اظهارات اخیر «دونالد ترامپ»، رئیسجمهوری آمریکا مبنی بر جریان داشتن «مذاکراتی بسیار جدی با ایران»، نشانهای از پذیرش این واقعیت است که گزینه نظامی، دستکم در شرایط فعلی با هزینهها و ریسکهایی برای او همراه است که نمیتواند به سادگی از آن چشم بپوشد.
۴۵۲۴ مطلب
اظهارات اخیر «دونالد ترامپ»، رئیسجمهوری آمریکا مبنی بر جریان داشتن «مذاکراتی بسیار جدی با ایران»، نشانهای از پذیرش این واقعیت است که گزینه نظامی، دستکم در شرایط فعلی با هزینهها و ریسکهایی برای او همراه است که نمیتواند به سادگی از آن چشم بپوشد.
نویسنده نشان میدهد اروپا با «پارادوکس تسلیح مجدد» روبهروست یعنی کشورها و جوامعی که بیشترین بدبینی را به آمریکا دارند، کمتر حاضر هستند که برای دفاع مستقل خود هزینه بدهند، در حالی که کشورهایی مانند لهستان و بالتیک که شدیداً به آمریکا اعتماد دارند، بیشترین هزینههای دفاعی را متحمل میشوند. ریشه این شکاف در تفاوت ادراک تهدید، سنتهای صلحطلبانه غرب اروپا، محدودیتهای مالی و وابستگی عمیق نظامی و صنعتی به ایالات متحده نهفته است.
این گزارش با مرور تاریخی از کودتای ۱۳۳۲ تا امروز نشان میدهد که فشار نظامی، تحریم اقتصادی و جنگ روایی، اجزای یک دستورالعمل تکرارشونده غرب علیه ایران بودهاند. نویسنده استدلال میکند تحریمها شکلی از «جنگ خاموش» هستند که هزینه ژئوپلیتیک را بر جامعه تحمیل میکنند و همزمان با سیگنالهای نظامی و اطلاعاتی، زمینه مداخله را میسازند. در این چارچوب، اسرائیل نهتنها بهدنبال تغییر نظام، بلکه تضعیف و حتی تجزیه ایران از طریق عملیات ترکیبی رسانهای، اطلاعاتی و سیاسی ترسیم میشود.
این گزارش نشان میدهد سیاست خارجی ترامپ بر تهدید، فشار نظامی محدود و ابهام عامدانه استوار است؛ الگویی که از حمله به تأسیسات هستهای ایران تا فشار اقتصادی بر عراق، خروج تدریجی از سوریه و میانجیگری مشروط در لبنان و غزه امتداد دارد. هدف، کسب امتیازهای کوتاهمدت بدون ورود به جنگهای فرسایشی است. با این حال، در مورد ایران، احساس تهدید وجودی و بیاعتمادی عمیق، کارآمدی این راهبرد را با تردید جدی مواجه کرده است.
رئیسجمهور آمریکا با بیان اینکه ایران باید در مورد «چیزی قابل قبول» مذاکره کند، بار دیگر اشاره کرد که در توافق مدنظر آنها با تهران نباید هیچ سلاح هستهای وجود داشته باشد.
نشریه وال استریت ژورنال با اشاره به ناوگان دریایی ترامپ، از لزوم تصمیم گیری ترامپ در زمان کنونی سخن گفت.
در حالی که دولت دوم دونالد ترامپ نخستین سال فعالیت خود را پشت سر گذاشته، مواضع و اقدامات کاخ سفید نشان میدهد واشینگتن بهطور جدی در پی ایجاد نظمی نوین در خاورمیانه و آمریکای لاتین است.
این گزارش تصویری از مذاکره زیر سایه تهدید ارائه میدهد: ترامپ از تماس با ایران و آمادگی برای توافق سخن میگوید، اما همزمان با نمایش قدرت نظامی، گزینه حمله را زنده نگه میدارد. تحلیلها نشان میدهد دیپلماسی آمریکا ابزار فشار است نه هدف نهایی. ایران مذاکره را تنها بر پایه احترام متقابل میپذیرد. در مجموع، خاورمیانه در وضعیتی شکننده قرار دارد که احتمال لغزش به درگیری نظامی افزایش یافته است.
دیدار کییر استارمر با شی جینپینگ نشانه تلاش بریتانیا برای بازتنظیم روابط با چین پس از سالها تنش است. دولت حزب کارگر، در شرایط فشار برای رشد اقتصادی، تعامل با دومین اقتصاد جهان را اولویت داده و از «روابطی پیچیده و پیشرفته» سخن میگوید؛ روابطی که هم همکاری اقتصادی و هم گفتوگو درباره اختلافها را در بر گیرد.
واشنگتن با افزایش حضور نظامی و تشدید فشار اقتصادی، راهبرد «بازدارندگی ترکیبی» را دنبال میکند. در برابر، ایران به پاسخ سخت هشدار داده است. تلاشهای میانجیگرانه ترکیه و کشورهای منطقه ادامه دارد، اما فضای حاکم بیش از مذاکره، آکنده از تهدید، نمادسازی قدرت و مدیریت بحران است.
