اگر بنا باشد که چالش های اقتصادی و به طور خاص گرانی در ایران به نحوی ریشه ای مخاطب قرار گیرند؛ باید یک رویکرد عمیق و مورد اجماع نخبگان اقتصادی کشور در دستورکار باشد. رویکردی که البته از حمایت همه جانبه نظام حکمرانی در ایران نیز برخوردار باشد.
۸۶ مطلب
اگر بنا باشد که چالش های اقتصادی و به طور خاص گرانی در ایران به نحوی ریشه ای مخاطب قرار گیرند؛ باید یک رویکرد عمیق و مورد اجماع نخبگان اقتصادی کشور در دستورکار باشد. رویکردی که البته از حمایت همه جانبه نظام حکمرانی در ایران نیز برخوردار باشد.
واقعیت این است که به نظر میرسد افراد و گروههای که به نام تراستیها فعال هستند؛ اگرچه عامل نظام حکمرانی در مثلاً فروش نفت هستند با این حال گویی حدی از کنشگری مستقل را برای خود قائل هستند. این معادله سبب شده تا در روند بازگشت ارز حاصل از صادرات به اقتصاد ایران چالشهای جدی ایجاد شود و نوسانات اقتصادی چشمگیری رخ دهد.
تورم مزمن و بالا در ایران صرفا یک پدیده اقتصادی نیست، بلکه آثار عمیق و ماندگاری بر روح و روان افراد و کیفیت روابط عاطفی و اجتماعی برجای گذاشته است. هنگامی که قیمتها بهطور مستمر افزایش مییابد و قدرت خرید خانوار کاهش پیدا میکند، احساس ناامنی اقتصادی به یکی از پایدارترین تجربههای روانی جامعه تبدیل میشود. احساسی که مستقیماً بر هیجانات، رفتارها و روابط انسانی اثر میگذارد.
یکی از جدیترین جنگهای اقتصادی در دنیا است. در این نقطه باید این سوال را مطرح کنیم که آیا واقعا آرایش ما در حوزه اقتصادی نیز جنگی است؟ آیا مسوولان کشور آن طور که باید و شاید، شرایط پیچیده کنونی را برای افکار عمومی باز کرده اند و موقعیت خاص کشور را برای آن ها تشریح می کنند؟ آیا متناسب با شرایط جنگی، سیاستگذاری می شود و با مردم صحبت می شود؟
به تازگی علیرضا گچ پززاده معاون ارزی بانک مرکزی در موضع گیری گفته که طبق بررسیهای انجام شده، حدودا 900 کارت بازرگانی اجاره ای ثبت شده که بیش از 15 میلیارد دلار ارز را به چرخه رسمی اقتصاد ایران برنگردانده اند. این عدد به اندازه کل ارز ترجیحی 28 هزار و 500 تومانی است که دولت در بودجه امسال برای کالاهای ضروری مردم اختصاص داده است!
ارزیابیهای رسمی حاکی از این هستند که بیش از 75 درصد از جمعیت ایران، فعالیت بدنی منظم ندارند و زنان به طور خاص، با فاصله ای 10 درصدی نسبت به مردان در معرض کمتحرکی بیشتر قرار دارند. این آمار در قیاس با متوسط جهانی، ایران را در زمره کشورهایی با وضعیت بحرانی از نظر فعالیت بدنی قرار می دهد.
«وقتی افراد در خانواده، مدرسه، دانشگاه و البته جامعه، با برخی نواقص در زمینه فرهنگ گفتگو و تعامل با هدف نیل به اجماع رو به رو هستند، عجیب نیست که شاهد سرایت این موضوع به عرصه حکمرانی نیز باشیم. این همان موضوعی است که بسیاری از جامعهشناسان بارها نسبت به آن هشدار داده اند.»
هر جمعی که محور آن «کتاب» و «انسان» است، همیشه یادآور این حقیقت بوده که جامعه زمانی بالغ میشود که به تجربه کسانی گوش دهد که کمتر دیده شدهاند.
قباد مرادی، رئیس مرکز مدیریت بیماری های واگیردار در نشست هفته جهانی آگاهی از مقاومت میکروبی گفته که میانگین مصرف آنتی بیوتیک در جهان 20.3 است این در حالی است که عدد مذکور در ایران 65.5 است و این نشان می دهد میزان مصرف آنتی بیوتیک ها در ایران، 3.2 برابر بیشتر از میانگین جهانی است.
بر پایه گزارش های رسمی، در سال 1371، یک خانوار ایرانی به طور متوسط سالانه 95 کیلوگرم گوشت قرمز مصرف می کرد. با این حال، طی 22 سال تا سال 1393 این عدد با سقوط 57 درصدی به 41 کیلوگرم رسیده که در این چهارچوب، گوشت از یک کالای روزمره در زندگی مردم به یک کالای هفتگی و حتی بعضا ماهانه تبدیل شده است. با این حال، از سال 1393 تا 1402، مصرف گوشت قرمز باز هم 22 درصد کاهشی شده و از 41 کیلوگرم به 32 کیلوگرم رسیده است.
