سه گزینه پرهزینه ترامپ برای پایان جنگ از نگاه رابرت مالی
رابرت مالی معتقد است: ترامپ به نسخه خودش از یک «موفقیت فاجعهبار» دست یافته است: هرچه محاصره و تحریمها اقتصاد ایران را بیشتر تحت فشار قرار دهند، انگیزه تهران برای تشدید تنش بیشتر میشود.
رابرت (راب) مالی، مذاکرهکننده پیشین آمریکا و فرستاده ویژه دولت جو بایدن در امور ایران، در شبکه اجتماعی ایکس به ارائه چند نکته درباره وضعیت فعلی رویارویی ایالات متحده و ایران پرداخت.
به گزارش فرارو، رابرت مالی نوشت: «۱. ترامپ یک برنامه بلندمدت داشت که بر دو محور استوار بود: خفه کردن اقتصادی ایران و در عین حال، افزایش ترافیک نفتی غیرایرانی از طریق تنگه هرمز. مشکل اینجاست که یک برنامه بلندمدت باید بتواند در کوتاهمدت نیز دوام بیاورد. احتمال اینکه ایران ساکت بنشیند و این وضعیت جدید را بپذیرد، عملاً صفر بود. تشدید تنش از سوی تهران قابل پیشبینی بود؛ واکنشی که با هدف وادار کردن ایالات متحده به پرداخت هزینه سنگین جنگ اقتصادیاش طراحی شده است.
حوثیها نیز از همین منطق پیروی کردند؛ هم جاهطلبیهای محلی در یمن در میان بود و هم تمایل به کمک به جمهوری اسلامی برای افزایش فشار بر بازار نفت.
۲. از این منظر، ترامپ به نسخه خودش از یک «موفقیت فاجعهبار» دست یافته است: هرچه محاصره و تحریمها اقتصاد ایران را بیشتر تحت فشار قرار دهند، انگیزه تهران برای تشدید تنش بیشتر میشود و در عین حال، چیز کمتری برای از دست دادن خواهد داشت.
۳. ترامپ اساساً سه گزینه پیش رو دارد:
گزینه اول: مدیریت درگیری
تلاش برای مدیریت بحران از طریق تلافیجویی سنجیده و امید به ایجاد تعادلی پایدار؛ بهگونهای که هم به ایران آسیب وارد شود و هم از تشدید نظامی کنترلنشده جلوگیری کند. اما بعید است ایران در این روند همکاری کند. ضمن اینکه این رویکرد تأثیر چندانی در کاهش قیمت نفت نخواهد داشت.
گزینه دوم: تشدید درگیری
افزایش حملات علیه سایتهای هستهای، زیرساختهای غیرنظامی یا اهداف رهبری، با این امید که ایران مجبور به عقبنشینی شود. اما چنین رویکردی منابع نظامی ایالات متحده را بیش از پیش تحت فشار قرار میدهد، احتمال تشدید بیشتر تنش را افزایش میدهد و در نتیجه میتواند قیمت نفت را باز هم بالاتر ببرد.
گزینه سوم: جستوجوی یک راهحل مذاکرهشده
این گزینه، بهمراتب انتخاب بهتری است. اما برای اینکه ایران با آن موافقت کند، هر توافقی احتمالاً باید شبیه تفاهمنامه قبلی باشد؛ با این تفاوت که در مورد نحوه کنترل و مدیریت ایران بر تنگه هرمز، شفافیت بیشتری وجود داشته باشد.
ممکن است این همان بهایی باشد که برای پایان دادن به این جنگ غیرقانونی و نامشروع باید پرداخت شود.
با این حال، هیچ نشانهای وجود ندارد که ترامپ آماده باشد این مسیر را طی کند؛ دستکم نه قبل از انتخابات میاندورهای.»
