۶۲۶۸ مطلب
این تحلیل با تمرکز بر تشدید جنگ ایران و آمریکا، تداوم حملات واشنگتن در اطراف تنگه هرمز و گسترش پاسخهای چندجبههای تهران، از فرسایش تدریجی توان و هیبت آمریکا سخن میگوید. نویسنده معتقد است ایران با مقاومت در برابر برتری نظامی آمریکا، توانسته حمایت چین و روسیه را نیز جلب کند و شکاف میان واشنگتن و دیگر قدرتها را افزایش دهد. همزمان، کاهش حمایت افکار عمومی آمریکا از جنگ، خطر شکست جمهوریخواهان در انتخابات میاندورهای و آشفتگی فرماندهی نظامی، فشار بر ترامپ را تشدید کرده است.
این تحلیل نشان میدهد انتخابات میاندورهای آمریکا در ۳ نوامبر میتواند مسیر جنگ ایران و آمریکا را تعیین کند. دولت ترامپ تلاش می کند با ترکیب فشار اقتصادی، تحریم و حملات محدود، درگیری را تا پس از انتخابات مهار کند؛ اما تشدید تنش همچنان محتمل است. کاهش حمایت آمریکاییها از جنگ، افزایش قیمت انرژی و هزینههای زندگی، موقعیت جمهوریخواهان را تهدید میکند. در مقابل، شکست انتخاباتی ترامپ نیز لزوماً به کاهش جنگطلبی او منجر نمیشود و حتی ممکن است او را مستأصلتر و بیپرواتر کند.
رئیس اندیشکده کوئینسی گفت: تمایلی برای آرام کردن اوضاع پیش از انتخابات میان دورهای وجود دارد، اما فقدان شدید انضباط راهبردی برای پایبندی به این سیاست نیز وجود دارد. حدود ۱۰ روز پیش دولت ترامپ با اعلام «جنگ اقتصادی» علیه ایران، به نظر میرسید در مسیری حرکت میکند که تحریمها جایگزین اقدام نظامی شوند؛ اما واشنگتن تنها چند روز بعد این راهبرد را کنار گذاشت.
دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، مدعی شد که ویتکاف و کوشنر، نمایندگان ویژه ایالات متحده، در حال بردن پیشنهادی برای پایان دادن به جنگ به مسکو هستند.
برخی از مقامات فعلی و پیشین اظهار داشتهاند که این گزارشها نشان میدهد دستیابی به هرگونه توافقی برای پایان کامل درگیریها دشوار خواهد بود. به گفته برخی مقامات، نشانههای اندکی دال بر آمادگی ایران برای انعقاد هرگونه توافقی با ایالات متحده وجود دارد.
مشاوران ارشد ترامپ تلاش میکنند تا پیش از انتخابات، درگیری دوباره به یک جنگ تمامعیار تبدیل نشود. واشنگتن در هفتههای اخیر نیز تلاش کرده است به جای گسترش عملیات نظامی، فشار اقتصادی بر ایران را افزایش دهد؛ از جمله با اعمال تحریمهای گسترده علیه شبکههای مرتبط با درآمدهای نفتی ایران.
عصر جدید بهدلیل گسترش پهپادها، موشکهای دقیق و توانمندیهای شناسایی، به سمت «برتری دفاعی» حرکت کرده و حتی قدرتهای بزرگ را در فتح سرزمینها با محدودیت مواجه ساخته است. نظریه «تهاجم ـ دفاع» توضیح میدهد که آسان یا دشوار بودن فتح چگونه بر امنیت، جنگ، رقابت تسلیحاتی و همکاری کشورها اثر میگذارد. بااینحال، این توازن ثابت نیست و فناوری، جغرافیا، انسجام سیاسی و ملیگرایی آن را تغییر میدهند. در نهایت، خطای محاسباتی رهبران همچنان میتواند حتی در جهانِ دفاعمحور، جنگ ایجاد کند.
سعید لیلاز گفت: اگر ایران مهمترین ابزار ژئوپلیتیک خود یعنی تنگه هرمز را کنار بگذارد، در آینده ناچار خواهد شد بهدنبال ابزار بازدارنده دیگری مثل سلاح هستهای بگردد.
«آمریکا با قطع شریانهای حیاتی؛ از برق و آب گرفته تا انرژی و مبادلات اقتصادی، تمام تلاششان را کردهاند تا این هدف محقق شود، اما در عمل دیدند که مردم با وجود همه این فشارها، اعتراضی که آنها طلب میکردند را نشان ندادهاند و در مقابل، همراهی خود را حفظ کردهاند.»
یک روزنامه نگار آمریکایی هشدار داد کهپیروزی دموکراتها در سنا و مجلس نمایندگان میتواند ریاستجمهوری ترامپ را وارد مرحلهای بحرانی کند.
