۶۲۶۸ مطلب
این تحلیل پنج مسیر احتمالی جنگ ایران و آمریکا را بررسی میکند: توافق محدود درباره تنگه هرمز و بازگشت به مذاکره، تشدید محاصره و تحریمهای اقتصادی، انتقال هزینه فشار آمریکا به کشورهای منطقه، ازسرگیری عملیات نظامی و تداوم بنبست فرسایشی. در این میان، وابستگی فشار اقتصادی آمریکا به همکاری چین، محدودیت ذخایر تسلیحاتی واشنگتن، اهمیت راهبردی هرمز و توان ایران برای انتقال هزینهها به منطقه، مهمترین عوامل تعیینکننده آینده منازعه هستند و احتمال تداوم تقابل چندلایه را افزایش میدهند.
ترامپ با انتشار ویدئویی جنجالی و تولیدشده با هوش مصنوعی در شبکه اجتماعی تروث سوشال، لشکرکشی ارتشی از اردکهای مسلح به سوی «دریاچه انتاریو» را به تصویر کشید؛ دریاچهای که اخیراً تلاش کرده نام آن را به «دریاچه آمریکا» تغییر دهد.
الیزابت وارن، سناتور دموکرات آمریکایی، ترامپ را «فاسدترین رئیسجمهور تاریخ آمریکا» خواند و تأکید کرد که شرکتهای بزرگ نفتیِ همسو با او، از جنگ با ایران سود بردهاند.
در حالی که هنوز هم به طور معمول از هگست، به همراه ژنرال دن کین، رئیس ستاد مشترک ارتش، جی دی ونس، معاون رئیس جمهور، و مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، برای بهروزرسانی در مورد جنگ درخواست میشود، یک منبع ناشناس داخلی ادعا کرد که ترامپ اکنون در جلسات توجه بیشتری به اسکات بسنت، وزیر خزانهداری، میکند.
کاردار پیشین ایران در انگلستان با تاکید براینکه حداقل تا انتخابات میاندورهای آمریکا، ترامپ به شکلهای مختلف تلاش میکند این مسئله را مدیریت کند، اظهار داشت: ممکن است تاکنون درگیری ایجاد نشدهباشد، اما در بلندمدتتر، باید دید تدارکاتی که او میخواهد انجام دهد، تا کجای داستان شکل میگیرد و کدامیک از این تدارکات فراهم میشود.
ترامپ در تروث سوشال با انتشار تصویر خود در کنار شخصیت ضدایرانی فیلم ۳۰۰ نوشت: «دیگر آن مرد مهربان نیستم.»
رئیس جمهور آمریکا مدعی افول دو رسانه خبری سیانان و شبکه MS NOW شد.
طبق ارزیابی یک نشریه ژاپنی، رویکرد «مرد دیوانه» ترامپ، که بر تهدید و اعمال فشار برای وادار کردن طرف مقابل به پذیرش شروط واشنگتن تکیه دارد، میتواند دستیابی به توافق و مهمتر از آن، شکلگیری یک صلح پایدار را دشوارتر کند.
دولت ترامپ پس از ناکامی حملات نظامی و مذاکرات برای تحمیل خواستههای خود به ایران، بار دیگر به فشار اقتصادی حداکثری روی آورده و آن را «روز دی اقتصادی» نامیده است. اما موفقیت این راهبرد به چین، بزرگترین شریک تجاری و خریدار نفت ایران گره خورده است. مشکل واشنگتن این است که فشار واقعی بر تهران مستلزم رویارویی با پکن و بانکهای چینی است؛ اقدامی که ترامپ، با وجود لحن تند، تاکنون از آن پرهیز کرده و میان تقابل با چین و معامله با آن در نوسان بوده است.
جنگ ششماهه آمریکا و ایران بدون دستیابی واشنگتن به اهداف اصلی ادامه یافته و در کنار فشارهای نظامی، بحران انرژی و هزینههای منطقهای را تشدید کرده است. ترامپ اکنون با تشدید تحریمها و طرح «روز دی اقتصادی» تلاش می کند تهران را تحت فشار قرار دهد، اما تجربه پنج دهه تحریم و مقاومت ایران، موفقیت این راهبرد را زیر سؤال برده است. همزمان، خطر انتقال فشار اقتصادی به میدان نظامی، اختلاف بر سر تنگه هرمز و نبود اراده جدی برای مذاکره، چشمانداز پایان بحران را مبهم کرده است.
