اکنون، یکچهارم قرن پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ که آغازگر «جنگ جهانی علیه تروریسم» آمریکا بود، او درگیر مناقشهای نامحبوب شده است که خود آن را پدید آورده؛ مناقشهای که به گفته تحلیلگران، خطر آن میرود که به نسخه او از «جنگ بیپایان» بدل شود.
۶۲۶۸ مطلب
اکنون، یکچهارم قرن پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ که آغازگر «جنگ جهانی علیه تروریسم» آمریکا بود، او درگیر مناقشهای نامحبوب شده است که خود آن را پدید آورده؛ مناقشهای که به گفته تحلیلگران، خطر آن میرود که به نسخه او از «جنگ بیپایان» بدل شود.
ترامپ مدعی شد جنگ با ایران پس از انتخابات میاندورهای آمریکا پایان خواهد یافت چرا که به گفته او تهران دیگر توان مقاومت ندارد.
دونالد ترامپ درباره توافق با ایران ادعا کرد: «موضوع هستهای با احتمال ۹۹.۹ درصد بخشی از آن خواهد بود، اما مسائل بسیار دیگری نیز روی میز قرار خواهد داشت.»
محمد مخبر نوشت: «ترامپ کاش پیش از اخراج ژنرالهای باتجربه پنتاگون از آنان میپرسید طرف حسابش کیست.»
به گفته دو منبع نزدیک به دولت ایران، منیر حامل پیامی واحد از سوی «دونالد ترامپ» بود: «من به آن تفاهمنامه (MoU) بازنخواهم گشت.»
چین و آمریکا پس از سالها رقابت فزاینده، به چارچوبی مبتنی بر «ثبات راهبردی» برای مدیریت اختلافات و جلوگیری از جنگ نزدیک شدهاند. اعتمادبهنفس فزاینده چین، پکن را به پذیرش رقابت کنترلشده با واشنگتن سوق داده است. این رویکرد بر مدیریت بحرانهای نظامی، گسترش همکاری و کاهش اصطکاکها متمرکز است، اما تایوان همچنان خطرناکترین نقطه اختلاف محسوب میشود. در نهایت، موفقیت این چارچوب به اقدامات عملی و حفظ توازن میان منافع چین، آمریکا و تایوان بستگی دارد.
جهان در حال گذار از نظم تکقطبی و هژمونی غرب به نظمی چندمرکزی، چندنظمی و منطقهای است؛ روندی که با پراکندگی قدرت، افول جهانیشدن و افزایش استقلال قدرتهای نوظهور شتاب گرفته است. در این الگو، مناطق نقش بیشتری در تأمین امنیت و تنظیم تجارت خواهند داشت، اما برای جلوگیری از پراکندگی بیش از حد، به هماهنگی جهانی نیاز است. «نظام کنسرتی» میتواند میان قدرتهای بزرگ و نهادهای منطقهای توازن ایجاد کرده و از بازگشت حوزههای نفوذ مبتنی بر سلطه جلوگیری کند.
جهان پس از جنگ سرد که قرار بود به سوی نظمی مبتنی بر قواعد، همکاری و نهادهای بینالمللی حرکت کند، اکنون با افول همان قواعد روبهروست. تغییر توازن قدرت، دلسردی آمریکا، رقابت چین و روسیه، گسترش حمایتگرایی، تضعیف حقوق بینالملل و افزایش منازعات سرزمینی، نظم پیشین را فرسوده کرده است. در نتیجه، جهان بهسوی نظمی چندمرکزی و شبیه عصر نوامپراتوری حرکت میکند.
ناتالی هارپ، دستیار ۳۵ ساله دونالد ترامپ، تا همین اواخر برای افکار عمومی آمریکا چهرهای ناشناخته بود؛ اما یک کنایه سیاسی درباره رابطه او با رئیسجمهور، نامش را به صدر اخبار آورد. از همراهی در سفرهای محرمانه و دیکته کردن پستهای ترامپ تا نامههایی با جملاتی چون «تو تمام چیزی هستی که برای من مهم است» از جمله حواشی پررنگ پیرامون آن دو است.
طبق گزارش کاخ سفید درباره حقوق کارکنان که به کنگره ارائه شده است، هارپ، مارتین و هریس سالانه ۱۵۰ هزار دلار و نوتا سالانه ۱۷۵ هزار دلار حقوق دریافت میکنند.
