نگاهی به کارنامه کارگردانی محمد حسین مهدویان/ حرکت بر لبه تیغ
محمد حسین مهدویان از یک سو با «ماجرای نیمروز» و «نیمه شب» محبوب جریانهای خاص میشود و از سوی دیگر با «شیشلیک» و «زخمکاری» مخاطب کاملاً متفاوتی را جذب میکند
فرارو- اخیرا «نیمه شب» به کارگردانی محمد حسین مهدویان در جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمده است. او در سالهای اخیر از فیلمسازی کم حاشیه به یکی از بحثبرانگیزترین نامها تبدیل شده، کارگردانی که نه میمیتوان خارج از جریان سینما دید و نه در درون آن.
مهدویان از جمله کارگردانانی که در دهههای اخیر نشان داده سبک شخصی و مولفههایی دارد که مخاطب کمتر در سایر آثار دیده است. هر چند در برخی از ساختههایش از دیگران تاثیر گرفته. در «ایستاده در غبار» میتوان به وضوح ردپای مستندهای آوینی را دید. در «لاتاری» مولفههای فیلمفارسیها موج میزند. «ماجرای نیمروز» نیز یادآور تریلرهای دهه ۶۰میلادی است.
مسیر محمد حسن مهدویان در کارگردانی
محمد حسین مهدویان در دهه ۹۰ با سه فیلمش روی جشنواره فیلم فجر تاثیر زیادی داشت. سال ۹۴ با «ایستاده در غبار»، اثری در مورد حاج احمد متوسلیان که روایتی متفاوت از فیلمهای بیوگرافی جنگ داشت. این فضای مستندگونه در سایر آثارش ادامه کرد. سال ۹۵ با «ماجرای نیمروز» و در ۹۶ با «لاتاری». صحبت درباره کیفیت آثار نیست بلکه منظور فضای متفاوتی که ایجاد کرد. مهدویان در سال ۹۹ با «شیشلیک» وارد سینمای کمدی شد، شاید از همان زمان برای برخی از افراد حاضر در ساختار به فیلمسازی غیر قابل تحمل بدل شد. در واقع مهدویان با ساخت این فیلم نشان داد که فقط به دنبال وفاداری به به جریان نیست، بلکه آنچه برایش مهم است به تصویر کشیدن ذهنیاتش است. با «زخمکاری» نشان داد که میتواند در فضایی فیلم بسازد که در آن خبری از پیراهنهای ساده نیست، بلکه دنیایی از هلدینگها و ویلاهای لوکس است که همه در آن به دنبال قدرتاند.
![]()
شخصیتهای سینمای مهدویان اغلب در وضعیت بحرانی تعریف میشوند، موقعیتهایی که امکان تصمیمگیری بدون هزینه را ندارند. این شخصیتها نه قهرماناند و نه ضدقهرمان، بلکه افرادیاند که در مواجهه با جبر رویداد قرار میگیرند، مانند «درخت گردو» که در انسانهایی نمایش داده شدهاند که نقشی در تصمیمگیریها نداشتند اما بیشترین آسیب را متحملشده اند.
در سالهای اخیر او روی یک لبه تیغ حرکت کرده، از یک سو با «ماجرای نیمروز» محبوب جریانهای خاص میشود و از سوی دیگر با «شیشلیک» محبوب گروهی دیگر، اتفاقی که با «نیمه شب» نیز رخ داده است. به نظر مهدویان آگاهانه تلاش میکند در میانه حرکت کند، هم برای جریان خاص اثر بسازد و هم استقلال فکریاش را نشان دهد. مسیری پر ریسک که میپذیرد از هر سو مورد حمله قرار گیرد.