ورزش در میانسالی، سپری برای مغز:
زوال عقل در کمین است؛ اگر…/ داستان یک تحقیق طولانی
ورزش فقط به بدن کمک نمیکند، بلکه میتواند مغز را هم جوان و سرحال نگه دارد. تازهترین پژوهشها نشان میدهد اگر در میانسالی و سالمندی فعال باشیم، احتمال ابتلا به زوال عقل تا حدود ۴۵ درصد کمتر میشود.
سالهاست که پژوهشگران دریافتهاند حرکت دادن بدن میتواند ذهن را تیزتر کند. فعالیت بدنی با افزایش جریان خون به مغز، تقویت انعطافپذیری عصبی و کاهش التهاب مزمن، از زوال شناختی و بیماریهایی مانند زوال عقل پیشگیری میکند. با وجود این، پرسشهای مهمی همچنان بیپاسخ مانده بود: آیا ورزش در هر سنی میتواند خطر زوال عقل را کاهش دهد یا تنها در جوانی مؤثر است؟ و اگر فردی زمینه ژنتیکی ابتلا به آلزایمر داشته باشد، آیا ورزش همچنان میتواند محافظتی ایجاد کند؟
به گزارش ساینس آلرت، پژوهش تازهای از مطالعهای طولانیمدت (Framingham Heart Study) در ایالات متحده، پاسخهای روشنتری به این پرسشها داده است. یافتهها نشان میدهد ورزش نهتنها مفید است، بلکه در میانسالی و سالمندی میتواند خطر ابتلا به زوال عقل را تا ۴۵ درصد کاهش دهد؛ حتی برای کسانی که استعداد ژنتیکی ابتلا دارند.
داستان یک تحقیق طولانی
در آمریکا، پژوهشی به نام «مطالعه قلب فریمنگهام» از دههی ۱۹۴۰ شروع شد. هزاران نفر در این تحقیق شرکت کردند و نسلهای بعدیشان هم زیر نظر بودند. پژوهشگران سالها فعالیت بدنی این افراد را ثبت کردند؛ از کارهای ساده مثل بالا رفتن از پلهها تا ورزشهای جدیتر.
آنها بررسی کردند که چه کسانی در طول عمرشان دچار زوال عقل شدند و چه کسانی نه. بعد هم میزان ورزش هر فرد را با این موضوع مقایسه کردند.
نتیجه چه بود؟
- کسانی که در میانسالی (۴۵ تا ۶۴ سال) و سالمندی (۶۵ سال به بالا) بیشتر ورزش کرده بودند، خیلی کمتر به زوال عقل دچار شدند.
- در جوانی (۲۶ تا ۴۴ سال) ورزش تأثیر زیادی روی خطر زوال عقل نداشت.
- حتی کسانی که یک ژن خاص داشتند و بیشتر در معرض آلزایمر بودند، اگر در سالمندی فعال مانده بودند، باز هم از فواید ورزش بهره بردند.
به زبان ساده، این تحقیق ثابت کرد که اگر در میانسالی و سالمندی تحرک داشته باشید، مغزتان دیرتر پیر میشود.
زوال عقل یکی از بزرگترین چالشهای سالمندی است. داروهای قطعی برای درمان آن وجود ندارد، اما میتوان با سبک زندگی درست جلویش را گرفت یا دستکم آن را عقب انداخت. ورزش یکی از سادهترین و ارزانترین راههاست. لازم نیست حتماً باشگاه بروید؛ پیادهروی، دوچرخهسواری، شنا یا حتی کارهای روزمره مثل بالا رفتن از پلهها هم میتواند مؤثر باشد.
بنابراین، هر وقت میتوانید، حرکت کنید. لازم نیست ورزشکار حرفهای باشید؛ همین که در زندگی روزمره فعال باشید، به مغزتان کمک بزرگی کردهاید.
منبع: خبر آنلاین
