یک حمله موشکی، ۱۰ درصد ذخیره پاتریوت آمریکا را مصرف کرد
در شب ۳۰ اوت، ارتش ایالات متحده با استفاده از دو آتشبار سامانه «پاتریوت» (MIM-۱۰۴) که از آنسباخ آلمان به اردن منتقل شده بودند، بیش از ۸۰ موشک زمینبههوا به سمت موشکهای بالستیک ورودی ایران شلیک کرد.
فرارو- ایالات متحده برای خنثیسازی تنها یک حمله ایران، بیش از ۱۰ درصد از موشکهای پاتریوت خود را مصرف کرد.
به گزارش فرارو به نقل از military watch magazine، در شب ۳۰ اوت، ارتش ایالات متحده با استفاده از دو آتشبار سامانه «پاتریوت» (MIM-104) که از آنسباخ آلمان به اردن منتقل شده بودند، بیش از ۸۰ موشک زمینبههوا به سمت موشکهای بالستیک ورودی ایران شلیک کرد.
برای مقابله با هر موشک ایرانی، نزدیک به چهار موشک پاتریوت شلیک شد و تصاویر ثبتشده نشان میدهند که بخش عمدهای از این شلیکها به اهداف خود اصابت کردهاند. هزینه هر موشک رهگیر پاتریوت حدود چهار تا پنج برابرِ هزینه موشکهای بالستیک ایرانیِ بهکاررفته در این حمله برآورد میشود.
ایران در واکنش به حمله آمریکا به تأسیسات دریاییاش، پایگاههای ایالات متحده را هدف قرار داد. بر اساس برخی برآوردها، استفاده از بیش از ۸۰ موشک رهگیر «پک-۳» (PAC-3) در یک درگیری واحد، معادل بیش از ده درصد از کل ذخایر تسلیحاتی آمریکا محسوب میشود؛ آن هم در شرایطی که این موشکهای رهگیر در سراسر جهان غرب با کمبود شدید مواجهاند که دلیل اصلی آن استفاده گسترده علیه ایران و همچنین ارسال حجم زیادی از آنها به اوکراین است.
اگرچه منابع دولتی آمریکا مدعی شدند که حملات ایران هیچگونه آسیبی به تأسیسات وارد نکرده است، اما تصاویر میدانی و ماهوارهای وقوع خسارت را تأیید کردهاند؛ امری که نگرانیهای دیرینه درباره کارایی محدود سامانه پاتریوت را تشدید میکند.
حملات ایران مبتنی بر راهبرد «تضعیف ذخایر موشکهای رهگیر» طراحی شدهاند؛ راهبردی که از ذخایر انبوه موشکهای نسل اول - نظیر «شهاب-۳» که در دهه ۱۹۹۰ تهیه شده بودند - بهره میگیرد.
در صورتی که موشکهای ایرانی سامانههای پدافندی آمریکا را وادار به شلیک چندین موشک رهگیر در واکنش به آنها کنند، لزومی ندارد که تکتک موشکهای بالستیک حتماً به هدف اصابت کنند.
اگر برای مقابله با هر یک از موشکهای مهاجم، چندین موشک رهگیر شلیک شود، شمار تسلیحات تدافعیِ مصرفشده میتواند بهسرعت از تعداد تسلیحات تهاجمی که موفق به عبور از سد پدافندی میشوند، فراتر رود.
ایالات متحده در حالی در ماه فوریه حملاتی را علیه ایران آغاز کرد که ذخایر موشکهای رهگیر سامانههای «پاتریوت» آن بهشدت کاهش یافته بود؛ بهطوریکه طبق تأییدهای صورتگرفته در ژوئیه ۲۰۲۶، این ذخایر به تنها ۲۵ درصد از حجمِ مورد نیازِ پنتاگون رسیده بود.
چندین منبع غربی در ۵ مارس ۲۰۲۶ تأیید کردند که ارتش ایالات متحده تنها طی پنج روز درگیری با نیروهای ایرانی، بیش از ۸۰۰ موشک رهگیر پاتریوت مصرف کرده است. کمبودها به حدی بود که ایالات متحده در ماه مارس، به دلیل تخلیه شدید زرادخانه ارتش، ناچار شد برای تأمین مجدد ذخایر خود، از لهستان درخواست ارسال موشکهای رهگیر کند.
ایالات متحده مجبور شده است با تعلیق تحویل سلاح به شرکای استراتژیک خود در آسیا و اروپا و با خارج کردن طیف وسیعی از داراییهای خود از صحنه اقیانوس آرام، از جمله سیستمهای THAAD و پاتریوت در کره جنوبی، به کمبودهای عمده موشکهای رهگیر و سایر موشکها پاسخ دهد.
ایران از طیف گستردهای از انواع موشکها و پهپادها برای درگیری با اهداف استفاده کرده است و اهداف با اولویت بالاتر را با انواع موشکهای پیچیدهتر و پرهزینهتر، مانند فتاح ۲، که یک وسیله نقلیه گلاید مافوق صوت را در خود جای داده است که رهگیری آن تقریباً غیرممکن است، مورد اصابت قرار داده است.
روزنامه اسرائیلی هاآرتص در اواخر ماه مارس تأیید کرد که ۸۰ درصد از موشکهای ایرانی که به سمت اهداف اسرائیلی شلیک شدهاند، با موفقیت به هدف برخورد کردهاند، که نشان میدهد پایگاههای ایالات متحده در اروپا که از دفاع بسیار کمتری برخوردارند، میتوانند بسیار آسیبپذیر باشند.
