بزرگ‌ترین بازنده انتخابات
ونس هیچ گزینه‌ی خوبی پیش رو ندارد. او در بحث‌های داخلی با جنگ علیه ایران مخالفت کرده بود، اما چون در آن بحث ناکام ماند، در عرصه‌ی عمومی از جنگ حمایت کرد. اکنون او باید رأی‌دهندگان را متقاعد کند که به خاطر مخالفتِ پنهانی‌اش با همان جنگی که آشکارا از آن دفاع می‌کرد، به او اعتبار بدهند. اما این ترفند کارساز نخواهد بود
فرارو- شاید نام او در برگه رأی نبود، اما بزرگ‌ترین بازنده انتخابات میان‌دوره‌ای، معاون رئیس‌جمهور، جی‌دی ونس بود. ترامپ دیگر هرگز با رأی‌دهندگان روبرو نخواهد شد؛ اما در مقابل، ونس نمی‌تواند افکار عمومی را نادیده بگیرد. اگر او امیدوار است در سال ۲۰۲۸ به ریاست‌جمهوری برسد، باید بتواند برندِ خدشه‌دارِ ترامپ را دوباره به رأی‌دهندگان بقبولاند.
به گزارش فرارو به نقل از نیویورک تایمز، برخی جمهوری‌خواهان، از جمله ران دیسانتیس، فرماندار فلوریدا، هم‌اکنون در حال فاصله‌گرفتن از دوران ریاست‌جمهوری ترامپ هستند. روز چهارشنبه، دیسانتیس نتایج انتخابات را «طرد جمهوری‌خواهانِ مستقر در واشنگتن» توصیف کرد.
برای ونس، ایجاد فاصله میان خود و یک رئیس‌جمهورِ نامحبوب، دشوارتر خواهد بود. بسیاری از جمهوری‌خواهان به ترامپ ابراز وفاداری کرده‌اند، اما ونس فراتر از این رفته است. او چه در سبک و چه در محتوا، خود را به عنوان نماد تمام‌عیار جنبش «آمریکا را دوباره باعظمت کنیم» (MAGA) معرفی کرده؛ به‌طوری که حتی از خودِ ترامپ هم «ترامپی‌تر» به نظر می‌رسد. او نه تنها به عنوان معاون رئیس‌جمهور کار کرده، بلکه به خانواده ترامپ، به‌ویژه دونالد ترامپ جونیور، نیز بسیار نزدیک شده است. ونس، بسیار بیشتر از چهره‌هایی مانند مارکو روبیو «مردِ ترامپ» محسوب می‌شود.
روز چهارشنبه، ونس در واکنش به شکست‌های انتخابات میان‌دوره‌ای، بیانیه‌ای با استدلال‌های دقیق در شبکه اجتماعی «ایکس» (X) منتشر کرد. او این شکست‌ها را ناشی از سرخوردگی نسبت به «جنگ ایران» و تورم دانست و آن را با تمایل به «اولویت دادن به آمریکا» (America First) و تغییر رابطه این کشور با اسرائیل مرتبط کرد. او به‌شدت مراقب بود که در تقابل با رئیس‌جمهور به نظر نرسد؛ به‌طوری که وقتی نوشت «دلیل باخت ما جنگ است»، بلافاصله افزود: «خودِ رئیس‌جمهور هم دیشب همین را گفت.» دونالد ترامپ جونیور نیز این بیانیه را با تأیید بازنشر کرد و نوشت: «تک‌تک کلماتش صددرصد درست است.»
نکته قابل‌توجه این است که در بیانیه ونس هیچ اشاره‌ای به تعرفه‌های تجاری نشده است؛ تعرفه‌هایی که حتی پیش از آنکه جنگ باعث افزایش قیمت بنزین شود، هزینه‌ها را بالا برده بودند. این سکوت تعجب‌آور نیست؛ چرا که روایت سیاسی ونس بر پیوند او با طبقه کارگری استوار است که در جریان جهانی‌شدن، نادیده گرفته شده‌اند. او نمی‌تواند بدون خیانت به هویت سیاسی خود، مواضعش را در قبال تجارت تغییر دهد.
در مورد ایران، ونس هیچ گزینه‌ی خوبی پیش رو ندارد. او در بحث‌های داخلی با این اقدام مخالفت کرده بود، اما چون در آن بحث ناکام ماند، در عرصه‌ی عمومی از جنگ حمایت کرد. اکنون او باید رأی‌دهندگان را متقاعد کند که به خاطر مخالفتِ پنهانی‌اش با همان جنگی که آشکارا از آن دفاع می‌کرد، به او اعتبار بدهند. اما این ترفند کارساز نخواهد بود، مگر آنکه او به شیوه‌ای قاطع‌تر و نمایان‌تر، راه خود را از ترامپ جدا کند.
