سلاح جدید پنتاگون برای فریب: ساخت «شخصیتهای جعلی» با هوش مصنوعی
وزارت دفاع آمریکا قصد دارد این ایده را یک گام فراتر ببرد و با بهکارگیری «شخصیتهای» ساختهشده توسط هوش مصنوعی، افراد واقعی را شبیهسازی کند.
فرارو- پنتاگون قصد دارد از «شخصیتهای» ساختهشده با هوش مصنوعی برای تلفنهای همراه فریبدهنده استفاده کند.استفاده از سیگنالهای رادیویی جعلی برای فریب دشمن، ترفندی رایج است.
به گزارش فرارو به نقل از military times، وزارت دفاع آمریکا قصد دارد این ایده را یک گام فراتر ببرد و با بهکارگیری «شخصیتهای» ساختهشده توسط هوش مصنوعی، افراد واقعی را شبیهسازی کند؛ بدین ترتیب، هوش مصنوعی دشمن را که در تلاش برای شناسایی الگوهای ترافیک تلفن همراه نیروهای خودی است، به اشتباه میاندازد.
هدف، پنهان کردن «دادههای زائد دیجیتال»، یعنی ابردادههایی است که بهطور خودکار توسط تلفنهای همراه منتشر میشوند، مانند مکان و شناسههای خاص دستگاه. سازمانهای اطلاعاتی، نیروهای انتظامی، ارتشها و حتی مجرمان در استفاده از این بقایای دیجیتال برای یافتن کاربران و تجزیه و تحلیل رفتار آنها مهارت پیدا کردهاند.
بهطور خاص، «دسترسی به شبکههای تلفن همراه خارجی، افراد و سازمانها را در معرض تهدیدات نظارتی و جاسوسی قرار میدهد»، این هشداری است که در فراخوان تحقیقات نوآوری کسب و کارهای کوچک وزارت دفاع، که از ۲۳ سپتامبر آغاز و در ۲۱ اکتبر پایان مییابد، آمده است.
در این فراخوان توضیح داده شده است: «دشمنان میتوانند از این دادهها برای ردیابی روالهای روزانه، شناسایی انحرافات نشان دهنده رویدادهای ویژه (مثلاً بازدیدهای VIP یا آمادهسازی ماموریت) و نقشهبرداری از تأسیسات حساس بر اساس تراکم تلفن همراه یا دورههای عدم فعالیت استفاده کنند.»
در متن فراخوان بهطور مشخص به افرادی که توسط هوش مصنوعی خلق شده و با تلفن همراه خود چت میکنند، اشارهای نشده است؛ اما وزارت دفاع سیستمی را برای «فریب از طریق ردپای دیجیتال» (digital exhaust deception) در نظر دارد که در آن «شخصیتهای» هوش مصنوعی، سیگنالهای تلفن همراهی تولید میکنند که رفتار افراد واقعی را شبیهسازی میکند.
هر دستگاه باید حداقل دارای دو شخصیت (و در نهایت چهار یا بیشتر) باشد. وزن دستگاه باید کمتر از ۲ پوند (حدود ۹۰۰ گرم) و عمر باتری آن تا ۳۶ ساعت باشد.
صرفِ تولید سیگنالهای جعلی تلفن همراه کافی نیست. وزارت دفاع اعلام کرد که این دستگاه باید «برای غلبه بر تحلیلهای خودکار شبکه، الگوهای واقعیِ زندگی را شبیهسازی کند.»
این امر دستکم به معنای خنثیسازی تحلیلهای اولیهی ترافیک شبکه است. در نهایت، هدف پنتاگون دستیابی به سیستمی است که بتواند در برابر ردیابی رفتاری توسط هوش مصنوعی پیشرفته، مقاومت کند.
مرحله اول این پروژه شامل ایجاد یک مفهوم طراحی و الگوریتمها، و همچنین فهرست کردن هرگونه «نرمافزار اختصاصی مورد نیاز برای انجام برنامهریزی و عملیات ماموریت مبتنی بر هوش مصنوعی» است. مرحله دوم شامل تولید یک نمونه اولیه و پس از آن مرحله سوم شامل ارائه «نرمافزار مدیریت ماموریت کاملاً یکپارچه و جعبههای فریب مقاوم (به عنوان مثال، دستگاههای تیمی به اندازه روتر وایفای و دستگاههای شخصی به اندازه توپ)» خواهد بود.
این فناوری میتواند خود را به کاربردهای غیرنظامی نیز برساند. در این درخواست آمده است که قابلیت پنهان کردن ابردادههای تلفن همراه «مستقیماً به معنای محافظت از داراییهای شرکتی، پرسنل و مالکیت معنوی با ارزش بالا در برابر جاسوسی و ردیابی تجاری است».
تجزیه و تحلیل ترافیک سیگنال مدتهاست که یک ابزار اطلاعاتی مفید بوده است. به عنوان مثال، در جنگ جهانی دوم، نیروی دریایی ایالات متحده از آن برای استخراج اطلاعات در مورد استقرار نیروی دریایی ژاپن استفاده میکرد. امروزه، پلیس نرمافزاری دارد که از دادههای تلفن همراه برای ردیابی حرکت گذشته کاربر برای ماهها استفاده میکند.
از سوی دیگر، تجزیه و تحلیل ترافیک میتواند به ضرر سازندگان آن تمام شود. ژاپن در سال ۱۹۴۱ از سیگنالهای رادیویی فریبنده استفاده کرد تا تحلیلگران آمریکایی را متقاعد کند که ناوگان ژاپن در خانه است و به سمت پرل هاربر، هاوایی در حرکت نیست.
