عربستان در تله حوثیها گرفتار شده است؟
یک پژوهشگر ارشد نوشت که عربستان برای پیشبرد برنامههای اقتصادی خود به ثبات، امنیت، سرمایهگذاری خارجی، گردشگری و فعالیت شرکتهای بینالمللی نیاز دارد، در حالی که حوثیها وابستگی بسیار کمتری به این عوامل دارند.
دنی سیترینوویچ، پژوهشگر ارشد اندیشکده مطالعات امنیت ملی اسرائیل (INSS) و عضو غیرمقیم شورای آتلانتیک، در تحلیلی درباره بحران یمن با انتشار پیامی در شبکه ایکس نوشت که عربستان سعودی در شرایط کنونی با انتخابی میان «جنگ و صلح» مواجه نیست، بلکه میان «دو شکست استراتژیک متفاوت» گرفتار شده است؛ یا باید با خواستههای حوثیها کنار بیاید و شاهد تقویت این گروه باشد یا به رویارویی ادامه دهد و وارد جنگی فرسایشی و پرهزینه شود.
به گزارش فرارو، سیترینوویچ که در حوزه امنیت ملی، امور اطلاعاتی، خاورمیانه و ایران فعالیت میکند، در تحلیل خود درباره وضعیت عربستان و حوثیها، شرایط کنونی را یک «تله استراتژیک» برای ریاض توصیف کرده است.
به باور این پژوهشگر شورای آتلانتیک، اگر عربستان بخواهد به تنشها پایان دهد، در عمل ناچار خواهد شد خواستههای محوری حوثیها را بپذیرد و محدودیتهای اعمالشده بر مناطق تحت کنترل این گروه در یمن را کاهش دهد یا برچیند.
سیترینوویچ معتقد است چنین اقدامی میتواند در کوتاهمدت به توقف حملات منجر شود، اما همزمان زمینه را برای تقویت اقتصادی و نظامی حوثیها فراهم میکند. از نگاه او، پذیرش این شرایط میتواند به این معنا باشد که ریاض در برابر فشار نظامی عقبنشینی کرده و در آینده با رقیبی قدرتمندتر در مرزهای جنوبی خود مواجه خواهد شد.
در سوی دیگر، این تحلیلگر اسرائیلی گزینه ادامه رویارویی را پیش روی عربستان میبیند. به گفته او، در این صورت بخش عمده هزینههای جنگ بر دوش خود ریاض باقی خواهد ماند؛ بهویژه آنکه شمار اندکی از شرکا و متحدان عربستان تمایل دارند مستقیماً برای مقابله با حوثیها وارد جنگ شوند.
سیترینوویچ با اشاره به افزایش هزینههای این رویارویی نوشته است که حملات حوثیها، در کنار اقدامات متحدان عراقی آنان علیه زیرساختهای انرژی عربستان، از جمله خط لوله «شرق به غرب»، میتواند ادامه درگیری را به تهدیدی مستقیم برای منافع اقتصادی و ثبات راهبردی ریاض تبدیل کند.
او در ادامه بر تفاوت بنیادین میان دو طرف تأکید میکند. عربستان برای پیشبرد برنامههای اقتصادی خود به ثبات، امنیت، سرمایهگذاری خارجی، گردشگری و فعالیت شرکتهای بینالمللی نیاز دارد، در حالی که حوثیها وابستگی بسیار کمتری به این عوامل دارند.
بر اساس این تحلیل، همین عدم تقارن میتواند در یک جنگ طولانی به زیان عربستان تمام شود. ریاض زیرساختها، سرمایهگذاریها و داراییهای بیشتری برای حفاظت دارد و هرچه بیثباتی طولانیتر شود، آسیبپذیری این کشور نیز افزایش خواهد یافت.
سیترینوویچ معتقد است انعطاف و امتیازدهی از سوی عربستان ممکن است آرامشی کوتاهمدت ایجاد کند، اما بهای آن میتواند تقویت حوثیها و مواجهه با تهدیدی بزرگتر در آینده باشد. از سوی دیگر، تشدید تنش اگرچه میتواند از منظر ریاض به معنای حفظ موضع سختگیرانه باشد، خطر کشیده شدن عربستان به جنگی طولانی و پرهزینه را افزایش میدهد.
این پژوهشگر در ادامه هشدار میدهد هرچه عربستان این رویارویی را برای مدت بیشتری ادامه دهد، حوثیها فرصت بیشتری برای بهرهبرداری از عدم تقارن میان دو طرف خواهند داشت. به گفته او، در شرایط تداوم بیثباتی، ریاض در مقایسه با حوثیها آسیبپذیریها و داراییهای بسیار بیشتری برای از دست دادن دارد.
سیترینوویچ در نهایت میگوید بدون مداخله و مشارکت گستردهتر بینالمللی، مسیر خروج کمهزینهای برای عربستان وجود ندارد و ریاض در نهایت باید میان دو گزینه دشوار انتخاب کند: «توانمندسازی حوثیها» یا «تحمل یک جنگ فرسایشی و بیانتها».
