۸۴۲ مطلب
با تشدید تنشها در خاورمیانه، اسرائیل پس از حملات اکتبر به غزه و لبنان، فشارها بر محور مقاومت را افزایش داده است. در این میان، بازگشت ترامپ به کاخ سفید تغییرات ژئوپلیتیکی گستردهای را رقم زده و روابط اسرائیل و آمریکا را دستخوش اختلافاتی کرده است. ترامپ با رویکردی مستقل، نتانیاهو را از نقش محوری در سیاست خاورمیانه کنار گذاشته و مذاکرات را اولویت داده است. همزمان، رویکرد او در قبال ایران و تلاش برای ایجاد نظم جدید منطقهای با همکاری عربستان و اسرائیل، آینده تحولات را نامشخص کرده است.
مسعود پزشکیان با انتصاب محمدجواد ظریف بهعنوان معاون راهبردی، سیگنالی از آمادگی ایران برای مذاکره با آمریکا ارسال کرد؛ اما فشار اصولگرایان و سیاست «فشار حداکثری» ترامپ این روند را متوقف کرد. همزمان ایران و روسیه توافق راهبردی امضا کردند که همکاریهای هستهای و عدم اشاعه را تقویت میکند. با تداوم فشارهای واشنگتن، ایران تأکید دارد که تحت فشار مذاکره نخواهد کرد؛ اما همچنان به همکاریهای بینالمللی و تعهدات «انپیتی» پایبند است.
رویکرد ترامپ که بر مبنای دکترین «صلح از طریق قدرت» بنا شده، تهران را در برابر یک معادله سخت قرار میدهد: یا در برابر فشارهای واشنگتن سر خم کند یا بهای سنگینی در زمین بازی استراتژیک بپردازد. اما تجربه تاریخی نشان داده که سیاستهایی که تنها بر تهدید استوار هستند، بهجای دستیابی به اهداف مطلوب، معمولاً عواقب پیشبینینشده و حتی مخربی به همراه دارند.
عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام گفت: کلاهبرداری در تمدن غرب رایج است. آمریکا در دو قرن اخیر سالی یک جنگ کرده است. ترامپ در عمل باید ثابت کند اهل صلح است. آیا معنا دارد یک نفر تابلوی صلح بلند کند، اما ملتها را تهدید کند؟
هوارد سولومن کاردار موقت نمایندگی ایالات متحده آمریکا نزد سازمانهای بینالمللی مستقر در وین روز سهشنبه در نشست شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی ادعا کرد: «اگر ایران خواهان توافق (هستهای) است، مسیر آن با توقف فعالیتهای تشدیدکننده هستهای، انجام تعهدات پادمانی، ایجاد اعتماد بینالمللی و اجازه دادن به آژانس برای ارائه اطمینان از صلحآمیز بودن برنامه هستهایاش آغاز میشود.»
«کاسپر ولدکامپ» وزیر امور خارجه هلند از گفتوگوی خود با «سیدعباس عراقچی» وزیر امور خارجه ایران درباره تحولات غرب آسیا خبر داد.
شبکه سیانان خبر داد عربستان سعودی قصد دارد نقش میانجی را میان ترامپ و ایران ایفا کند.
با روی کار آمدن دونالد ترامپ و رویکردی پیچیدهتر نسبت به ایران، تهران باید بین مذاکره و مقاومت تعادلی بیابد. با اینکه مقامات ارشد ایران تمایل به مذاکرات را نشان دادهاند، تجربههای گذشته و بیاعتمادی به آمریکا مانع توافق فوری است. با وجود فشارهای اقتصادی و منطقهای، رویکرد ایران به دیپلماسی با احتیاط و واقعگرایی همراه است. آینده روابط تهران-واشنگتن به تصمیمات هوشمندانه و متقابل وابسته میباشد.
یکی از نزدیکان نتانیاهو به بن کاسپیت از المانیتور گفت: «نتانیاهو در وضعیت برد-برد قرار دارد. اگر ترامپ به توافق هستهای با ایران دست یابد، میتوان فرض کرد که این توافق بسیار بهتر از توافق سال ۲۰۱۵ خواهد بود.» او افزود: «اگر نه، درهای جهنم برای ایران باز خواهد شد، اما این بار واقعاً.»
الکسی ددُف سفیر روسیه در تهران با اشاره به قصد غرب برای کنار گذاشتن روسیه و چین از روند مذاکراتی با ایران گفت: بدون مسکو و پکن، این مذاکرات هرگز به هدف خود نمیرسد و ثمربخش نخواهد بود. به عبارت دیگر، ما طرفدار این هستیم که این قالب ۱+۵ از یک سو و ایران از سوی دیگر حفظ شود.
