این دو نفر، نبض اخبار مذاکرات را در دست دارند

فرارو– در طول سال‌های گذشته و هر بار که روند منازعات میان ایران و آمریکا به نقطه‌ای از تقابل یا مسیر دیپلماتیک می‌رسد، نام بعضی خبرنگاران و رسانه‌های خارجی بیش از دیگران به گوش می‌خورد. نام‌هایی که گاهی با اوج و فرود همراه هستند و بعضی از آن‌ها ناپدید شده‌اند یا نقش کمتری دارند؛ و نام‌هایی که همچنان تأثیرگذاری خود را حفظ کرده‌اند و از قابلیت جریان‌سازی گسترده رسانه‌ای برخوردارند. آن‌ها نبض اخبار را در دست دارند.

به گزارش فرارو، شاید به خاطر معتبر بودن رسانه‌های خارجی در فضای رسانه‌ای ایران است که گزارش‌ها، تحلیل‌ها و اخبار این رسانه‌ها در ایران انعکاس زیادی پیدا می‌کند. روندی که گاهی اوقات به کشف میزان اعتبار رسانه مذکور در کشور خود منجر می‌شود و معلوم می‌شود آن سایت، روزنامه یا شبکه تلویزیونی در همان سرزمین هم اعتبار خاصی ندارد.

اما بعضی نام‌ها بزرگ هستند و با توجه به سابقه فعالیت فردی در یک حوزه مشخص، میزان دسترسی، انتشار اخبار صحیح یا طول عمر یک رسانه، به آن‌ها توجه ویژه‌ای می‌شود؛ حتی اگر بخشی از پازل عملیات رسانه‌ای طرف مقابل باشند. در کنار واقعیت وجود این رسانه‌ها، باید به واقعیت دیگری هم توجه کرد که رسانه‌های داخل ایران در مواجهه با موضوعاتی مانند منازعه ایران و آمریکا، کارکردی مشابه همتایان خارجی خود ندارند.

باراک راوید؛ خبرنگار اسرائیلی که همه‌جا هست

نام رسانه آمریکایی آکسیوس تقریباً هر روز در رسانه‌های داخلی ایران – گاهی چند بار در روز – منعکس می‌شود. آکسیوس به منبع اخبار جنگ و مذاکره تبدیل شده و علت این انعکاس هم گزارش‌هایی است که باراک راوید، خبرنگار اسرائیلی این سایت خبری، تقریباً به صورت روزانه و گاهی دو بار در روز منتشر می‌کند.

راوید به صورت تخصصی مسائل بین‌المللی را پوشش می‌دهد، اما تمرکز اصلی او بر منازعات خاورمیانه با محوریت ایران و اسرائیل است. تعداد گزارش‌های او که به مسائل دیگر – مانند جنگ اوکراین – می‌پردازد، اندک است. او در تمام گزارش‌ها به یک یا چند منبع بدون نام استناد می‌کند؛ «مقام کاخ سفید»، «مشاور ارشد ترامپ»، «مقام ارشد آمریکایی» و ... از جمله عناوینی هستند که در گزارش‌های راوید وجود دارد. او بعضی گزارش‌هایش را هم بر اساس گفت‌وگوهای اختصاصی با ترامپ می‌نویسد و گفته‌های رئیس‌جمهور آمریکا را به صورت مستقیم منعکس می‌کند. گاهی گمانه‌زنی‌ها و ادعاهایی که به نقل از کانال ۱۲ اسرائیل منتشر می‌شود هم مربوط به راوید است. او سال ۲۰۲۴ جایزه انجمن روزنامه‌نگاران کاخ سفید را از جو بایدن دریافت کرد.

گزارش‌های آکسیوس از دید یک رسانه آمریکایی نوشته می‌شود و مجموعه‌ای از محتوای خاص را در بر می‌گیرد که گاهی نیز با ترجمه‌های ناقص در فضای رسانه‌ای فارسی همراه است. بخشی از اخبار و ادعاهای آکسیوس و خبرنگارش هم صحیح از آب درمی‌آیند.

با توجه به این‌که نام آکسیوس در شبکه‌های اجتماعی انعکاس پیدا می‌کند، گاهی اخبار جعلی نیز به نام آکسیوس منتشر می‌شود که محتوایی شبیه به گزارش‌های این رسانه دارد. راوید گاهی در فضای توئیتر به این اخبار واکنش نشان می‌دهد و اعلام می‌کند که چنین مطلبی در گزارشش وجود ندارد.

