وحید احمدی، عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس در گفتگو با فرارو :
جنگ گسترده نامحتمل است/ پیش نویس قطعنامه علیه ایران یعنی شکست گزینه نظامی
یک نماینده مجلس میگوید پیشنویس قطعنامه آمریکا و تروئیکا در آستانه نشست آژانس، نشانه ناکامی راهبردی غرب در منطقه است؛ ایران با تغییر راهبرد، هزینه هر ماجراجویی را بالا میبرد و آمریکا فعلاً توان ورود به جنگ گسترده را ندارد.
فرارو- ایالات متحده آمریکا و تروئیکای اروپایی (بریتانیا، فرانسه و آلمان) پیشنویس قطعنامهای تازه را با ادعای «عدم پایبندی تهران به تعهدات پادمانی و منع اشاعه» با هدف ارجاع پرونده هستهای ایران به شورای امنیت سازمان ملل متحد تدوین کردهاند؛ همزمان تحولات میدانی در تنگه هرمز و تشدید اصطکاکهای دریایی پیرامون تردد شناورها و نفتکشها، ابعاد امنیتی و راهبردی پیچیدهتری به خود گرفته است.
به گزارش فرارو، این تقارن دیپلماتیک و میدانی نشان میدهد که محور غربی در صدد همافزایی اهرمهای فشار با فشارهای ژئوپلیتیکی در منطقه است. وحید احمدی، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی، بر این باور است که اقدامات و تحرکات نظامی واشنگتن و متحدانش در تحقق اهداف راهبردی ناکام مانده و از همین رو دستگاه سیاست خارجی آمریکا به تشدید فشارهای چندلایه تحریمی و سیاسی متوسل شده است.
وی تأکید دارد که جمهوری اسلامی ایران نیز راهبرد تقابلی متفاوتی را در پیش گرفته و با گسترش بازدارندگی فعال، به دنبال تحمیل هزینههای سنگین به اقدامات طرف مقابل است.
مشروح گفتوگوی وحید احمدی با فرارو را در ادامه میخوانید:
پازلی که آمریکا در حل آن گرفتار شده است
وحید احمدی در خصوص وضعیت حاکم بر تنگه هرمز و مناقشات نفتی و دریانوردی در منطقه گفت: «شرایط فعلی را باید در قالب یک کلانپازل ژئوپلیتیک و منظومهای بههمپیوسته ارزیابی کرد، نه رویدادهایی مجزا و مستقل. آمریکاییها طی ماههای اخیر ادعاهای متناقضی درباره این آبراه استراتژیک مطرح کردهاند؛ از یک سو مکرراً مدعی شدهاند که هرمز دیگر وزن راهبردی گذشته را در اقتصاد جهانی انرژی ندارد و مسیرهای لولهای یا آلترناتیو جایگزین آن شدهاند و از سوی دیگر ادعا میکنند که بر کل این آبراه مسلط هستند. تمام این مدعیات عاری از پشتوانه عینی است و هیچکدام از ادعاهای ایالات متحده بر واقعیتهای روی آب تطبیق ندارد.»
وی افزود: «تدبیرها و آرایشهایی که ایران در ماههای اخیر عملیاتی کرده، کاملاً کارآمد و بازدارنده بوده است. رویدادهای اخیر گواهی میدهد که آمریکا تحت فشارهای فزاینده راهبردی دست به این قبیل تحرکات میزند؛ این در حالی است که جمهوری اسلامی ایران نشان داده دیگر رویکردهای سنتی گذشته را دنبال نمیکند، بلکه واکنشهایی عمیقتر، قاطعانهتر و با دامنهای گستردهتر از گذشته را در دستور کار دارد.»
عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس ادامه داد: «نتیجه قهری این تغییر موازنه، افزایش ملموس هزینههای عملیاتی و سیاسی برای واشنگتن است. جمهوری اسلامی ایران با شفافیت تمام اعلام کرده است که اگر نتواند در حوزه انرژی نفت صادر کند، این اتفاق برای همه رخ میدهد و ایران اجازه نخواهد داد هیچیک از کشورهای منطقه چنین امکانی داشته باشند.»
