بیوگرافی رضا رویگری
رضا رویگری هرگز ستاره گیشه نبود اما حضوری قابل اتکا در سینما و تلویزیون داشت. او که از دهه ۵۰ وارد دنیای تصویر شده بود در نهایت با «مختارنامه» به یکی از نقشهای ماندگار تلویزیون رسید
فرارو- رضا رویگری، بازیگر با سابقه سینما و تلویزیون در 1 بهمن 1404 درگذشت. بازیگری که به تازگی تولد 79 سالگی خود را جشن گرفته بود.
به گزارش فرارو، او از آن چهرههایی است که نامش با بخش مهمی از سینما و تلویزیون ایران عجین شده، بازیگری که تا زمان مرگ مسیر پر پیچ و خمی را در زندگی طی کرد. در عین حال صدایش نیز با تک آهنگی خاص در ذهنها ماندگار شده است.
رویگری متولد دی ماه 1325 در تهران است، فعالیت هنری خود را با نقاشی آغاز کرد و به مرور وارد حوزه تئاتر شد. حضورش در دنیای تصویر به دهه 50 برمیگردد و این مسیر حرفهای شدن بعد از پیروزی انقلاب شکل تازهای گرفت.
مسیر پرفراز و نشیب رضا رویگری در هنر و زندگی
![]()
در دهه 60 و 70 به یکی از بازیگران پر کار تبدیل شد. احتمالا برخی از شما برنامه «محله برو و بیا» را به خاطر دارید، برنامهای که رضا رویگری در کنار سایر بازیگران بعدها هر کدام مسیر مهمی را در عرصه تصویر طی کردند. در این دوران و تا اواسط دهه 80 او به تدریج در نقشهای مکمل به عنوان بازیگری قابل اتکا شناخته شد که توانایی ایفای هر نوع کاراکتری از جدی تا طنز را داشت. با این حال گاهی انتخابهایی داشت که برای مخاطب تعجب برانگیز بودند مانند حضور در «اخراجیهای 3». نقطه عطف کارنامه رویگری را باید در تلویزیون جستوجو کرد، جایی که او با ایفای نقش کیان ایرانی در سریال «مختارنامه» یکی از بهترین بازیها را از خود نشان داد. در کنار بازیگری رویگری تجربهای متفاوت در عرصه موسیقی نیز دارد. قطعه معروف اللهالله با صدای او در سالهای ابتدایی پس از انقلاب، به یکی از آثار ماندگار تبدیل شد.
در نهایت رضا رویگری با ایفای نقشهای مکمل اما قدرتمند تلاش میکرد در ذهن مخاطب ماندگار شود، در مقابل سرنوشت برنامه دیگری برای این بازیگر داشت. بیماری و مشکلات شخصی باعث شد تا او از دنیای تصویر دور و دورتر شود. با این حال در کنار چهره بیمارش، تصویری متفاوت از نگاه نافذش در ذهن مخاطب مانده است.
مهمترین فیلم و سریالهای رضا رویگری
فیلم سینمایی «بوتیک»
فیلم سینمایی «عقابها»
سریال «مختارنامه»
سریال «سه، پنج، دو»
سریال «به کجا چنین شتابان»
سریال «معصومیت از دست رفته»
برنامه «محله برو بیا»