۴۴۳۴ مطلب
در حالی که دونالد ترامپ با دفاع از سیاستهای تعرفهای خود آنها را ابزاری برای حمایت از تولید داخلی میداند، رأی دیوان عالی آمریکا علیه این تعرفهها و هشدار اقتصاددانان درباره افزایش هزینه خانوارها، بار دیگر این پرسش را مطرح کرده است که جنگ تجاری رئیسجمهور آمریکا در نهایت به سود چه کسی و به زیان چه کسانی تمام میشود؟
با افزایش تنش میان تهران و واشنگتن، گزارشها از آمادهباش نیروهای آمریکا و بررسی سناریوهای نظامی حکایت دارد؛ در حالیکه همزمان، کنگره در پی محدود کردن اختیارات جنگی رئیسجمهور است. رسانههای اسرائیلی از هماهنگی عملیاتی احتمالی میان آمریکا و اسرائیل، تقسیم مأموریتها و تعیین «بانک اهداف مشترک» سخن میگویند. تحلیلگران این تحرکات را بخشی از راهبرد فشار مرحلهای دولت ترامپ میدانند؛ راهبردی که میان دیپلماسی، بازدارندگی و احتمال یک ضربه محدود برای کسب «پیروزی سریع» در نوسان است.
مهمترین کاری که ترامپ قبل از رئیس جمهور شدن انجام داده، مجریگری برای یک برنامه تلویزیونی بوده است! فقط هم در این برنامه می گفت شما اخراجید! اگر ما قرار بود شرایط فعلی خود را در قالب یک رمان مطالعه کنیم، حقیقتا مضخرفترین اثر ادبی ممکن بود. یک آشغال به تمام معنا! ما اکنون در حال تجربه این مساله هستیم.
فرصت ها از دست می روند و همین حالا هم دیر شده است. با این حال، باز هم می توان کاری کرد و باید مانع از اقدام غیرقانونی ترامپ در انجام حمله ای تازه به ایران شد.
یک شبکه آمریکایی اعلام کرد موضع آمریکا بر عدم غنی سازی قرار دارد و ایران بایستی پیشنهادی متقابل ارائه دهد.
دونالد ترامپ با تعیین ضربالاجل ۱۰ تا ۱۵روزه به ایران برای توافق هستهای، همزمان دیپلماسی و تهدید نظامی را پیش میبرد. در واشنگتن بر سر ادامه مذاکره یا اقدام پیشدستانه شکاف وجود دارد، اما آرایش نظامی آمریکا با اعزام ناو «جرالد فورد» و هواپیماهای E-3 تقویت شده است. سناریوهای حمله محدود برای سنجش واکنش تهران بررسی میشود. همزمان، نگرانی از اختلال در تنگه هرمز قیمت نفت را بالا برده و تصمیم کاخ سفید را به معادلهای میان فشار نظامی، ریسک جنگ و هزینههای اقتصادی تبدیل کرده است.
بهنوشته فارن پالیسی، «هیأت صلح» ابتکاری با رهبری متمرکز ترامپ است که بیش از حل منازعات، کارکردی مالی و نمایشی دارد. این سازوکار با عضویت حدود ۳۵ کشور و اختیارات گسترده رئیس، با تردید متحدان دموکراتیک، احتیاط چین و روسیه و پیچیدگیهای اسرائیل روبهروست. در غزه، چالشهای حکمرانی، بازسازی و خلعسلاح پابرجاست و فلسطینیها در حاشیهاند.
بهنوشته فارن پالیسی، دولت ترامپ در قبال اروپا و ناتو از الگوی «پلیس بد/پلیس خوب» بهره میگیرد؛ راهبردی که تهدید، تعرفه و تحقیر را با پیامهای آشتیجویانه درمیآمیزد تا متحدان را به امتیازدهی وادارد. این رویکرد با تاکتیک «تفرقه بینداز و حکومت کن» و مذاکره دوجانبه تقویت میشود و از شکافهای درون اروپا سود میبرد. نویسنده هشدار میدهد تداوم این مسیر به فرسایش اعتماد فراآتلانتیک، تقویت رقبایی چون چین و تضعیف انسجام ناتو میانجامد؛ مگر آنکه اروپا جبههای متحد ارائه کند.
دور دوم مذاکرات غیرمستقیم ایران و آمریکا در ژنو با میانجیگری عمان به تدوین «اصول راهنما» برای ورود به مرحله نگارش توافق انجامید و نشانهای از عبور از آزمون مواضع به چارچوبسازی رسمی بود. همزمان، آمریکا بزرگترین آرایش هوایی خود از ۲۰۰۳ را در خاورمیانه شکل داده، دهها جنگنده و دو ناو هواپیمابر را اعزام کرده و گزینه کارزار نظامی طولانی را روی میز نگه داشته است؛ با این حال، واشنگتن همچنان توافق دیپلماتیک را ترجیح میدهد.
محبوبیت دونالد ترامپ در نخستین سال ریاستجمهوریاش به پایینترین سطح رسیده و میزان تأیید عملکرد او به ۳۶ درصد کاهش یافته، در حالی که نارضایتی عمومی به ۶۲ درصد افزایش یافته است. نظرسنجیها حتی عملکرد بایدن را مطلوبتر ارزیابی کردهاند. همزمان، ترامپ با شورش درونحزبی، فشار دموکراتها، شکستهای قضایی و اعتراضات داخلی مواجه شده است. در عرصه خارجی، اعزام ناوهای جنگی نشانه تشدید تنشهاست. مجموع این تحولات احتمال تضعیف قدرت سیاسی ترامپ و تبدیل شدن او به یک «رئیسجمهور اردک لنگ» را افزایش داده است. …