احمدی خاطرنشان کرد: «جمهوری اسلامی ایران بیشک الگوهای بازدارنده مؤثرتری را عملیاتی کرده و این دگرگونی در رفتار میدانی بسیار مشهود است. ایران تلاش میکند تا با هر اقدام تقابلی، هم از ضربات قاطعتری استفاده کند و هم توانمندیهایی را به صحنه بیاورد که شاید تاکنون رونمایی و آشکار نشده باشند.»
چرا آمریکا فعلاً به دنبال درگیری همهجانبه نیست؟
این عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس در ارزیابی احتمال رویارویی تمامعیار نظامی اظهار کرد: «بسیار نامحتمل است که ایالات متحده لااقل در کوتاهمدت به سمت جنگی گسترده با ایران گام بردارد، چرا که ورود به چنین بحرانی مخاطرهای بسیار سنگین برای دولت ترامپ خواهد بود و به تضعیف آشکار جایگاه سیاسی منجر میشود.»
وی در ادامه تصریح کرد: «هرگونه آسیبپذیری و ناکامی آمریکا در یک منازعه منطقهای، بهسرعت به پاشنه آشیل حزب حاکم تبدیل شده و رقبا از آن بهرهبرداری خواهند کرد. واقعیت ملموس این است که راهبرد دفاعی جمهوری اسلامی ایران نسبت به گذشته تکامل یافته و اولویت آن بر افزایش هزینه نهایی هر نوع اقدام ماجراجویانه متمرکز شده است؛ از این جهت است که پاسخهای ایران ابعادی بهمراتب وسیعتر و دامنهدارتر از گذشته پیدا کرده است.»
احمدی همچنین عنوان کرد: «واشنگتن در تحرکات خود دو هدف محوری را دنبال میکند؛ نخست ساماندهی افکار عمومی و کنترل فضای داخلی در آستانه انتخابات، و دوم جلب اطمینان شرکای منطقهای خود.»
وی افزود: «متحدان واشنگتن در خاورمیانه هزینهها و منابع مالی هنگفتی صرف کردند تا تضمینهای امنیتی دریافت کنند، اما وقایع اخیر نشان داد که چتر حمایتی آمریکا نهتنها متضمن ثبات نیست، بلکه مروج ناامنی شده است؛ بهویژه آنکه واشنگتن حتی در صیانت از پایگاهها و اهداف تحت نفوذ خود با چالش جدی مواجه است.»
نماینده مجلس شورای اسلامی تأکید کرد: «این شرایط به شرکای منطقهای گوشزد میکند که عقلانی نیست همه تخممرغهای امنیتی خود را در سبد کاخ سفید بگذارند و باید ترتیبات امنیتی متوازن و چندجانبه را پیگیری کنند. در سوی دیگر، آمریکا میکوشد با صحنهسازی و خلق مانورهای مقطعی، دستاوردهای نمادین و ساختگی برای متحدان منطقهای خود دستوپا کند.»
پیشنویس قطعنامه؛ عقبنشینی سیاسی پس از ناکامی میدانی
این تحلیلگر حوزه سیاست خارجی با اشاره به تحرکات دیپلماتیک ۴ کشور غربی برای پیشبرد قطعنامه ارجاع در نشست جاری آژانس بینالمللی انرژی اتمی گفت: «رویکردهای تقابلی، تحریمهای پیاپی و فضاسازیهای شورای امنیت مسئله بدیعی نیست. تمسک مجدد غربیها به این سازوکارهای نخنما بهوضوح نشان میدهد که محاسبات میدانی آنها کارآمد نبوده و لاجرم به ابزارهای حقوقی و فشارهای سیاسی بازگشتهاند.»
احمدی گفت: «این سلسله فشارها از نخستین سالهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی در قالب تحریمها جاری بوده و با گذر زمان متراکمتر شده، اما کارآمدی و اهرم بودن خود را به مرور از دست داده است. از طرفی، امروز قطبهای بزرگ جهانی مانند چین و روسیه با استفاده از حق وتو و سیاستهای مستقل، حاضر نیستند به ابزار سیاسی تحریمهای یکجانبه غرب تن دهند. معادلات حاکم بر نظم نوین اقتصاد جهانی منافعمحور است نه قدرتمحور؛ به همین دلیل است که اقدامات محدودکننده غرب نیز توان ضربهزنی پیشین را ندارد.»
