۷۲۰۷ مطلب
شکست انتخاباتی ترامپ و تسلط دموکرات‌ها بر هر دو مجلس کنگره می‌تواند فشار داخلی بر سیاست خارجی آمریکا را افزایش دهد، هرچند اختیارات رئیس‌جمهور را از بین نمی‌برد. مهم‌ترین پیامدها در پرونده ایران، افزایش مخالفت با ادامه جنگ، محدودتر شدن آزادی عمل دولت در قبال روسیه و چین و احتمال بازنگری در سیاست تعرفه‌هاست. در اوکراین نیز انتظار افزایش حمایت آمریکا وجود ندارد. در سطح جهانی، متحدان ممکن است اعتماد بیشتری به استقلال عمل خود پیدا کنند و رقبای آمریکا از بی‌ثباتی سیاست‌های واشنگتن بهره ببرند.
شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای، علاوه بر اعتراض به جنگ ایران و بحران اقتصادی، از نگاه نویسنده نشانه نارضایتی گسترده‌تر از سیاست خارجی مداخله‌جویانه آمریکا و حمایت نظامی از اسرائیل است. ترامپ با نقض وعده پایان دادن به جنگ‌های بی‌پایان، وارد جنگ با ایران شد و هزینه سیاسی آن را پرداخت؛ همان‌گونه که حمایت بایدن از جنگ غزه پیش‌تر به کاهش حمایت دموکرات‌ها انجامید. پیروزی منتقدان کمک‌های نظامی به اسرائیل نشان‌دهنده شکل‌گیری مطالبه‌ای فراتر از رقابت حزبی برای تغییر سیاست خارجی است.
مقاله تشدید تقابل آمریکا و ایران را فراتر از یک جنگ منطقه‌ای و عاملی بالقوه برای تغییر نظم جهانی می‌داند. نویسنده با هشدار درباره احتمال استفاده از سلاح هسته‌ای، پیامدهایی چون گسترش جنگ، تخریب محیط‌زیست و بی‌ثباتی اقتصاد جهانی را مطرح می‌کند. از نگاه او، بحران کنونی بخشی از رقابت گسترده‌تر غرب و قدرت‌های اوراسیایی و نشانه‌ای از افول تدریجی سلطه غرب است. کشورهای منطقه اکنون میان دو مسیر قرار دارند: ادامه جنگ و وابستگی به قدرت‌های خارجی یا تقویت همکاری، نهادهای مستقل و استقلال راهبردی.
نشست سه‌جانبه روسیه، اوکراین و آمریکا در ابوظبی، برخلاف نشانه‌های اولیه، چشم‌انداز روشنی برای پایان جنگ ندارد. به باور نویسنده، پوتین بیش از صلح به دنبال تضعیف دولت کی‌یف و کاهش حمایت غرب، به‌ویژه واشنگتن است. مسکو پیشنهادهای متعدد صلح را رد کرده، در حالی که دولت ترامپ با کاهش برخی فشارها و ارائه امتیازهایی، عملاً موقعیت روسیه را تقویت کرده است. ترکیب هیئت روسی و پافشاری کرملین بر شروط امنیتی گسترده، از جمله تغییر ساختار امنیتی اروپا، نشان می‌دهد پیشرفت مذاکرات محدود خواهد بود.
شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای، موقعیت ترامپ را تضعیف کرده و هزینه سیاسی ادامه جنگ با ایران را افزایش داده است. گرانی و فشار معیشتی، پیامدهای جنگ، نارضایتی از سیاست‌های دولت و اختلافات درون حزب از عوامل اصلی این شکست عنوان شده‌اند. دموکرات‌ها با کنترل کنگره می‌توانند از طریق نظارت و محدودیت‌های بودجه‌ای بر تصمیمات نظامی ترامپ فشار وارد کنند، اما قادر به توقف قطعی عملیات نیستند. آینده جنگ به انتخاب میان دیپلماسی و اقدام نظامی، موضع تهران و واشنگتن و توان کنگره برای مهار دولت بستگی د…
ونس هیچ گزینه‌ی خوبی پیش رو ندارد. او در بحث‌های داخلی با جنگ علیه ایران مخالفت کرده بود، اما چون در آن بحث ناکام ماند، در عرصه‌ی عمومی از جنگ حمایت کرد. اکنون او باید رأی‌دهندگان را متقاعد کند که به خاطر مخالفتِ پنهانی‌اش با همان جنگی که آشکارا از آن دفاع می‌کرد، به او اعتبار بدهند. اما این ترفند کارساز نخواهد بود
دو مقام آمریکایی ادعا کرده اند که برخی مشاوران ترامپ در روزهای اخیر به او تأکید کرده‌اند که فرصت برای ازسرگیری یک کارزار نظامی گسترده علیه ایران رو به پایان است و رئیس‌جمهور باید طی چند هفته آینده درباره این موضوع تصمیم‌گیری کند.
رایزنی‌های فشرده و مواضع متفاوت مشاوران و متحدان آمریکا نشان می‌دهد که ترامپ در آستانه تصمیمی بسیار مهم قرار گرفته است؛ تصمیمی که می‌تواند مسیر باقی‌مانده دوران ریاست‌جمهوری او را تحت تأثیر قرار دهد. با این حال، این بار برخلاف بسیاری از تصمیمات گذشته، او نه از حمایت یکپارچه تیم خود برخوردار است و نه در فضای سیاسی مساعدی قرار دارد.
هزینه‌کرد نزدیک به نیم میلیارد دلار از سوی ایلان ماسک برای حمایت از نامزدهای جمهوری‌خواه، نتوانست مانع شکست برخی از آنان از جمله کن پکستون در تگزاس شود. این ناکامی بار دیگر محدودیت قدرت مالی در انتخابات آمریکا را برجسته کرده است. افزایش حساسیت عمومی به نفوذ ثروتمندان، نارضایتی از عملکرد ترامپ، فاصله میان وعده‌های انتخاباتی و واقعیت اقتصادی و فشار تعرفه‌ها بر هزینه زندگی، از عوامل احتمالی این شکست عنوان شده‌اند.
ترامپ در اظهارات اخیر خود از ضرورت تصمیم‌گیری در یک بازه زمانی کوتاه سخن گفته و گزینه نظامی را همچنان روی میز نگه داشته است. این موضع در شرایطی مطرح می‌شود که ورود ناوگروه تئودور روزولت به حوزه عملیاتی سنتکام نیز برای اواسط نوامبر پیش‌بینی شده است. همزمانی این دو زمان‌بندی، اگرچه به معنای قطعی بودن تصمیم آمریکا برای حمله نیست، اما نشان می‌دهد واشنگتن می‌خواهد مذاکرات را در سایه حفظ تهدید نظامی پیش ببرد.
