کنگره در برابر کاخ سفید؛ نبرد بر سر جنگ ایران
ترامپ زیر فشار
جنگ ایران فشار سیاسی و اقتصادی فزایندهای بر دولت ترامپ وارد کرده است. کاهش حمایت عمومی، افزایش هزینههای جنگ، فشار بر هزینههای زندگی و تغییر موضع برخی جمهوریخواهان، مسئله جنگ را به موضوعی انتخاباتی تبدیل کرده است. همزمان، کنگره با استفاده از اختیارات جنگی و بودجهای میتواند بر ادامه عملیات نظامی اثر بگذارد.
فرارو- پیتر رادجرز، تحلیلگر ارشد مسائل بین الملل نشریه میدل ایست مانیتور
به گزارش فرارو به نقل از نشریه میدل ایست مانیتور، در حالی که جنگ ایران وارد ماههای طولانی خود شده، نشانههایی از افزایش فشار سیاسی و اقتصادی بر دولت دونالد ترامپ در داخل آمریکا نمایان شده است. در ۲۱ سپتامبر، مایک راجرز، نامزد جمهوریخواه سنا در میشیگان و اشلی هینسون، نامزد جمهوریخواه سنا در آیووا، خواستار پایان سریع جنگ شدند؛ موضعی که در شرایطی مطرح شد که هر دو پیشتر از اختیارات ترامپ برای ادامه عملیات نظامی حمایت کرده بودند. هر دو سیاستمدار فشار اقتصادی بر خانوارهای آمریکایی را از دلایل تغییر موضع خود عنوان کردند.
نارضایتی عمومی از جنگ و هزینههای زندگی
دادههای نظرسنجی نشان میدهد جنگ ایران در شرایطی ادامه دارد که رضایت عمومی از عملکرد دولت آمریکا کاهش یافته است. نظرسنجی رویترز/ایپسوس در ۱۷ تا ۲۰ سپتامبر، میزان رضایت از عملکرد ترامپ را ۳۲ درصد نشان داد و ۳۴ درصد نیز از نحوه مدیریت حملات نظامی آمریکا علیه ایران حمایت کردند. این ارقام بیانگر نگرش عمومی در زمان نظرسنجی هستند و بهتنهایی نشان نمیدهند که یک موضوع مشخص چه میزان در شکلگیری ارزیابی کلی از رئیسجمهور نقش داشته است.
همزمان، هزینه مستقیم جنگ نیز به عامل مهمی در بحثهای داخلی تبدیل شده است. دفتر بودجه کنگره آمریکا اعلام کرده که تا اول اوت ۲۰۲۶، هزینههای وزارت دفاع برای عملیات جنگی علیه ایران حدود ۳۸ میلیارد دلار بوده است. این رقم شامل جایگزینی مهمات مصرفشده و تجهیزات از دسترفته، افزایش ساعات پرواز، عملیات دیگر و هزینههای سوخت میشود. دفتر بودجه همچنین برآورد کرده که ادامه جنگ در سطح درگیری ماههای مه و ژوئن، ماهانه حدود ۲ میلیارد دلار هزینه اضافی ایجاد میکند و در صورت تداوم شدت درگیری مشابه ژوئیه، این رقم میتواند به حدود ۳ میلیارد دلار در ماه برسد.
کنگره و محدودیت اختیارات رئیسجمهور
مسئله دیگر به تقسیم اختیارات جنگی میان کاخ سفید و کنگره بازمیگردد. قانون اختیارات جنگی، برای رئیسجمهور الزامات مربوط به اطلاعرسانی و مشورت با کنگره ایجاد میکند و در شرایط مشخص، ادامه درگیری بدون مجوز کنگره را محدود میسازد.
در ۱۵ سپتامبر، مجلس نمایندگان با رأی ۲۲۰ در برابر ۲۰۴ به قطعنامهای رأی داد که خواستار خارج کردن نیروهای آمریکایی از عملیات خصمانه علیه ایران بود. هفت جمهوریخواه در کنار دموکراتها به این قطعنامه رأی مثبت دادند. با این حال، تصویب قطعنامه در یک مجلس بهتنهایی به معنای پایان جنگ نیست و کنگره ابزارهای دیگری مانند تصویب بودجه و اعمال شروط بر نحوه مصرف منابع نظامی را نیز در اختیار دارد.
پول و سیاست؛ دو مسیر متفاوت برای سنجش نفوذ
هزینههای سیاسی و مالی در کنار موضوع جنگ، بحث گستردهتری درباره رابطه میان افکار عمومی، نمایندگان منتخب و گروههای ذینفوذ ایجاد کرده است. گزارشهای مالی نشان میدهد در سال ۲۰۲۴ حدود ۴.۴ میلیارد دلار برای لابیگری فدرال در آمریکا هزینه شده است؛ رقمی که تمام حوزههای لابیگری را شامل میشود و صرفاً مربوط به صنایع دفاعی نیست. همچنین گزارشهای مالی مبارزات انتخاباتی از مشارکت چند میلیون دلاری کمیتههای سیاسی و افراد مرتبط با صنعت دفاعی در تأمین مالی برخی نمایندگان در سال ۲۰۲۶ حکایت دارد.
با این حال، این ارقام بهتنهایی ثابت نمیکنند که کمکهای مالی یا لابیگری علت تصمیمهای مشخص درباره جنگ بودهاند. آنها صرفاً میزان مشارکت مالی در فرایند سیاسی را نشان میدهند و برای اثبات رابطه مستقیم میان پول و تصمیمگیری، به شواهد بیشتری نیاز است.
انتخابات و مسئله پاسخگویی سیاسی
تغییر موضع برخی جمهوریخواهان درباره جنگ نیز بخشی از همین بحث است. راجرز و هینسون اکنون خواستار پایان سریع جنگ شدهاند، در حالی که پیشتر از سیاست نظامی ترامپ حمایت کرده بودند. این تحول در شرایطی رخ میدهد که فشار ناشی از افزایش هزینههای انرژی و سایر هزینههای خانوار به یکی از موضوعات مهم سیاسی تبدیل شده است.
در نهایت، مجموعه این تحولات یک پرسش اساسی درباره نمایندگی سیاسی در آمریکا ایجاد میکند: فاصله میان خواستههای شهروندان، واکنش نمایندگان و تغییر واقعی سیاستها چگونه پر میشود؟ نظرسنجیها میزان رضایت یا نارضایتی را ثبت میکنند، رأیهای کنگره نشان میدهند نمایندگان در یک مقطع مشخص چگونه عمل کردهاند و دادههای مالی نیز حجم منابع صرفشده برای اثرگذاری بر سیاست را نشان میدهند. اما هیچیک بهتنهایی تصویر کاملی از فرایند تصمیمگیری ارائه نمیکند.
