چای خطر بیماریهای عروقی را کاهش میدهد
محققان دریافتند که مصرف روزانه شش تا هشت فنجان چای، مقدار بهینه برای کاهش خطر بیماریهای عروقی است؛ فراتر از این مقدار، خطر دوباره رو به افزایش میگذارد.
تیمی از محققان پزشکی به رهبری متخصصان پزشکی از آکادمی علوم پزشکی چین، سلامت نزدیک به نیم میلیون نفر بین ۳۰ تا ۷۹ سال را که در بیوبانک کادوری چین ثبت نام کرده بودند، به مدت تقریباً نه سال دنبال کردند. بیوبانک علاوه بر نظارت بر سلامت آنها، دادههایی را در مورد عادات نوشیدن چای افراد، از جمله تعداد فنجانهای روزانه، دما و نوع ترجیحی و حتی قدرت آن جمعآوری کرد.
به گزارش فرارو به نقل از یاهو هلث، در طول دوره مطالعه، محققان بررسی کردند که چه تعداد از اعضای گروه به طیف وسیعی از بیماریهای عروقی (بیماری قلبی عروقی، بیماری عروق مغزی، بیماری قلبی ریوی، بیماری شریان محیطی و غیره) مبتلا شدهاند.
بهطور کلی، این پژوهش نشان داد افرادی که عادت به نوشیدن چای دارند، کمتر در معرض خطر ابتلا به بیماریهای عروقی هستند. اما با بررسی دقیقتر دادهها، یافتههای غیرمنتظرهای آشکار شد. نخست اینکه نوع چای اهمیت دارد؛ در مورد بیماریهای عروقی، چای سیاه نسبت به چای سبز، کاهش بیشتری در میزان خطر ایجاد کرد. پژوهشگران این تفاوت را به ترکیبات حاصل از اکسیداسیون در چای سیاه، از جمله «تیافلاوین» (theaflavin) نسبت دادند که دارای خواص ضدالتهابی و تنظیمکننده چربی است.
تعداد فنجانهای چای مصرفی در طول روز نیز حائز اهمیت بود. محققان دریافتند که مصرف روزانه شش تا هشت فنجان چای، مقدار بهینه برای کاهش خطر بیماریهای عروقی است؛ فراتر از این مقدار، خطر دوباره رو به افزایش میگذارد. نوشیدن حدود ۲۰ فنجان چای در روز، تأثیری مشابهِ ننوشیدن چای دارد و پس از آن، خطر ابتلا به بیماریهای عروقی حتی بیشتر میشود. به گفته پژوهشگران، این پدیده احتمالاً ناشی از کافئین است که میتواند به سیستم گردش خون فشار وارد کند و تمام مزایای سلامتی چای را خنثی سازد.
نکته جالبتوجه دیگر، تأثیر دمای چای است. کسانی که چای را در دمای اتاق یا بهصورت داغ مینوشیدند، شاهد کاهش خطر بیماریهای عروقی بودند؛ اما کسانی که چای را بسیار داغ (سوزان) مصرف میکردند، با افزایش ۱۶ درصدی این خطر مواجه شدند. دلیل آن چیست؟
پژوهشگران هنوز پاسخ قطعی برای آن ندارند. شواهدی وجود دارد که نشان میدهد نوشیدن مایعات بسیار داغ، خطر ابتلا به سرطان مری را افزایش میدهد، اما هنوز مشخص نیست که این موضوع چگونه میتواند به افزایش خطر بیماریهای عروقی منجر شود.
البته، این مطالعه با محدودیتها و ملاحظاتی همراه است. نخست اینکه، نتایج بر اساس گزارشهای شخصی افراد (خوداظهاری) به دست آمده که همیشه دقیق نیستند (هرچند در مورد عادتهای روزمره، احتمالاً از دقت بالاتری برخوردارند). دوم اینکه، معیارهای سنجشِ مقدار چای (تعداد فنجانها) و دمای آن کاملاً ذهنی و سلیقهای بودهاند؛ ممکن است چایی که از نظر یک نفر «بسیار داغ» است، از نظر فرد دیگری صرفاً «ولرم» تلقی شود.
به همین دلیل، با وجود کاهش خطری که مشاهده شده است، پژوهشگران نمیتوانند بهطور قطعی مصرف شش تا هشت فنجان چای در روز را توصیه کنند. یا به قول خودشان: «از منظر بهداشت عمومی، این یافتهها نشان میدهند که نوشیدن چای را باید بهعنوان بخشی از یک الگوی کلیتر در سبک زندگی در نظر گرفت، نه بهعنوان یک اقدام پیشگیرانه مستقل و جداگانه.»