نقش یک ایران اینترنشنال در تحولات ایران
آنچه انتشــار گزارش فایننشــال تایمز بار دیگر برجسته کرده، اهمیت شفافیت در مالکیت و منابع مالی رسانه هایی است که بر افکار عمومی میلیون ها مخاطب تأثیر می گذارند. در دنیای امروز، رسانه ها فقط ابزار انتقال خبر نیستند، بلکه می توانند در شکل دهی به نگرش های سیاســی، اجتماعی و حتی امنیتــی جوامع نقش مهمی ایفا کنند.
نیروانا مهرآئین، در یادداشتی در روزنامه شرق نوشت: «انتشــار گــزارش فایننشــال تایمز درباره ســاختار مالکیت شرکت مادر شــبکه ایران اینترنشنال، بار دیگر توجه افکار عمومی را به یکی از بحث برانگیزترین رسانه های فارسی زبان خارج از کشور جلب کرده است. رســانه ای که از زمان تأسیس تاکنون، همــواره در مرکز مناقشات سیاسی قرار داشــته و موافقان و مخالفان آن، دیدگاه هــای کامال متفاوتــی درباره اهــداف، عملکرد و تأثیرگذاری آن مطرح کرده اند. بر اساس گزارش فایننشال تایمز، شرکت «ولنت مدیا» مالک شــبکه ایران اینترنشــنال اســت و نام عادل عبد الکریم، با تابعیت سعودی-بریتانیایی، در ساختار مدیریتی و مالکیتی این مجموعه مطرح شده است.
انتشــار این اطلاعات بار دیگر پرسش هایی را درباره منابع مالی، حامیان اقتصادی و میزان اســتقالل واقعی این رسانه به وجود آورده است؛ پرسش هایی که سال ها از سوی منتقدان این شبکه مطرح می شــد و اکنون با انتشار اســناد و گزارش های جدید، بار دیگر در کانون توجه قرار گرفته است. ایران اینترنشــنال از نخستین سال های فعالیت خود تالش کرد جایگاهی فراتر از یک رســانه خبری صرف به دست آورد. پوشــش گســترده اعتراضات، بحران های سیاسی، تحــوالت امنیتی و اختالفات داخلی ایران باعث شــد این شبکه به یکی از بازیگران مهم فضای رسانه ای فارسی زبان تبدیل شود.
در عین حال، منتقدان معتقدند نحوه انتخاب ســوژه ها، دعوت از مهمانان و چارچوب بندی بســیاری از اخبار در این رســانه، در چارچوب اطالع رســانی حرفه ای قابل ارزیابی نیســت و رنگ وبوی سیاسی آشکاری داشته است. منتقــدان ایران اینترنشــنال بارها گفته اند این شــبکه در دوره های مختلف، به ویژه در زمان اعتراضات و تنش های داخلی، نقــش فعالــی در برجسته ســازی نارضایتی ها و تشــدید فضای تقابل سیاســی ایفا کرده اســت. از نگاه این منتقــدان، تمرکز مداوم بر بحران هــا، ناکارآمدی ها و اختالفات داخلی، در کنار پوشــش گســترده جریان های مخالف جمهوری اسالمی، باعث شــده این رسانه از یک نهاد خبری فراتر رفته و به بخشــی از یک جنگ رسانه ای گسترده علیه جمهوری اسالمی تبدیل شود.
در سال های اخیر و هم زمان با افزایش تنش های منطقه ای میان ایران، اســرائیل و آمریکا، انتقادها نسبت به عملکرد این شبکه ابعاد تازه ای پیدا کرد. مخالفان ایران اینترنشنال معتقدند برخی برنامه ها و تحلیل های منتشرشده در این رسانه در راستای افزایش فشار سیاسی و بین المللی علیه ایران قرار داشته اســت. آنها استدالل می کنند در مقاطع حساس، روایت های ارائه شده از سوی این شبکه با مواضع بازیگران منطقه ای مخالف جمهوری اسالمی هم پوشانی قابل توجهی داشته است.
در مقابل، مدیران و مســئوالن ایران اینترنشنال همواره این اتهامات را رد کرده اند. آنها تأکید می کنند این شــبکه یک رسانه مستقل است و فعالیت آن بر اساس اصول حرفه ای روزنامه نگاری انجام می شود. مسئوالن این شبکه همچنین هرگونه وابســتگی ســازمانی به دولت هــای خارجی یا مشارکت در پروژه های سیاسی و امنیتی را تکذیب کرده اند.
با این حال، آنچه انتشــار گزارش فایننشــال تایمز بار دیگر برجسته کرده، اهمیت شفافیت در مالکیت و منابع مالی رسانه هایی است که بر افکار عمومی میلیون ها مخاطب تأثیر می گذارند. در دنیای امروز، رسانه ها فقط ابزار انتقال خبر نیستند، بلکه می توانند در شکل دهی به نگرش های سیاســی، اجتماعی و حتی امنیتــی جوامع نقش مهمی ایفا کنند. به همین دلیل، آگاهی افکار عمومی از ســاختار مالکیــت و پشــتوانه مالی چنین رســانه هایی موضوعی اساسی و قابل توجه محسوب می شود.
صرف نظــر از دیدگاه های موافق یــا مخالف، واقعیت این اســت که بحث دربــاره ایران اینترنشــنال دیگر صرفا یک بحث رسانه ای نیست؛ این موضوع به یکی از پرونده های مهم در حوزه جنگ روایت ها، رقابت های منطقه ای و تأثیر رســانه های فرامرزی بر تحوالت سیاسی ایران تبدیل شده است. پرونده ای که با انتشار اطالعات جدید درباره ساختار مالکیت این شــبکه، در آینده نیز محل بحث باقی خواهد ماند و پرســش های بیشــتری درباره نقش، اهداف و تأثیر واقعی آن در فضای سیاسی ایران مطرح خواهد شد.»