راوید خبرنگار ۴۵ ساله اسرائیلی است که از سال ۲۰۲۳ به آمریکا رفت و در آکسیوس مشغول به کار شد. او در حال حاضر به عنوان گزارشگر کانال ۱۲ تلویزیون اسرائیل و تحلیلگر سیاسی در برنامه‌های تلویزیون CNN هم کار می‌کند و سابقه همکاری با روزنامه هاآرتص، سایت عبری والا و کانال ۱۳ تلویزیون اسرائیل را هم دارد.

او دوران خدمت نظامی خود در ارتش اسرائیل را در واحد اطلاعات سیگنالی (واحد ۸۲۰۰)، زیرمجموعه مدیریت اطلاعات نظامی (امان)، سپری کرد. او فردی بود که چهارشنبه، قبل از آغاز مذاکرات در مسقط (جمعه ۱۷ بهمن)، خبر لغو گفت‌وگوها را منتشر کرد که چند ساعت فضا را در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی ایران ملتهب کرد.

علاوه بر گزارش‌های راوید در آکسیوس، اظهارات او در توئیتر هم مورد توجه قرار می‌گیرد. گاهی توئیت‌های راوید به عنوان گزارش آکسیوس منعکس می‌شود.

لارنس نورمن؛ خبرنگار بی‌چهره وال‌استریت ژورنال

یکی از رسانه‌هایی که اخبار و تحلیل‌هایش درباره منازعات ایران و آمریکا مورد توجه قرار می‌گیرد، وال‌استریت ژورنال است؛ روزنامه‌ای آمریکایی و قدیمی که خبرنگارش در لندن، یعنی لارنس نورمن، به عنوان یک چهره مطلع در میان رسانه‌های ایرانی در این پرونده شناخته می‌شود.

خبرنگاری انگلیسی که بیش از دو عکس کوچک و بی‌کیفیت از او در اینترنت وجود ندارد. حتی حساب توئیتری او با ۴۳.۸ هزار دنبال‌کننده فاقد تصویر پروفایل است. اما او به عنوان روزنامه‌نگاری شناخته می‌شود که به‌خصوص در موضوع پرونده هسته‌ای ایران با مقامات اروپایی ارتباط زیادی دارد و اخبار معتبری ارائه می‌دهد.

با کم‌رنگ شدن نقش اروپایی‌ها در پرونده ایران، نورمن نسبت به راوید کم‌رنگ‌تر شده، اما همچنان اخباری که او در مورد مواضع، رخدادها و شرایط حاکم بر پرونده هسته‌ای منتشر می‌کند، در فضای رسانه‌ای منعکس می‌شود.

با توجه به انتساب نورمن به روزنامه شناخته‌شده وال‌استریت ژورنال و سابقه طولانی‌اش در پوشش این پرونده، اخبار درست یا نادرستی که او، به‌خصوص در حساب کاربری توئیترش منتشر می‌کند، به سرعت در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های داخلی مورد استناد قرار می‌گیرد.

سطح دوم گمانه‌زنی‌ها

گمانه‌زنی‌ها، تحلیل‌ها و ادعاهای غیررسمی از سوی بعضی رسانه‌های دیگر هم در میان سیل اخبار مربوط به مذاکرات ایران و آمریکا و جنگ احتمالی میان دو کشور دیده می‌شود که آن‌ها نیز نام‌های شناخته‌شده‌ای هستند.

گزارش‌های آن‌ها نیز معمولاً بر اساس مطالب ادعایی منتسب به منابع آگاه سیاسی – بیشتر مقامات آمریکایی، اسرائیلی و گاهی اروپایی – است که درباره موضوع مذاکرات ایران و آمریکا اظهارنظر کرده‌اند. آنچه مخابره می‌کنند نیز با توجه به بازه زمانی هر رویداد مشخص می‌شود. موضوعاتی مانند زمان و مکان مذاکرات، تعهدات، امتیازات و مطالبات طرف‌های گفت‌وگو، احتمال حمله، تحرکات نظامی و محتوای جلسات امنیتی و سیاسی، به‌خصوص در واشنگتن و تل‌آویو، محور این گزارش‌ها هستند. رویترز، نیویورک‌تایمز، واشنگتن‌پست، المیادین، امواج، الجزیره، سی‌ان‌ان، سی‌بی‌اس، گاردین، خبرگزاری فرانسه و رسانه‌های اسرائیلی در این حوزه فعال هستند و تحلیل‌ها، گمانه‌زنی‌ها و اخبارشان دیده می‌شود. برخلاف نورمن و راوید، این سطح بیشتر متکی بر نام رسانه‌هاست.