همه چیزِ این شرایط به نفع تلویزیون است
برگزاری مسابقات در این شرایط با شکل فعلی فقط به نفع صداوسیماست که کنداکتورش را پر کند و پول تبلیغات را به جیب بزند، والا برگزاری بازی در ساعتی که مردم اغلب سر کار هستند یا در حال بازگشت به خانه چه توجیهی دارد؟ این مسابقهای است که برای علاقهمندان در حال برگزاری است؟ مسابقهای که تماشاچی ندارد و در زمین کرایهای و بیکیفیت برگزار میشود چه نسبتی با جذابیتهای فوتبال دارد؟
بعد از حوادث چند روز اخیر در کشور مسابقات نیمفصل دوم لیگ برتر از ابتدای هفته شروع شد و روز گذشته هم ادامه پیدا کرد. بازیهایی که در ساعتهای غیرمعمول 30: 13، 14 یا 15 برگزار میشود آنهم بدون تماشاچی. البته این برای نخستینبار نیست که بازیهای فوتبال ایران بدون تماشاچی میشود. در سالهای اخیر وضعیت به شکلی شده که اگر مسابقهای طبق روال عادی همه جای دنیا با حضور حداکثری هواداران برگزار شود علاقهمندان به فوتبال متعجب میشوند، چون طی پنج، شش سال گذشته عادت کردهاند به بهانههای مختلف یا حضور تماشاچیان منتفی شود یا کاهش پیدا کند.
این هفتهها اوضاع بدتر هم شده است. قطعی اینترنت هواداران را حتی از دنبال کردن حواشی و اخبار مربوط به فوتبال و اظهارنظر محروم کرده، بازیکنان خارجی ساز جدایی کوک کردهاند و مشخص نیست چند نفر از آنها بخواهند به ایران برگردند. همه اینها حاکی از آن است که فوتبال بیش از پیش از مردم جدا شده و صرفا تبدیل به ابزاری برای درآمدزایی صداوسیما شده است.
بله! برگزاری مسابقات در این شرایط با شکل فعلی فقط به نفع صداوسیماست که کنداکتورش را پر کند و پول تبلیغات را به جیب بزند، والا برگزاری بازی در ساعتی که مردم اغلب سر کار هستند یا در حال بازگشت به خانه چه توجیهی دارد؟ این مسابقهای است که برای علاقهمندان در حال برگزاری است؟ مسابقهای که تماشاچی ندارد و در زمین کرایهای و بیکیفیت برگزار میشود چه نسبتی با جذابیتهای فوتبال دارد؟ آیا مردم از دیدن این مسابقه کیف میکنند؟ آیا حتی ساعتی ذهن آنها را از آنچه روزانه با آن درگیر هستند دور میکند یا بیشتر به یادشان میآورد که همهچیزمان دارد به همهچیزمان میآید؟ ماجرا سر این نیست که رقابتهای لیگ تعطیل شود که اگر هم بشود جای دوری نمیرود. بحث سر این است که خواسته یا ناخواسته تمام اتفاقات در چند سال گذشته به این سمت رفته که بازیکنان و مربیان که تحت هر شرایطی دستمزدهایشان را از باشگاههای دولتی، خصولتی یا خصوصی متمول میگیرند به صداوسیما هم به عنوان تنها منتفع برگزاری مسابقات. شبیه یک جزیره دور و مستقل که فارغ از هر اتفاقی مسیر خودش را طی میکند.
باز اگر صداوسیما از این همه پولی که از قبل تبلیغات به دست میآورد حق پخش باشگاهها را میداد، میشد بگوییم ادامه لیگ حداقل بخش عمدهای از صنعت فوتبال را جلو میبرد، ولو اینکه تماشاچیان نباشند و شبکههای اجتماعی تعطیل. میگفتیم باشگاهها برای ادامه حیاتشان به این درآمدهای ناشی از حق پخش نیاز دارند و باید قراردادهای پخش به سرانجام برسند. اما حالا چه؟ وقتی صداوسیما پولی به فوتبال نمیدهد چرا باید در هر شرایطی کنداکتورش توسط باشگاهها پر شود؟ امروز مسابقات لیگ برگزار میشود نه برای زنده نگه داشتن فوتبال و چرخیدن چرخ صنعت این رشته که فقط برای کمک به صداوسیما!