با این حال، با توجه به اینکه ونس قبلاً یک بار لحن خود را در مورد ترامپ تغییر داده و از منتقد سرسخت در سال ۲۰۱۶ به حامی صریح در سال ۲۰۲۱ تبدیل شده است، مخالفت علنی با رئیس جمهور خطرناک خواهد بود. تغییر موضع دیگر از نظر سیاسی بسیار مصلحت‌اندیشانه به نظر می‌رسد. با توجه به حمایت جمهوری‌خواهان از رئیس جمهور آمریکا، جدایی سخت از ترامپ نیز خطرناک خواهد بود. اگرچه حمایت از او در بین مستقل‌ها کاهش یافته است، اما ۸۲ درصد از جمهوری‌خواهان هنوز از کاری که او انجام می‌دهد، حمایت می‌کنند.
در مورد تغییر رابطه آمریکا با اسرائیل، این یک اقدام پوچ و بی‌ارزش شبه‌پوپولیستی است. این کار زندگی حتی یک رأی‌دهنده به ترامپ را بهبود نمی‌بخشد اما کنار گذاشتن اسرائیل بسیار آسان‌تر از اعمال تعرفه‌ها و بستن مرز در عین پایین نگه داشتن قیمت‌ها است.
کالبدشکافی ونس در روز چهارشنبه چیزی در مورد فساد نگفت. جای تعجب نیست. ترامپ قول داد که باتلاق را خشک کند، اما در عوض اجازه شکوفایی جلبک‌ها را داد. پول‌پرستی و منفعت‌طلبی مقامات دولتی، دولت را احاطه کرده و تلاش‌های هانتر بایدن برای ثروتمند شدن، آماتورگونه به نظر می‌رسد. دموکرات‌ها تمام تلاش خود را خواهند کرد تا این معاملات کثیف را از طریق تحقیقات و جلسات کنگره افشا کنند. بسیاری از نزدیکترین متحدان ونس، از جمله دونالد ترامپ جونیور، تحت بررسی دقیق قرار خواهند گرفت. هر چقدر هم که رفتار خود ونس بی‌عیب و نقص بوده باشد، لکه ننگ آن دامن او را خواهد گرفت.
ونس مزایای مهمی را حفظ کرده است. او از حمایت ترامپ برخوردار است، برای نامزدهای بی‌شماری از جمهوری‌خواهان پول جمع‌آوری کرده و با موفقیت بخش‌های مهمی از جناح راست را به خود جلب کرده است. اما ارتباطات ثروتمند ونس ممکن است یک نقطه ضعف باشد. پوپولیست‌های چپ‌گرا مانند الکساندریا اوکاسیو-کورتز مشتاقانه ونس را به دیدگاه‌های بسیار نامحبوب هوش مصنوعی در سیلیکون ولی از یک جامعه پساانسانی گره خواهند زد. دسانتیس، که به شرکت‌های هوش مصنوعی حمله کرده است، ممکن است آماده باشد همین کار را انجام دهد. و در سراسر کشور امسال، رأی‌دهندگان نامزدهایی را که روابط نزدیکی با غول‌های فناوری سیلیکون ولی داشتند، رد کردند. حتی پذیرش کمک مالی از کسی مانند ایلان ماسک، برای برخی از سیاستمداران، به نظر می‌رسد نتیجه معکوس داشته است.
به همین ترتیب، بخش‌هایی از جناح راست که توسط ونس مورد توجه قرار گرفته‌اند، به طور فزاینده‌ای آشفته به نظر می‌رسند. تاکر کارلسون، متحد قدیمی ونس و زمانی صدای متحدکننده MAGA، اکنون بخش زیادی از وقت خود را به ترویج نظریه‌های عجیب و غریب در مورد یهودیان و اسرائیل اختصاص می‌دهد. ده سال پیش، به نظر می‌رسید که پوپولیسم ممکن است به معنای بازگرداندن تولیدات آمریکایی، ایمن‌سازی مرزها، پیشبرد یک سیاست خارجی معتدل‌تر و مقاومت در برابر اولویت‌های فرهنگی نخبگان باشد. اما برای بسیاری، اکنون چیزی بیش از محکوم کردن یک کشور دوردست نیست.
ونس کاردان و زیرک است. او از کمربند زنگ‌زده به دانشگاه حقوق ییل و از گفتن اینکه ترامپ ممکن است «هیتلر آمریکا» باشد تا خدمت به عنوان معاون رئیس جمهور، راه خود را پیدا کرد. شاید او بتواند سفر بعید دیگری را به سمت ریاست جمهوری تکمیل کند. اما اکنون به نظر می‌رسد که او از آن مقام دورتر از یک هفته پیش است.
