی داخلی (از شبکههای فرسوده برق، آب و فاضلاب گرفته تا تأمین سوخت خودروی شخصی و حملونقل عمومی)، با ورود به جنگهای پرهزینه و محکومبهشکست همچون رویارویی با ایران، انرژی و منابع حیاتی کشور را به تاراج داده است.
وقتی آسمان آمریکا در اثر پوسیدگی روترهای دهه ۱۹۸۰ میلادی متوقف میشود، در حقیقت این صدای خرد شدن استخوانهای ساختاری امپراتوری را به نمایش میگذارد که اولویتهایش را فدای هژمونیطلبی شکستخورده کرده است. بنابراین بحران جمعهشب گذشته در فرودگاههای آمریکا را نباید صرفاً یک اختلال فنی ساده به حساب آورد؛ بلکه زنگ خطری است برای سیستمی که از درون تهی شده و چشمان خود را بر روی ویرانیهای خانه خود بسته است تا در بیرون، آتشافروزی کند.